Zoeken

Werken bij ons

Werken bij Groep Ubuntu Medewerkers zijn de motor van onze organisatie. Ze zijn cruciaal om onze missie en doelstellingen te realiseren en onze eigen waarden en visie uit te dragen. Gemotiveerde, geëngageerde en betrokken medewerkers zijn dé voorwaarde voor tevreden cliënten en klanten, iets wat we hoog in het vaandel dragen. Daarom investeren we in medewerkers en hebben we een degelijk onderbouwd, modern en performant HR-beleid. Dit beleid is gericht op permanente groei en ontwikkeling, duurzame relaties, kansen om mee te ondernemen, betrokkenheid, mede-eigenaarschap en het welzijn van de medewerker. Kortom, je werkt niet voor Groep Ubuntu, je maakt er deel van uit. Je kan altijd spontaan solliciteren bij Leen Vandenhende, HR-coördinator van Groep Ubuntu via ons invulformulier onderaan deze pagina.   Vacature ateliercoach NAH Voor ons dag- en therapiecentrum Wissel voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel zijn we op zoek naar een ateliercoach. Wissel biedt met het programma Breinbreker (+) voortgezette cognitieve revalidatie bij volwassenen met een niet aangeboren hersenletsel (NAH), en ondersteunt hen in werken, vrije tijd en relaties, al naargelang de ondersteuningsvraag. Psycho-educatie, training van executieve functies, emotionele zelfregulering en sociale vaardigheidstraining vormen de hoofdbestanddelen van het breinbreker-programma. Je bent leergierig, volgt de beweging en evolutie in het werkveld NAH op en bent bereid tot het voortdurend bijschaven van kennis en expertise. Je bent vertrouwd met de gevolgen van een niet-aangeboren hersenletsel en hebt kennis van methodieken en hulpmiddelen om personen met NAH te ondersteunen zodat ze leren omgaan met de blijvende beperkingen en de draad terug kunnen opnemen. Je werkt methodisch en analyseert de taakeisen en de mogelijkheden van de cliënt om participatie maximaal mogelijk te maken. We bieden je een halftijds vervangingscontract aan met verloning volgens barema paritair comité 319.01, maximum klasse 1 volgens diploma en anciënniteit. Vacature ateliercoach NAH Interesse?  Stuur jouw sollicitatiebrief en CV met vermelding van de vacature tot en met 30/09/2021 via e-mail naar steffy.tran@groepubuntu.be.   Vacature medewerker strijk regio Harelbeke Voor onze partner vzw Comforte, zijn we op zoek naar een nieuwe goedlachse collega voor onze strijkwinkel in Harelbeke. Als het eerste aanspreekpunt van onze klanten ben je erg klantgericht. Je ontvangt de strijk en zorgt ervoor dat de klant deze keurig en net terug krijgt. Je werkt nauwkeurig en resultaatgericht. Je kan goed samenwerken en kan je snel aanpassen aan veranderende omstandigheden. Je bent beschikbaar tussen 7u ’ s morgens en 18u. We bieden je een deeltijds contract ( 24u ) van bepaalde duur met optie vast. Verloning binnen het barema PC 329 , volgens anciënniteit. Vacature medewerker strijk Interesse?  Stuur jouw sollicitatiebrief en CV met vermelding van de vacature via e-mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be. Meer info over comforte kan je terugvinden op onze website.     Vacature Wooncoach Kortrijk Op Overleie in Kortrijk bouwen we in samenwerking met projectontwikkelaar ION een nieuwe woonsite in de Sint-Amandslaan. Eén van de nieuwe gebouwen is een woon-, dagbestedings- en therapieplek voor mensen met een niet-aangeboren letsel (NAH). Er zullen ook mensen met een andere beperking wonen. Er zijn 4 studio’s en 20 kamers met eigen sanitair. In combinatie met verschillende leefruimtes kunnen bewoners zowel genieten van hun privacy in hun eigen studio of kamer maar ze kunnen ook samenleven en -wonen met de andere bewoners. Als wooncoach ondersteun je de bewoners 24u per dag bij alle aspecten van het wonen. We streven naar een persoonsgerichte dienstverlening met maximaal respect voor elk persoon.   Als wooncoach stel je de cliënt centraal en kan je zowel zelfstandig als in team werken. Je bent voldoende stressbestendig, durft beslissingen nemen en hebt een sterk probleemoplossend vermogen. Je haalt energie uit nieuwe situaties en contacten met nieuwe personen. Je kan goed plannen en organiseren en stelt je flexibel op. Je hebt interesse in werken met mensen met een niet-aangeboren hersenletsel. Je gelooft in de levenslange leerbaarheid en veranderbaarheid van mensen met NAH. Je creëert hiervoor een uitnodigende en stimulerende omgeving zodat mensen zich maximaal kunnen ontplooien en de draad van het leven terug kunnen opnemen. Je hebt zin om kennis te verwerven in methodieken en hulpmiddelen om dit te realiseren.  We bieden je een vervangingscontract aan voor een tewerkstelling van 30,4/38. Vacature wooncoach Sint-Amandslaan Interesse? Stuur je motivatiebrief en CV met vermelding van de vacature voor 10 oktober via mail naar steffy.tran@groepubuntu.be.    Vacature Wooncoach Wevelgem De Eglantier is een woonsite met erkende assistentiewoningen in Wevelgem waar mensen met een ondersteuningsvraag inclusief kunnen wonen. Als wooncoach ondersteun je de bewoners, volwassenen met een beperking (met eventueel bijkomende psychische problematiek) 24u per dag bij alle aspecten van het wonen. We streven naar een persoonsgerichte dienstverlening met maximaal respect voor elke persoon.   Je komt terecht in een goed samenhangend team van collega's die er samen voor zorgen dat het huishouden goed draait en dat de cliënten ook individueel ondersteund en opgevolgd worden.  Als wooncoach stel je de cliënt centraal en kan je zowel zelfstandig als in team werken. Je bent voldoende stressbestendig, durft beslissingen nemen en hebt een sterk probleemoplossend vermogen. Je haalt energie uit nieuwe situaties en contacten met nieuwe personen. Je kan goed plannen en organiseren en stelt je flexibel op.  We bieden je een vervangingscontract aan voor een halftijdse tewerkstelling (19/38u). Vacature wooncoach Eglantier Interesse? Stuur je motivatiebrief en CV met vermelding van de vacature voor 17 oktober via mail naar steffy.tran@groepubuntu.be.    Vacature Chauffeur voor personenvervoer Voor onze partner vzw Comforte, zijn we op zoek naar een enthousiaste chauffeur voor de dienst personenvervoer. Als chauffeur sta je in voor het vervoer van minder mobielen en/of personen met een (vermoeden) van een beperking naar dagcentra, ziekenhuizen, dagbesteding ... Je hebt verantwoordelijkheidsgevoel en brengt klanten veilig naar hun bestemming en terug. Je bent erg klantgericht en stelt veiligheid voorop. Je bent rustig, betrouwbaar en flexibel ingesteld. Je beschikt over goede communicatievaardigheden en kan zelfstandig werken. Je werkt deeltijds in gesplitste uren, occasioneel zaterdagwerk schrikt je niet af. Je hebt ervaring met het vervoeren van personen en bent in het bezit van een rijbewijs B. Daarnaast beschik je over een blanco bewijs van goed gedrag en zeden. Wij bieden een contract van bepaalde duur met optie vast voor een tewerkstelling van 25u/week. Verloning volgens PC 322.01, inclusief extra legale voordelen bij een vast contract. Je werkt in de regio van Kuurne/ Kortrijk. Vacature chauffeur personenvervoer Interesse? Stuur je motivatiebrief en CV met vermelding van de vacature via mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be. Gezien onze organisatie veel mogelijkheden biedt nodigen wij iedereen uit die zich aangesproken voelt na het lezen van de vacature.   Vacature Medewerker strijk / personenvervoer Voor onze partner vzw Comforte zijn we op zoek naar een medewerker die strijk en personenvervoer combineert. Je bent enthousiast en een krak in strijken. Als medewerker van de strijkafdeling ben je erg klantgericht en ben je het eerste aanspreekpunt van onze klanten. Je ontvangt de strijk en zorgt ervoor dat men deze keurig en net terugkrijgt.  Als goedlachse chauffeur sta je in voor het vervoer van minder mobielen naar dagcentra, ziekenhuizen, etc. Je hebt verantwoordelijkheidsgevoel en brengt klanten veilig naar hun bestemming en terug. Dagelijks noteer je uw vertrek- en aankomst uur met het aantal gereden kilometers. Wij bieden een contract van bepaalde duur met optie vast voor een tewerkstelling van 20u/week. Verloning volgens PC 322.01, met extra legale voordelen. Je werkt in de regio van Kortrijk – Kuurne. Vacature strijk en personenvervoer Interesse? Stuur je motivatiebrief en CV met vermelding van de vacature via mail naar steffy.tran@groepubuntu.be. Gezien onze organisatie veel mogelijkheden biedt nodigen wij iedereen uit die zich aangesproken voelt na het lezen van de vacature.   Vacature Huishoudhulp cliëntenwoning Voor onze partner vzw Comforte, zijn we op zoek naar een goedlachse huishoudhulp die graag aan de slag gaat in onze cliëntenwoningen die gelegen zijn in de regio van Avelgem. Er wordt gestreefd naar een persoonsgerichte dienstverlening met maximaal respect voor elk persoon. Als huishoudhulp van Comforte sta je in voor de dagdagelijkse huishoudelijke taken bij de cliënten. Je houdt van netheid en steekt graag je handen uit de mouwen. Daarnaast ben je erg klantgericht. Als eerste aanspreekpunt luister je naar de behoeften en wensen van onze klant. Je bent rustig, betrouwbaar en flexibel ingesteld. Wij bieden je een contract van bepaalde duur aan met kans op optie vast. Verschillende tewerkstellingsbreuken zijn mogelijk. Verloning volgens PC 322.01, met extralegale voordelen. Je werkt in de regio van Avelgem. Vacature huishoudhulp cliëntenwoning Interesse? Stuur je motivatiebrief en CV met vermelding van de vacature via mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be. Gezien onze organisatie veel mogelijkheden biedt nodigen wij iedereen uit die zich aangesproken voelt na het lezen van de vacature.   Vacature Meewerkend coach kinderopvang Vzw tAlternatief wil mensen activeren via een talentgerichte benadering en een alternatief aanbod van werk. We geven mensen kansen om te ontwikkelen, leren, creëren, realiseren en sociale contacten te leggen.  Kinderdagdagverblijf ‘Kamelofant’ is erkend en gesubsidieerd door Kind en Gezin en biedt plaats aan 22 kinderen tussen 0 en 3 jaar. We bieden toegankelijke en laagdrempelige kinderopvang waarbij participatie van kwetsbare gezinnen, respect voor diversiteit en sterke lokale inbedding centraal staan. Als meewerkend coach sta je enerzijds mee in voor de dagdagelijkse werking, anderzijds voor de ondersteuning van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Je verzorgt de kinderen en hebt contact met de ouders, maar je coacht en ondersteunt ook de medewerkers met een afstand tot de arbeidsmarkt. Samen met je collega's zorg je voor een bruisende werking. Bekijk de vacature Meewerkend coach kinderopvang. Wij bieden een contract van 34u van onbepaalde duur met verloning volgens paritair comité 329.01. Je werkplek is in Kuurne.  Interesse? Bezorg ons jouw sollicitatie ten laatste op 29 september via mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be.     Vacature Werkvloerbegeleider tAlternatief Vzw tAlternatief wil mensen activeren via een talentgerichte benadering en een alternatief aanbod van werk. We geven mensen kansen om te ontwikkelen, leren, creëren, realiseren en sociale contacten te leggen. Als werkvloerbegeleider sta je in voor het aansturen en begeleiden van een groenploeg, de medewerkers zijn mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Gedurende de wintermaanden stuur je ook een klusploeg aan. Je staat in voor de dagelijkse operationele werking waarbij je de taken voorbereidt, verdeelt en opvolgt. Je werkt ook actief mee met de ploeg en bent het aanspreekpunt voor de klant.  Je hebt aandacht voor veiligheid, orde en netheid en hebt een sterk probleemoplossend vermogen. Je bent technisch sterk in groenonderhoud en combineert je kennis met een praktische aanpak. Daarnaast ben je een handige harry en kan je vlot overweg met verschillende machines. Bovendien ben je een echte teamplayer. Je beschikt over een diploma tuinbouw of enkele jaren werkervaring in het groenonderhoud. Ervaring in het ondersteunen van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt is een meerwaarde.  Bekijk de volledige vacature Werkvloerbegeleider. Wij bieden een voltijds contract van onbepaalde duur met verloning volgens paritair comité 329.01 en maaltijdcheques van € 4,40.  Interesse? Bezorg ons jouw sollicitatie via mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be.     Vacature Agogisch coach Je staat in voor het agogisch ondersteunen van de medewerkers, het sociaal netwerk en de cliënt. Je behoort tot de agogische dienst, maar werkt hoofdzakelijk voor mensen met een beperking of een kwetsbaarheid die bij Groep Ubuntu wonen. Je helpt mee bij de opstart van een nieuw woonproject en geeft dit vorm vanuit jouw agogische expertise. Coachen betekent het proces opvolgen. Je voert hierbij zelf deeltaken uit en voor andere deeltaken coach je de medewerkers en/of het netwerk om de taak te kunnen uitvoeren. We bieden jou een 4/5 of voltijds contract van onbepaalde duur met verloning volgens barema paritair comité 319.01, klasse 1, professionele bachelor (volgens diploma en relevante anciënniteit).  Vacature Agogische coach Interesse? Stuur jouw CV en motivatiebrief met vermelding van de vacature voor 17 oktober 2021 via e-mail naar vicky.decaluwe@groepubuntu.be.     Vacature Locatieverantwoordelijke Krokonijn Voor ons kinderdagverblijf Krokonijn zijn we op zoek naar een enthousiaste, goedlachse locatieverantwoordelijke. Krokonijn maakt deel uit van vzw tAlternatief, die tewerkstelling aanbiedt met de nodige aandacht voor diverse profielen en statuten.  Het kinderdagdagverblijf is erkend en gesubsidieerd door Kind en Gezin. Er is plaats voor 25 kinderen tussen 0 en 3 jaar. We bieden toegankelijke en laagdrempelige kinderopvang waarbij participatie van kwetsbare gezinnen, respect voor diversiteit en sterke lokale inbedding centraal staan.  Als verantwoordelijke hou je contact met de ouders, organiseer je activiteiten, verzeker je een vlotte dagelijkse werking, volg je het financiële luik op van het kinderdagverblijf en coach je jouw team van medewerkers. Samen met de 7 collega-kinderbegeleiders zorg je voor een bruisende werking.  We bieden jou een 4/5 contract aan (30u) van onbepaalde duur met verloning volgens barema en anciënniteit binnen paritair comité 329.01.   Bekijk de volledige vacature Locatieverantwoordelijke Kokonijn Interesse? Stuur jouw CV en motivatiebrief met vermelding van de vacature voor 30 september 2021 via e-mail naar faustine.vanderbeke@groepubuntu.be. We verzekeren een vlotte en vertrouwelijke aanpak van je kandidatuur.    Vacature Mobiele coach Voor ons team in regio Kortrijk-Menen zoeken we een coach mobiele ondersteuning. Als mobiele coach sta je in voor het individueel en op maat ondersteunen van mensen met een zorgnood in alle aspecten van hun leven en vanuit hun eigen leefsituatie. Je stimuleert hen om maximaal - volgens hun eigen mogelijkheden en beperkingen - zelf de verantwoordelijkheid voor hun leven op te nemen en een kwaliteitsvol leven te leiden. Dit doe je o.a. door het aanleren en ontwikkelen van vaardigheden. Je ondersteunt hen bij alle domeinen van het leven, zowel op vlak van wonen als op psychosociaal vlak en bij dagelijkse activiteiten. We bieden jou een 4/5 of voltijds vervangingscontract waarbij je snel kan opstarten.  Bekijk de volledige vacature Mobiele coach Interesse? Stuur jouw CV en motivatiebrief met vermelding van de vacature voor 13 oktober 2021 via e-mail naar vicky.decaluwe@groepubuntu.be.  Sollicitatiegesprekken vinden plaats op maandag 18 oktober.     Jij als persoon Wie je ‘bent’ is belangrijker dan wat je ‘kent’. Wij hechten meer belang aan wie je bent als persoon, dan aan wat je al kent of kan. Wie je bent als persoon, jouw persoonlijke visie en waarden, bepalen in grote mate jouw gedrag, of je past binnen onze organisatie en goed zal functioneren binnen een specifieke functie. Gedragscompetenties vormen daarom de basis voor onze aanwerving en ontwikkeling van medewerkers. We geloven dat wie de juiste attitude heeft de kennis kan aanleren en de toepassing onder de knie kan krijgen en niet omgekeerd. Dit garandeert tegelijkertijd een diversiteitsbeleid. Door te focussen op gedragscompetenties, komen we los van leeftijd, geslacht, afkomst of beperking en zelfs diploma.   Jij als mede-eigenaar Wij zien elke medewerker op zijn niveau als eigenaar binnen zijn job en mede-eigenaar van het team en de organisatie. Eigenaarschap betekent dat de medewerker zelf verantwoordelijk is voor de eigen resultaatsgebieden, maar ook medeverantwoordelijk voor deze van het team en de ruimere organisatie. Daarom geven wij medewerkers én teams voldoende autonomie. We creëren jobs waarin er een goed evenwicht bestaat tussen de taakeisen en de regelmogelijkheden. We verwachten veel en dagen medewerkers uit,  maar geven in dezelfde verhouding de kans om zoveel als mogelijk zelf het werk te regelen. Op die manier kan je zelf werkstrategieën ontwikkelen, jouw talenten maximaal benutten en geven we ondernemerschap alle kansen. Op teamniveau willen we doorheen de onvermijdelijke structuren en procedures eigen aan een grote organisatie de effectiviteit, autonomie en verantwoordelijkheid van de teams versterken en op die manier de dynamiek en het kleinschalig werken borgen. Op organisatieniveau heeft elke medewerker als mede-eigenaar het recht én de plicht om te participeren en de organisatie mee te helpen vormgeven.   Jouw competenties en talenten De basis van ons HR-beleid vormt competentiemanagement de rode draad doorheen de verschillende HR-processen.  Naast competenties is het belangrijk om in te zetten op talenten van medewerkers. We zien dit niet als een of/of- maar wel als een en/en-verhaal. Via competentiemanagement willen we jouw competenties optimaal inzetten en ontwikkelen zodat je optimaal kan functioneren met het oog op het realiseren van de missie en de doelstellingen van onze organisatie. Met talentontwikkeling willen we het beste uit jou halen door in te zetten op jouw sterktes, natuurlijke aanleg én passie. Hiervoor zetten we naast een doorgedreven vormings-, trainings- en opleidingsbeleid, sterk in op individuele coaching.   Jouw ondersteuning In het ondersteunings- en  ontwikkelingsbeleid van medewerkers focussen wij zowel op de ondersteuning van de medewerker als persoon als op de verwachte resultaten en de realisatie van de doelstellingen van de organisatie. We kiezen daarom voor coachend leidinggeven: hard voor de resultaten, zacht voor de mensen.  Coachend leidinggeven is een stijl van leidinggeven die medewerkers duidelijkheid geeft over wat van hen verwacht wordt, hen motiveert, leermogelijkheden creëert en hen uitdaagt om deze verwachtingen in te lossen. Onze leidinggevenden zijn verantwoordelijk voor het aangeven en bewaken van een duidelijke meetlat voor zowel het team als het individueel functioneren. Om deze meetlat te behalen moeten de competenties en talenten van medewerkers ingezet worden. In hun coachende rol investeren leidinggevenden in het ontwikkelen van de competenties en talenten van elke medewerker.    Jouw loopbaan Gezien we met z’n allen langer moeten werken, willen we ervoor zorgen dat medewerkers dit met goesting blijven doen. Anderzijds vinden we het belangrijk om te investeren in een duurzame relatie met onze medewerkers  en zo onze expertise op te bouwen en te behouden. Naast competentie- en talentontwikkeling denken we daarom ook structureel na over jouw langere loopbaan. Via onder meer loopbaangesprekken maken we de toekomst en de doorstroom naar andere functies binnen de eigen organisatie in een open gesprek bespreekbaar. Daarnaast hechten wij belang aan het welzijn van onze medewerkers en geloven we in werkbaar werk waarbij er een goed evenwicht is tussen de steeds wijzigende eisen aan het werk en de veranderende behoeften van de medewerker.   Enkele collega's getuigen   Interesse in een stage Ben je student en op zoek naar een boeiende en uitdagende stage binnen een ruimer netwerk, dan ben je bij Groep Ubuntu zeker welkom! Wij engageren ons om stagiairs op een professionele manier te begeleiden en op te volgen. Uiteindelijk zijn stagiairs onze toekomstige medewerkers. We hebben er dus alle belang bij om wederzijds het onderste uit de kan te halen. Stagiairs krijgen bij ons de kans om mee te draaien in de dagelijkse werking en volwaardig deel uit te maken van het team. Zoek je een stage in het kader van een opleiding via het volwassenenonderwijs (zoals HBO5), dan word je beschouwd als een (tijdelijke en vrijwillige) medewerker van Groep Ubuntu. Je krijgt de kans om mee te draaien in de dagelijkse werking, volwaardig deel uit te maken van het team en diverse interne vormingen mee te volgen. Bekijk via onze website eens alle domeinen van Groep Ubuntu en ga na wat jou het meest interesseert en aanspreekt. Neem gerust contact met Vicky Braekevelt via e-mail naar vicky.braekevelt@groepubuntu.be. Om de administratie vlot te laten verlopen, kan je hier ook de nodige documenten downloaden:

Semi-industrieel werk

vzw Hise Bij Hise realiseren we duurzame tewerkstelling voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en mensen met een beperking. Gedreven medewerkers zijn onze passie! We zijn de ideale onder(aan)nemers in semi-industrieel werk voor bedrijven, verenigingen, non profit-organisaties of lokale besturen bij divers repetitief werk. Handen tekort bij assemblage- en/of montagewerk? Verpakkingswerk waar je geen raad mee weet? Geen tijd om staalboeken, pallets of kabels samen te stellen? Andere zaken die binnen je bedrijf moeilijk in te plannen zijn of plots snel moeten gaan? Bij Hise weten we er raad mee. We wisselen routinetaken, waar deadlines niet van tel zijn, af met just-in-time opdrachten zodat we snel en flexibel kunnen inspelen op diverse onderaannemingsopdrachten. Werkplekken zijn zo ingericht dat zowel mensen met een beperking als kwetsbare mensen, die het tijdelijk moeilijker hebben (AMA en arbeidszorg- medewerkers) samen naast elkaar op de werkvloer staan en elkaar versterken, in beide richtingen. Wij hechten veel belang aan de omkadering, inhoudelijk maar ook fysiek op de werkplek met ontspanningsruimtes, rustruimtes,…waardoor iedereen, volgens zijn draagkacht en mogelijkheden, de kans krijgt om bij te dragen aan het algemeen resultaat . En natuurlijk gaan we aan de slag met het potentieel van de medewerkers en laten hen gericht groeien naar hun voorzien wensbeeld . Enkele voorbeelden: Assembleren van pallets, sloten, … Monteren van mesplaten voor hakselaars Samenstellen van staalboeken Verpakken, dicht sealen of inpakken met krimpfolie van producten Verpakking in dozen voor verkoop Samenstelling van stoffer en blik Recht verzaagwerk Wekelijkse reiniging van herbruikbare bekers voor lokale overheden

Gezin en Kind

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Maecenas maximus aliquet odio, sed pellentesque nisl pharetra in. Quisque fringilla arcu id elit dapibus, eu egestas sapien dignissim. Mauris vitae tempor elit. Morbi et fringilla felis. Morbi porttitor augue nec odio feugiat porttitor sit amet eu ligula. Nunc lacus erat, hendrerit nec scelerisque sed, ullamcorper quis lorem. Vestibulum vel interdum nunc. Suspendisse et ipsum non dui euismod viverra. In sed sem posuere, varius velit at, accumsan sapien. Duis semper ex nisl, sed ultricies arcu ultricies et. Proin in urna ac nisl mollis egestas. In magna quam, interdum nec sagittis id, semper ut velit. Quisque egestas semper purus, eu porta dui ornare quis. Aenean sit amet massa ut quam viverra dapibus. Donec placerat id est vel sollicitudin. Aliquam quis tempus urna. Proin placerat dapibus pharetra. Fusce scelerisque, odio eu dapibus tempor, sapien nunc suscipit arcu, at porta dolor orci a enim. Nullam placerat tellus nec velit maximus vestibulum. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Maecenas maximus aliquet odio, sed pellentesque nisl pharetra in. Quisque fringilla arcu id elit dapibus, eu egestas sapien dignissim. Mauris vitae tempor elit. Morbi et fringilla felis. Morbi porttitor augue nec odio feugiat porttitor sit amet eu ligula. Nunc lacus erat, hendrerit nec scelerisque sed, ullamcorper quis lorem. Vestibulum vel interdum nunc. Suspendisse et ipsum non dui euismod viverra. In sed sem posuere, varius velit at, accumsan sapien. Duis semper ex nisl, sed ultricies arcu ultricies et. Proin in urna ac nisl mollis egestas. In magna quam, interdum nec sagittis id, semper ut velit. Quisque egestas semper purus, eu porta dui ornare quis. Aenean sit amet massa ut quam viverra dapibus. Donec placerat id est vel sollicitudin. Aliquam quis tempus urna. Proin placerat dapibus pharetra. Fusce scelerisque, odio eu dapibus tempor, sapien nunc suscipit arcu, at porta dolor orci a enim. Nullam placerat tellus nec velit maximus vestibulum.

Groen

Groen Groep Ubuntu draagt ecologie hoog in het vaandel. In onze verschillende groenateliers kan je aan de slag in de natuur. Ben je geïnteresseerd in tuinieren of heb je een voorliefde voor gezonde voeding en natuur? Dan zijn onze groenateliers beslist iets voor jou.   Wil je meer informatie over werken bij Groep Ubuntu of heb je een specifieke vraag over onze groenateliers? Aarzel niet om onze mensen van Het Loket te contacteren. Zij helpen je graag verder.   Bioboerderij Het Ganzenhof Bioboerderij Het Ganzenhof heeft een demo-tuin en grote serres waar we alle groenten, kruiden en planten ecologisch en biologisch telen en onderhouden. In de demo-tuin telen we alles in bakken op rolstoelvriendelijke hoogte. Vergeten groenten, sneukelhaagjes (bessen, frambozen e.a.), kruiden,… we zetten alles samen met de medewerkers en de smaakkeuken van de boerderij zorgvuldig in het jaarlijks teeltplan en laten de nodige ruimte voor experimenten. In de grote serres telen we alle groenten, kruiden en planten in volle grond. De serregroenten maken we na het oogsten schoon in de serre, waarna de oogst verwerkt kan worden in de smaakkeuken. Daarnaast kan je op de boerderij een ware compostmeester worden. Dagelijks gaan onze compostmeesters aan de slag met het biologisch afval. Je verschept en zeeft de compost zodat hij opnieuw gebruikt kan worden in de eigen tuin of voor verkoop in de hoevewinkel. Je verzorgt en voedert ook onze kippen, ganzen en eenden. Binnenkort mogen we zelfs een aantal knuffelkonijnen verwelkomen.     tAlternatief Binnen tAlternatief zijn er een aantal groenploegen die dagelijks op pad gaan om de strijd tegen zwerfvuil aan te gaan in Zwevegem. Je pakt het sluikstorten aan, ook sensibilisering is hier een belangrijke factor. Daarnaast onderhoud je met de groenploeg ook de trage wegen. Ook kleine tuintjes in Zwevegem en Kuurne waarvan de bewoners niet zelf (meer) kunnen instaan voor het onderhoud, kan je mee kraaknet verzorgen.

Zorgondersteuning in gezinnen

Zorgondersteuning in gezinnen Dat kan voor een koppel of alleenstaande, met of zonder kinderen. We bieden ondersteuning bij heel wat aspecten van het leven: administratie, overleg met andere diensten, praktische alledaagse zaken, relaties, de fases in het leven van een kind/tiener, je kind leren loslaten, potjestraining, school en huiswerk, invulling van de vrije tijd, vakanties plannen, … We nemen het niet zomaar van je over, maar willen je als ouder sterker maken, onder andere bij de opvoeding van de kinderen. Eventueel kunnen we hierbij ook andere diensten betrekken, zoals logopedisten, het CLB, de school, revalidatiecentra, het Huis van het Kind, gezinshulp, de wijkagent, de voedselbanken, … Vaak krijg je goed bedoeld advies van anderen, maar weet je niet wat je ermee moet, of je weet niet waar je terecht kan. Dan staan wij klaar om je te helpen. Loopt er eens wat fout in het gezin, dan zorgen wij ervoor dat de neuzen in dezelfde richting blijven staan. Onze begeleiders bouwen een vertrouwensband op met het gezin, en veroordelen niemand. We verplichten mensen nooit tot iets, ze moeten er zelf voor open staan om initiatief te nemen of dingen anders aan te pakken. In 99% van de gevallen bereiken we op deze manier het best mogelijke resultaat. Ook al zijn we maar enkele uren per week of per maand aanwezig, toch houden we de band sterk. We nemen geregeld contact op, zeker als het eens wat minder goed gaat. Op die manier bieden wij ook vanop afstand nabijheid. Dankzij onze expertise die we de afgelopen jaren hebben opgebouwd in de ondersteuning kunnen we de best mogelijke ondersteuning bieden. In een werkgroep wisselen onze begeleiders ervaringen uit. Daarnaast volgen ze regelmatig bijscholing en blijven we onze expertise verder uitbouwen.

Therapie

Therapie voor volwassenen met een niet-aangeboren hersenletsel Als je omwille van een medische aandoening, hersenbloeding of infectie een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) hebt opgelopen, dan verandert je leven drastisch. Na een vaak langdurige revalidatie wordt het stilaan duidelijk dat er wellicht blijvende problemen zijn. Deze veranderingen zijn vaak heel complex en moeilijk te begrijpen. Bovendien verschillen ze ook sterk van persoon tot persoon. Ze hebben een grote impact op je algemeenwelbevinden en dat van je omgeving. Ze hebben een invloed op je denken en redeneren, sociale contacten, jobmogelijkheden, woon- en gezinssituatie, ... Individueel of in groep Het is belangrijk dat je na het afronden van je initiële revalidatie de kans krijgt om alle veranderingen te herkennen en te begrijpen. Je leert omgaan met de moeilijkheden die je ondervindt zodat je de draad weer kan oppakken. Het is zeker zinvol om in te zetten op verdere stimulering van vaardigheden zodat je jouw sterktes en andere interesses kan ontdekken. Bij Groep Ubuntu kan je terecht voor verschillende vormen van therapie, zowel individueel als in groep.     Wil je meer informatie over onze werking voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel? Aarzel niet om onze mensen van Het Loket te contacteren. Zij helpen je graag verder.   Breinbreker De methodiek Breinbreker bestaat uit verschillende aspecten. Tijdens de cognitieve training leer je hoe je een probleem doelgericht kan aanpakken, hoe je stap voor stap een taak tot een goed einde kan brengen. Via sessies psycho-educatie kan je beter begrijpen wat jou overkomen is, wat jouw sterke en minder sterke kanten zijn en krijg je tips om beter om te gaan met de problemen die je ervaart. Met sessies over emotionele zelfregulering krijg je een beter zicht op de mogelijke veranderingen op het vlak van emoties en gedrag, leer je beter grip krijgen op frustratie, en word je ondersteund bij het verdriet omtrent het verlies aan vaardigheden dat je ervaart. In de sociale vaardigheidstraining gaan we dieper in op de mogelijke gevolgen van een hersenletsel op relaties met anderen, leer je stilstaan bij de ervaringen die je daarmee hebt en kan je oefenen om daar verandering in te brengen. Wij bieden zowel individuele therapie als groepstherapie aan, zowel binnen het dagcentrum als daarbuiten.   Breinbreker + De groepstherapie die wij aanbieden los van het dagcentrum heet Breinbreker +. Dat is een pakket van 12 sessies (1 per week) met maximaal 10 deelnemers. Er is onder andere aandacht voor psycho-educatie, sociale vaardigheden, emotionele zelfregulering en cognitieve vaardigheden. Merk je dat je na een hersenletsel snel vermoeid bent, prikkelbaar, soms heftig reageert? Dan kunnen deze sessies je helpen om jezelf beter te begrijpen en je hersenletsel een plaats te geven. De sessies vinden telkens plaats op donderdagmiddag in het centrum van Kortrijk en kunnen , op aanvraag, ook elders georganiseerd worden.  

Over ons

Over ons Groep Ubuntu gaat als sociale netwerkorganisatie net die stap verder. Wij verleggen de standaard voor kwetsbare mensen en gezinnen. We gaan voor niets minder dan hun eigen gewaardeerde plek in de samenleving, dat doen we door hen te versterken. Vanuit een actief luisteren naar hen en hun netwerk zoeken we samen naar unieke, creatieve antwoorden. Echt, maar dan ook echt maatwerk!  Mensen sterker maken maakt ook ons sterker. We worden algemeen erkend en gewaardeerd voor onze agogische kennis en onze uitgebreide expertise zowel op vlak van cognitieve training (mediërend agogisch handelen, breinbreker) als onze aanpak rond wellbeing (gentle teaching). Sterke inhoud en een warme aanpak voor de beste kwaliteit van leven. Activiteiten, dienstverlening en werkplekken creëren we én voor mensen met een (vermoeden van) beperking én voor zij die verder van de arbeidsmarkt staan. Anders en sector overschrijdend! We zoeken naar kruisbestuiving over sectoren heen en in verbinding met de buurt. We vinden het immers heel normaal dat echt iedereen de kans krijgt om bij te dragen aan een warme, solidaire leefomgeving. Mens zijn doe je samen. Iedereen zorgt voor iedereen.         Onze waarden   We hebben een open geest en brede kijk We staan in de wereld met een open vizier. Nieuwsgierig in de ander gaan we onbevangen en vol vertrouwen in dialoog. Diversiteit en anders zijn zien we als een verrijking die we gelijkwaardig met ons eigen denken en doen willen benaderen. We stellen mensen centraal   Wat cliënten, klanten en medewerkers willen, staat centraal. Mensen zijn onze motor. We focussen sterk op gepaste antwoorden samen met hen. We worden voortdurend uitgedaagd en aangemoedigd door onze omgeving. We zoeken immers naar dat unieke, creatieve antwoord dat past in een wisselwerking tussen vraag en actie op maat. We verbinden Eenheid is onze kracht, diversiteit is onze rijkdom. Als iedereen op zijn manier kan en mag bijdragen geven we vorm aan een warme samenleving. De sleutel hiervoor ligt bij ons: we willen verbindend intern en extern samenwerken. Co-creëren en harmonisch beslissen vormen hierin de essentie. We versterken vanuit krachten We beginnen met wat is. We bundelen en ontwikkelen de aanwezige krachtbronnen  en zetten die ten volle in. Zo kan iedereen vanuit een actieve betekenis bijdragen aan een warme buurt. We ondernemen maatschappij gedreven We zijn zelf aan zet! We nemen initiatief om maatschappelijke meerwaarde te creëren. Deze winst is altijd sociaal, ecologisch duurzaam en economisch beheersbaar. We doen niet mee als de sociale impact voor onze omgeving niet voldoende onderscheidend is. We vernieuwen We zijn een vrijplaats waar ruimte is voor experiment. Vanuit een langetermijnvisie zoeken we proactief naar innovatieve antwoorden. Het voortdurend streven naar verbeteren en hierin pionieren vraagt alerte voelsprieten en een gepaste dosis lef. We maken het verschil, mét goesting Voor elkaar, voor de buurt, voor onze maatschappij, voor onszelf. Daarvoor engageren we ons . We willen echt mee het verschil maken in die sociale winst  en dat vooral tonen, laten voelen, elkaar begeesteren. Goesting creëert nóg meer goesting.  

Vrijwilligerswerk en stage

Interesse in vrijwilligerswerk Om de missie van Groep Ubuntu waar te maken kunnen wij niet zonder vrijwilligers. Een vrijwilliger is bovenop de basiswerking vaak de kers op de taart voor onze cliënten. Daarom zijn wij steeds op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Vrijwilligerswerk hoeft niet groots te zijn, het kan in kleine dingen zitten maar een groot verschil maken voor onze cliënten. Anderzijds is het ook een meerwaarde voor jou persoonlijk en kan je jouw vrije tijd aangenaam invullen. Je maakt deel uit van een groter geheel en draagt bij aan de realisatie van een samenleving waarin iedereen de kans krijgt op een kwaliteitsvol leven. Wij engageren ons om vrijwilligers op een professionele manier te begeleiden en op te volgen. Bekijk via onze website zelf eens alle domeinen van Groep Ubuntu en ga na wat jou interesseert en aanspreekt. Neem gerust contact op met Vicky Braekevelt via e-mail naar vrijwilligerswerk@groepubuntu.be. Om de administratie vlot te laten verlopen kan je hier ook de nodige documenten downloaden:   Interesse in een stage Ben je student en op zoek naar een boeiende en uitdagende stage binnen een ruimer netwerk, dan ben je bij Groep Ubuntu aan het juiste adres! Wij engageren ons om stagiairs op een professionele manier te begeleiden en op te volgen. Uiteindelijk zijn stagiairs onze toekomstige medewerkers. We hebben er dus alle belang bij om wederzijds het onderste uit de kan te halen. Stagiairs krijgen de kans om mee te draaien in de dagelijkse werking en volwaardig deel uit te maken van het team. Zoek je een stage in het kader van een opleiding via het volwassenenonderwijs (zoals HBO5), dan word je beschouwd als een (tijdelijke en vrijwillige) medewerker van Groep Ubuntu. Je krijgt de kans om mee te draaien in de dagelijkse werking, volwaardig deel uit te maken van het team en diverse interne vormingen mee te volgen. Bekijk via onze website eens alle domeinen van Groep Ubuntu x 8K en ga na wat jou het meest interesseert en aanspreekt. Neem gerust contact met Vicky Braekevelt via e-mail naar vicky.braekevelt@groepubuntu.be. Om de administratie vlot te laten verlopen, kan je hier ook de nodige documenten downloaden:

Mobiele ondersteuning

Mobiele ondersteuning Mobiele teams ondersteunen mensen die alleen of samen met hun partner of gezin wonen. We begeleiden ook mensen met een zorgnood die een woning delen in een huis in de straat. Daarbij bezit het team van mobiele coaches specifieke expertise rond autisme (ASS), psychische kwetsbaarheid, sensoriële beperking, niet-aangeboren hersenletsel (NAH), verstandelijke en bijkomende motorische  beperking. Afhankelijk van je wensen komt je persoonlijke coach regelmatig bij je langs of kom jij bij ons op bezoek. Je kan zowel via rechtstreeks toegankelijke hulp (RTH) als met een persoonsvolgend budget een beroep doen op deze dienstverlening. Bij de opstart bekijken we samen wat jouw noden zijn. Meestal spreken we af op vaste tijdstippen maar ook op andere momenten zijn we er voor jou: als je het moeilijk hebt, als je liever een coach meeneemt naar een afspraak ... Maximale zelfstandigheid We stimuleren je om zaken zelf op te nemen. Samen zoeken we naar die mensen en diensten die een rol van betekenis spelen in je leven. Waarbij kunnen wij jou ondersteunen? Wonen: de zoektocht naar of inrichting van een woning, onderhoud, vaardigheden, werken met een boodschappenlijst, samenwerking met ondersteunende diensten, ... Papieren, administratie, financiën Gezondheid en welbevinden: goede voedingsgewoontes, ondersteuning bij consultaties, aandacht voor psychosociale noden, ... Vrije tijd: we helpen je in de zoektocht naar geschikte vrijetijdsactiviteiten, reizen en uitstapjes, en plannen deze samen. We helpen je ook zoeken naar eventuele opleidingen. Werken: we ondersteunen je bij het zoeken naar een geschikte job of daginvulling Mobiliteit: aanleren van trajecten, gebruik van openbaar vervoer, planning van vervoer, ... Hulpmiddelen: informatie, aankopen en leren gebruiken van hulpmiddelen voor personen met een visuele, auditieve, motorische, ... beperking. Digitalisering: leren gebruiken van en veilig omgaan met internet, sociale media, ... Verder bieden wij ook zorgondersteuning in het gezin. Klik hier voor meer info.

Ons steunen

Je kan ons steunen Ben je overtuigd van onze realisaties? Je kan ons als particulier, vereniging of bedrijf steunen.  Als bewuste en geëngageerde burger Je kan je steentje bijdragen als bewuste klant in onze winkels, drink- en eetgelegenheden Ontdek de mogelijkheden van personen met een beperking. In onze winkels De Drie Wijzen, het Ganzenhof, de Kameel met vier Bulten en het Andere geschenk vind je alle producten die in onze ateliers worden gemaakt, maar ook producten van andere organisaties. In De Drie Wijzen vind je ook een ruim assortiment fairtrade producten en de befaamde Kuurnse ezelsproducten. Genieten van een hapje en een drankje kan in deBOkes en De Drie Wijzen. In deBOkes kan je het tegen elkaar opnemen in één van de vele volksspelen. Ook verjaardagsfeestjes en andere privéfeesten zijn mogelijk. Je kan je steentje bijdragen als enthousiaste vrijwilliger Onze medewerkers zorgen voor de professionele ondersteuning van onze cliënten maar extra hulp is uiteraard altijd welkom en zelfs onmisbaar. Onze organisatie zou niet zijn wat ze nu is zonder de inzet van vele vrijwilligers, mensen die met plezier een stukje van hun vrije tijd aan onze mensen willen besteden. Je kan je centje bijdragen met een gift Er zijn altijd projecten die rechtstreeks ten goede komen aan onze mensen en die je met een gift kan steunen. Dit via overschrijving op rekeningnummer: BE78 4629 3556 4186. Giften vanaf € 40 zijn fiscaal aftrekbaar.                     Als vereniging of bedrijf Rondleiding of teambuilding Laat je tijdens een uitstap met je organisatie of team rondleiden op één van de sites van onze organisatie. Je kan onze ateliers bezoeken in Kortrijk, Kuurne of Avelgem. Daarnaast kan je in deBOkes of De Drie Wijzen terecht voor een drankje of een hapje. In de BOkes kan je ook afsluiten met volksspelen. Tijdens een teambuilding kan je met enkele vrienden of collega’s de handen uit de mouwen steken in één van de vele ateliers, ons helpen bij klusjes of je kan een creatieve of sportieve middag beleven met onze mensen. Een relatiegeschenk met een verhaal Wij bieden ambachtelijk gemaakte, kwaliteitsvolle producten aan, voor tal van gelegenheden. We hebben zowel kleine attenties als relatiegeschenken, op maat van jouw vereniging of bedrijf, met de mogelijkheid om te personaliseren. Kunst door mensen met een beperking Wil je de onthaalruimte, burelen of vergaderzaal een andere uitstraling geven? Kies dan voor een kunstwerk van Groep Ubuntu! Je kan terecht in onze artotheek om kunstwerken te huren zodat je ruimtes geregeld een nieuwe look krijgen, of we kunnen op aanvraag enkele kunstwerken maken op maat van jouw bedrijf. We komen dan langs om de ruimtes te bekijken en onze kunstenaars gaan aan de slag. Vrijwilligerswerk door onze mensen in jouw bedrijf of organisatie Enkele uren per week kan een cliënt of een groep cliënten in jouw organisatie eenvoudige taken komen uitvoeren. Gaat het om plooi- of inpakwerk of semi-industrieel werk, dan kunnen we de taken ook in de lokalen van Groep Ubuntu uitvoeren. Steun ons met een centje  Je kan je centje bijdragen met een gift dit via overschrijving op rekeningnummer: BE78 4629 3556 4186. Giften vanaf € 40 zijn fiscaal aftrekbaar.    

Bezoeken en teambuilding

Bezoeken en teambuilding Na een korte voorstelling van onze organisatie krijg je een rondleiding in één van onze satellieten. Dat kan in Avelgem, Kortrijk, Kuurne of Harelbeke. Je kan er onze mensen aan het werk zien. In enkele voedingsateliers zijn om hygiënische redenen geen bezoekers toegelaten, maar door de open structuur kan je de activiteiten wel volgen. In de andere ateliers zullen onze mensen je met veel enthousiasme hun vakmanschap laten zien en de manier van werken uitleggen. Na het bezoek aan een van de dagcentra word je verwacht in speel-o-bistro deBOkes in het centrum van Kortrijk of belevingswinkel De Drie Wijzen in hartje Kuurne. In deBOkes kan je napraten met een drankje en enkele volksspelen uitproberen. In het Andere geschenk vind je heel wat producten die in onze ateliers worden gemaakt. De Drie Wijzen biedt jou een drankje aan of een heerlijke kom verse soep. Je vindt er producten uit de ateliers gemaakt door mensen met een beperking, maar ook fairtrade producten en de befaamde Kuurnse ezelsproducten. Deze formule met één drankje kost € 7 per persoon. Tegen een meerprijs kan je dit ook uitbreiden met een maaltijd, een dessert en/of volksspelen. Heb je liever wat meer actie? Kies dan voor een teambuilding. Tijdens een teambuilding kan je met enkele vrienden of collega’s de handen uit de mouwen steken in één van de vele ateliers, ons helpen bij klusjes of je kan een creatieve of sportieve middag beleven met onze mensen. Teambuildings worden in samenspraak uitgewerkt op maat.  Aarzel niet ons te contacteren voor meer informatie!   Interesse? Vul dan onderstaand contactformulier in: 

nah

  Van 12 tot 17 oktober is er de Week van NAH. Tijdens die week organiseert ons dag- en therapiecentrum voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel Wissel elk jaar een opendeur. Door de coronamaatregelen kan dat dit jaar niet doorgaan. In de plaats daarvan neemt agogisch coach Caroline Kopacsi je graag even virtueel mee in Wissel. Wil je graag meer weten? Neem dan gerust contact op via wissel@groepubuntu.be of op het nr. 056/64 60 62.   Volwassenen met een niet-aangeboren hersenletsel Als je omwille van een ongeval, hersenbloeding, herseninfectie, ... een niet-aangeboren hersenlet­sel (NAH) hebt opgelopen, dan verandert je leven drastisch. Na een vaak langdurige revalidatie wordt het stilaan duidelijk dat er wellicht blijven­de problemen zijn. Die kunnen een invloed heb­ben op heel wat aspecten van je leven: denken en redeneren, emotioneel en gedragsmatig, in de sociale omgang met mensen, ... De gevolgen van een hersenletsel zijn heel complex en moeilijk te begrijpen. Bovendien verschillen ze ook sterk van persoon tot persoon. Ze hebben een grote impact op je algemeen welbevinden en dat van je omgeving. Het is dan ook belangrijk dat je na het afronden van je initiële revalidatie de kans krijgt om alle veranderingen te herkennen en te begrijpen, en dat je leert omgaan met de moeilijkheden die je ondervindt. Het is dan zeker zinvol om in te zetten op verdere stimulering om vaardigheden te ontwikkelen. Onze hersenen zijn levenslang veranderbaar. Er ontstaat nu vooral ook nood aan ondersteuning op vlak van verwerking. In het dagelijks leven moet je immers leren omgaan met de blijvende beperkingen. Bij Groep Ubuntu kan je terecht voor verschillende vormen van therapie, zowel individueel als in groep.   Wil je meer informatie over onze werking voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel? Aarzel niet om onze mensen van Het Loket te contacteren. Zij helpen je graag verder.   Breinbreker De methodiek Breinbreker bestaat uit verschillende aspecten. Tijdens de cognitieve training leer je hoe je een probleem doelgericht kan aanpakken, hoe je stap voor stap een taak tot een goed einde kan brengen. Via sessies psycho-educatie kan je beter begrijpen wat jou overkomen is, wat jouw sterke en minder sterke kanten zijn en krijg je tips om beter om te gaan met de problemen die je ervaart. Met sessies over emotionele zelfregulering krijg je een beter zicht op de mogelijke veranderingen op het vlak van emoties en gedrag, leer je beter grip krijgen op frustratie, en word je ondersteund bij het verdriet omtrent het verlies aan vaardigheden dat je ervaart. In de sociale vaardigheidstraining gaan we dieper in op de mogelijke gevolgen van een hersenletsel op relaties met anderen, leer je stilstaan bij de ervaringen die je daarmee hebt en kan je oefenen om daar verandering in te brengen. Wij bieden zowel individuele therapie als groepstherapie aan, zowel binnen het dagcentrum als daarbuiten.   Breinbreker + De groepstherapie die wij aanbieden los van het dagcentrum heet Breinbreker +. Dat is een pakket van 12 sessies (1 per week) met maximaal 10 deelnemers. Er is onder andere aandacht voor psycho-educatie, sociale vaardigheden, emotionele zelfregulering en cognitieve vaardigheden. Merk je dat je na een hersenletsel snel vermoeid bent, prikkelbaar, soms heftig reageert? Dan kunnen deze sessies je helpen om jezelf beter te begrijpen en je hersenletsel een plaats te geven. De sessies vinden telkens plaats op donderdagmiddag in het centrum van Kortrijk.   Werken bij Groep Ubuntu: Wissel Mensen die een hersenletsel hebben opgelopen hebben meestal heel uiteenlopende beroepsopleidingen en -ervaringen. De activiteiten en taken die jou en anderen aanspreken zijn dan ook heel gevarieerd. Daarom krijg je in onze atelierwerking Wissel een divers aanbod gaande van productgerichte en creatieve activiteiten over huishoudelijke taken tot meer productiegerichte externe opdrachten. Routine en eenvoud worden afgewisseld met uitdagende en moeilijke activiteiten om de hersenen voldoende te blijven prikkelen. Het is de bedoeling dat de technieken en strategieën die in de therapie werden aangeleerd ook gebruikt worden in het dagelijks leven. Als je de mogelijkheden hebt om op zelfstandige wijze vrijwilligerswerk te doen voor een bedrijf of organisatie, kan Groep Ubuntu x 8K je hierin ondersteunen. De coach gaat samen met jou na wat je interesses zijn en gaat op zoek naar een passende job. In de opstartfase krijg je intensieve ondersteuning om geleidelijk te evolueren naar een begeleiding van op afstand. Heb je (voorlopig) minder mogelijkheden om op zelfstandige wijze vrijwilligerswerk te doen, dan kan je je inzetten via vrijwilligerswerk samen met enkele lotgenoten en een begeleider. De aanwezigheid van een professionele begeleider biedt zowel voor de cliënt als voor de werkgever de nodige veiligheid.

Getuigenis Comforte

"Mijn huis blinkt als een spiegel" Malika is een enthousiaste poetsvrouw van Comforte. Ze poetst al 14 jaar. Roza uit Otegem is één van haar eerste klanten. We voelen het meteen, hier zijn we in een warm nest terechtgekomen bij twee dames die het goed met elkaar kunnen vinden. Roza: “Malika komt om de twee weken een halve dag poetsen. Ze is altijd perfect op tijd en vertrekt dikwijls te laat. Ze ‘vliegt’ door mijn huis en kan geen twee seconden stilzitten. Ik verplicht haar altijd om tien minuutjes pauze te nemen en samen iets te drinken. Nog nooit is Malika ziek geweest. Als ze poetst, help ik graag een handje. Ze is een echte perfectionist en wil dat alles spic en span ligt voor ze vertrekt, mijn huis blinkt altijd als een spiegel!” Ondertussen gaat Malika ook poetsen bij de zonen en de zus van Roza. Malika: “Roza en ik hebben een goede band opgebouwd, ik zou het hier niet meer kunnen missen. Ook bij haar zonen en haar zus ben ik altijd van harte welkom. Ik werk van maandag tot vrijdag, en heb nog een lijst van mensen die vragen of ik uren over heb. Helaas kan ik er momenteel niets bijnemen. Ik zie mijn klanten graag en wil er ook voor zorgen dat ze met een net huis en een tevreden gevoel achterblijven. Naast de ruimtes die ik elke week poets, probeer ik ook andere zaken te doen: deuren afwassen, ramen kuisen, de koelkast uitkuisen, … Straks als ik vertrek weet ik al wat ik volgende keer extra wil doen. Soms gebeurt het ook dat ik boodschappen doe voor een klant. Meestal stoort het me niet als de klant thuis is, integendeel, dan kan je ook al eens iets vragen. Eén klant heeft thuis geen radio, en dan neem ik wel zelf mijn radiootje mee, want werken met muziek op de achtergrond geeft me een goed gevoel.” Naast de liefde voor haar werk, heeft Malika ook een goede band met dienstencheque-onderneming Comforte. “Ik ben heel tevreden over de werking van Comforte. Als er uren wegvallen, dan mag ik vaak zelf voorstellen hoe ik het zou kunnen invullen. Via tevreden klanten heb ik al vaak nieuwe klanten kunnen aanbrengen. De band met het bureau is heel goed. We werken heel vlot samen. Ik hoop dan ook dat ik nog lang als poetsvrouw zal kunnen blijven werken.”   Ben je op zoek naar een poetshulp of wil je als poetshulp aan de slag? Laat het ons weten: 

Cognitie en Inclusie

'Cognitie & Inclusie' ‘Cognitie & Inclusie’ brengt de adaptieve en transversale vaardigheden in kaart die noodzakelijk zijn om succesvol deel te nemen aan onze maatschappij. Bij volwassenen met een verstandelijke beperking  ontbreken deze vaardigheden vaak omdat ze geen deel uitmaken van de training of traject. Over het algemeen ligt de focus voor deze doelgroep op praktische vaardigheden en niet op bijvoorbeeld de probleemoplossende vaardigheden. Methodieken om dergelijke transversale vaardigheden te trainen zijn in veel gevallen ongekend of ze worden niet correct geïmplementeerd. Het laatste omdat de begeleiders en sociaal werkers vaak niet overtuigd zijn dat volwassenen met een verstandelijke beperking deze vaardigheden kunnen aanleren. ‘C&I’ wil stilstaan bij succesvol geïmplementeerde cognitieve methodes die zich focussen op transversale vaardigheden en wil deze aanpak verspreiden. ‘C&I’ wil bijdragen aan de optimalisering van de condities die noodzakelijk zijn om deze cognitieve modellen te implementeren, en dit zowel naar de professionelen als naar de organisaties die deze volwassenen ondersteunen toe. Het uiteindelijke doel van dit project is om de levenskwaliteit, inclusie en jobopportuniteiten van de doelgroep te promoten.                           Output van C&I Evaluatie van cognitieve modellen en methodieken om de vijf cognitieve transversale vaardigheden van volwassenen met een verstandelijke beperking te verbeteren: probleemoplossingsvaardigheden, zelfregulering, zelfbepaling, flexibiliteit en creativiteit. Een instrument om opvattingen en overtuigingen die leven bij professionelen met betrekking tot intelligentie en cognitie, inclusie, levenskwaliteit en tewerkstelling van de doelgroep te evalueren. Een instrument om diezelfde opvattingen en overtuigingen die leven op organisatieniveau zoals ze zichtbaar zijn in het beleid en de strategie van de organisatie te evalueren. Een instrument om de persoonlijke overtuigingen rond leren, inspanning en inclusie bij volwassenen met een verstandelijke beperking te evalueren.                                       Voor meer informatie over 'Cognitie & Inclusie' kan je terecht bij de coördinator van het project Johan Warnez, Manager Kwaliteit, Ontwikkeling en Innovatie. johan.warnez@groepubuntu.be Website Cognition & Inclusion     Partners         Studieförbundet Vuxenskolan Väst (SE) SV doet aan volwasseneducatie, waarbinnen het Kulturcentrum Väst een origineel project ontwikkelde : professionele artiesten, samen met mensen met beperkingen, zetten volgens de Respons Dets Performing Arts - methodiek, theater projecten op. www.sv.se     Universidade de Évora (PT) Het departement sociale wetenschappen, organiseert bachelor, master en postgruadaat opleidingen met specifieke aandacht voor cognitieve en inclusieve projecten van mensen met verstandelijke beperkingen. www.uevora.pt   Asociacion Vale, Durcal (ES) As Vale is een ondersteuningsdienst in de buurt van Granada, opgericht door ouders van mensen met een verstandelijke beperking. Ongeveer 200 clienten worden er begeleid, steeds met de bedoeling inclusie en volwaardig burgerschap te bevorderen. www.asvale.org   Institut Valencià d'Atenció Social Sanitària IVASS, Valencià (ES) IVASS (Spanje) is een overheidsinstantie, gelinkt aan het 'Regionale ministerie van gelijke kansen en inclusie' van de Valencia regio. Het ondersteunt en initieert acties op het vlak van handicap en sociale dienstverlening, in functie van volwaardig burgerschap voor allen. www.gva.es   Tampere University of Applied Sciences, Tampere (FI) TAMK is een gerenommeerde en een van de grootste en populairste hogescholen in Finland, met een belangrijk departement sociale wetenschappen. In de opleiding ligt de nadruk op multidisciplinariteit, creativiteit, innovatie en internationalisering. www.tamk.fi   NARHU, Plovdiv (BG) NARHU is een Bulgaarse koepelorganisatie die alle professionals, werkzaam in de gehandicaptenzorg vertegenwoordigt en acties onderneemt m.b.t. professionalisering, organisatieontwikkeling en sociale inclusie. Ze organiseren ze training en tewerkstelilng van mensen met beperkingen. www.narhu.org   Irecoop Veneto, Pandova (IT) IrecoopVeneto is een Italiaanse trainingsorganisatie, gesubsidieerd door de Regionale Unie van Ccooperatieves met het doel de sociale ontwikkeling van de regio te ondersteunen. Irecoop ondersteunt en initieert vormingen voor mensen met en zonder beperkingen, en werkt nauw samen met (gespecialiseerde) tewerkstellingsinstanties. www.irecoop.veneto.it   ENSA, European network of Social Authorities ENSA - gepatroneerd door de Veneto Regio (It) - is een netwerk van steden en europese regio's die als doel heeft internationale samenwerking rond sociale thema's te bevorderen. www.ensa-network.eu     Downloads en media Nieuwsbrieven Nieuwsbrief 1 Nieuwsbrief 2 Nieuwsbrief 3 Nieuwsbrief 4 Rapporten Eerste rapport 'Overview of successful methodologies to train transversal skills in adults with an intellectual disability' Tweede rapport 'Belief system tools for professionals. A quantitative approach' 'Belief system tools voor professionelen' (NL)  Derde rapport 'Mindset assessment tool for organizations working in the field of social inclusion of persons with disabilities' 'Organisatie-beliefs: zelfevaluatietool voor organisaties actief in de inclusieve ondersteuning van personen met een verstandelijke beperking' (NL) Vierde rapport 'Mindset assessment tool for adults with an intellectual disability' 'Mindset assessment tool' (NL) Aanbod All documents are also available in English and some other languages. For more information, please contact Johan Warnez. Media      

Villa Madiba

Villa Madiba   Comfortabel wonen in Avelgem Villa Madiba is een nieuw, innovatief woonproject van Groep Ubuntu in Avelgem. Het complex werd gerealiseerd door nv Baltissimmo, LLOX Architecten, Bekaert Building Company en Groep Ubuntu, die instaat voor de zorgregie. Villa Madiba ligt in een rustige buurt op een boogscheut van het centrum van Avelgem en vlakbij dagbestedingsinitiatieven en andere woningen van Groep Ubuntu.     Voor mensen met een intensieve zorgvraag Mensen met een intensieve zorgvraag kunnen terecht in Villa Madiba. Er wonen bij ons zowel mensen met een verstandelijke beperking als mensen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Zij hebben veel nabijheid en ondersteuning nodig: medische zorg, ADL-ondersteuning, nachtzorg, hoge permanentienood. Er is 24u per dag, 7 dagen op 7, een begeleider aanwezig, met een wakende nacht. We ondersteunen je met maximaal respect voor jou als individu. In Villa Madiba willen we jou een perfecte thuis bieden, we streven naar een optimaal fysiek en mentaal welbevinden voor elk individu. Wij zijn erop gericht op mensen te ondersteunen via basale stimulatie, waarbij lichaamsgebonden ervaringen centraal staan.   24 studio's met aandacht voor jouw privacy Je woont in je eigen studio op een oppervlakte van 40 m² en hebt een eigen terras en je eigen voordeur, je privacy wordt gerespecteerd. Alle voorzieningen zijn aanwezig om ervoor te zorgen dat je comfortabel kan wonen, zoals domoticasystemen, aangepaste badkamers, een volledig afgesloten veilig domein, tilliften, …  Voor de 24 studio's zijn er drie gemeenschappelijke ruimtes met elk een eigen keuken en leefruimte die uitkijken op de binnentuin.   Dagcentrum en bioboerderij zijn vlakbij Overdag kan je in de woning blijven waar je aan activiteiten kan deelnemen, maar je kan ook terecht in dagcentrum D&A Feniks of op bioboerderij het Ganzenhof, die om de hoek liggen. Mensen met een NAH kunnen overdag terecht in dag- en therapiecentrum Wissel, waar ze een jarenlange ervaring hebben in het ondersteunen van mensen met een NAH. In het OpStap-atelier in D&A Feniks ligt de klemtoon op beleven. We verkennen je eigen mogelijkheden en jouw zin om te experimenteren. We gaan in ontmoeting met jou, binnen jouw eigen realiteit, waarbij het lichaamsgebonden ervaren een belangrijke rol speelt, met respect voor jouw zelfwaarde. Jij als individu staat centraal, jij moet je fysiek en mentaal goed voelen. Dit atelier vertrekt dan ook vanuit jouw individuele vragen, mogelijkheden en verwachtingen. Er is aandacht voor nabijheid, structuur, voorspelbaarheid en sociale interacties. We voorzien voldoende afwisseling tussen activiteit en rust.   ‘Ik denk dat Seppe gelukkig is, en dat doet veel’ 25 mei 2017, een datum die in het geheugen gegrift staat bij de familie Pappijn uit Avelgem. Seppe was toen 19 en wielrenner bij de beloften. Tijdens een opwarmingsrit ging het fout, hij kwam onder een terreinwagen terecht. Hij liep een NAH op, een niet-aangeboren hersenletsel. Na een jarenlange revalidatie woont hij sinds november vorig jaar in Villa Madiba.  Kathleen, mama van Seppe: ‘Het klinkt ontzettend hard om dat te zeggen, maar de Seppe die hij nu is, is een schim van de persoon die hij vroeger is geweest. Voor ons voelt het alsof we afscheid hebben moeten nemen van de persoon die Seppe was. Die confrontatie blijft keihard. Zoiets meemaken, dat wensen we niemand toe. In het eerste jaar na het ongeval hebben we verschillende keren gedacht dat we hem kwijt zouden zijn, in die mate dat ik zijn begrafenis al aan het regelen was.’ Er was in die tijd ook amper evolutie merkbaar. Hij kon niet eten, niet praten, niet stappen …  ‘Gelukkig lukt praten en eten ondertussen wel weer. Terwijl we vroeger moesten inschatten hoe hij zich voelde, kan hij het nu zelf uitleggen. Hij heeft veel last van de shunts in zijn hoofd, die hem letterlijk prikkelen. Hij klaagt er voortdurend over dat zijn hoofdhuid jeukt. Het moet heel lastig zijn voor hem, en je staat daar als moeder zo machteloos tegenover. Stappen zal wellicht nooit lukken, hij kan met een rollator enkele stappen zetten, heel traag, maar op dat vlak zien we weinig evolutie. Vorig jaar wilden we er met het gezin nog eens op uit, we gingen een week op vakantie naar Nederland. Hoe graag ik Seppe ook thuis zou willen hebben, toen besefte ik dat de zorg veel te zwaar zou zijn. Die week kon je niet echt ontspannend noemen. Dit jaar gaan we enkele dagen op reis, maar zonder Seppe. Met pijn in het hart heb ik die beslissing genomen, hem achterlaten zal zwaar zijn. Maar veel mensen zeggen me dat ik er even tussenuit moet, dat ik wat rust nodig heb. En eerlijk gezegd, zelf voel ik het ook wel zo aan.’ Hoe zijn jullie in Villa Madiba terechtgekomen? ‘Tijdens een slapeloze nacht zag ik toevallig op Facebook dat de bouw van Villa Madiba gestart was. Ik heb de dag nadien meteen contact opgenomen en me geïnformeerd. We zijn enorm blij dat hij in Villa Madiba terecht kan. Hij wordt hier gestimuleerd en geprikkeld, waardoor we hem ook verder zien evolueren. Vanaf juli gaat hij naar dagcentrum Wissel, waar ze een jarenlange ervaring hebben op vlak van NAH, en waar hij nog meer uitgedaagd zal worden. We kunnen weer vooruitkijken, en hopelijk zet hij nog stappen in de goede richting, al beseffen we dat er heel wat kapot is in zijn hoofd. In Villa Madiba voelt hij zich goed, hij heeft weer een glimlach op zijn gezicht. Ik denk dat hij gelukkig is, en dat betekent ontzettend veel voor mij.’     ‘Zijn glimlach vertelt ons veel’ Elian is 26 jaar. Hij werd geboren met een zeldzame genetische afwijking. Enkele weken na de geboorte kregen Dagmar en Wim het nieuws dat Elian niet als een normaal kind zou kunnen opgroeien.  Dagmar, mama van Elian: ‘Hij kan lachen en communiceert via zijn mimiek. Zelfstandig zitten kan hij niet en hij heeft bij alles hulp nodig. Elian is een volwassen persoon dus fysiek is het erg zwaar om hem te dragen, we krijgen dan ook hulp van verpleegkundigen. Maar leven in deze situatie is zwaar. Ik heb ermee leren leven, maar aanvaarden kan ik niet. Soms word ik vanbinnen opstandig en boos, waarom moet dit mijn kind overkomen … Net als elke ouder wil je het beste voor je kind, maar voor ons is dat een hele zoektocht. Als er iets scheelt, merken we het wel aan hem, maar dan start het gissen naar wat er precies mankeert. Wij bepalen alles voor hem en moeten hopen dat hij zich goed voelt bij elke beslissing die we nemen.’ Wim, papa van Elian: ‘Sowieso is het niet evident, ons hele leven staat in het teken van Elian. Hij staat al anderhalf jaar op de wachtlijst in prioriteitengroep 1. Met zijn beperkt budget kan hij sinds een half jaar twee dagen en twee namiddagen naar Villa Madiba komen. Ik ben moeten stoppen met werken om voor Elian te kunnen zorgen, maar onlangs kregen we eindelijk goed nieuws. Over enkele maanden kan hij verhuizen naar Villa Madiba. Het zal een grote stap zijn, want we hebben hem altijd thuis verzorgd. Het is zeker niet zo dat we hem thuis weg willen, integendeel, maar we weten dat deze situatie niet altijd houdbaar zal blijven. Het nieuws was wat overweldigend, maar het zal ons goed doen om wat meer ruimte te hebben voor elkaar, voor onze andere twee kinderen en voor onze kleindochter die ondertussen anderhalf jaar oud is. Onze kinderen zijn ook niet in een normale gezinssituatie opgegroeid, hoezeer we hen zoveel mogelijk een normaal leven hebben proberen geven. Met Elian in ons gezin hebben we altijd een beroep moeten doen op anderen, ons sociaal leven is voor een groot stuk weggevallen.’  ‘Elian is een paar keer op kortverblijf geweest, maar dat is nooit goed verlopen. Hij werd er ziek van. Maar hier in Villa Madiba is dat anders. We voelen ons altijd welkom en zien dat Elian hier op zijn gemak is, dat doet veel. We moeten deze kans dan ook met beide handen grijpen nu we een plek gevonden hebben waar hij zich amuseert.’   Wordt Villa Madiba jouw nieuwe thuis? Contacteer Elien De Winter van Het Loket. Elien De Winter: elien.dewinter@groepubuntu.be of 0497/58 92 40     Wil je mee deel uitmaken van dit verhaal? Wil je ook je steentje bijdragen om van Villa Madiba een echte thuis te maken voor onze bewoners? Dat kan! We zoeken nog enthousiaste vrijwilligers, die af en toe een handje komen toesteken of iets leuks doen samen met één of enkele bewoners. Contacteer Vicky De Caluwé geheel vrijblijvend om te zien of dit iets voor jou zou zijn: vicky.decaluwe@groepubuntu.be of 056/ 64 60 62. Ook met aanvragen voor een stage in Villa Madiba kan je bij Vicky terecht. Wil jij graag aan de slag in dit innovatieve woonproject voor mensen met een beperking? Bezorg dan jouw CV en motivatiebrief aan Steffy Tran (steffy.tran@groepubuntu.be).   

Warme verhalen uit de Groep Ubuntu-community

Annie Corneillie Herstelt als bij wonder na een moeilijke corona-tijd. Annie is een dame van 60 met het syndroom van Down. Ze woont al jaren in de Ganzenhofwoning in Avelgem. Haar nichtje Maaike is haar bewindvoerder. Maaike: 'Het begon met een telefoontje van de agogische coach, Kaat. Alle bewoners zouden getest worden op Covid-19. Maar Annie vertoonde geen symptomen, dus we moesten er niet mee in zitten. Enkele dagen later kreeg ik telefoon dat Annie toch positief had getest. Kort daarna ging het plots snel bergaf. Op zondagavond werd Annie opgenomen in het ziekenhuis, en diezelfde nacht nog was ze zo verzwakt dat ze in een coma belandde. Haar leven hing aan een zijden draadje.’ Hoe is haar toestand geëvolueerd?  Maaike: ‘Er mocht vanuit het ziekenhuis maar één contactpersoon zijn, en dat was ik. Ik hield wel contact met agogische coach Kaat, haar mentor Yoshi en de begeleiders in de woning. Uiteindelijk is Annie na zeven weken ontwaakt uit haar coma. Dit was een hele opluchting, al bleef haar gezondheidstoestand labiel. We hadden ook enorm veel schrik dat ze door die coma fel achteruit zou gaan.  Ik dacht dat het goed was om haar bekende stemmen te laten horen, dus vroeg ik haar medebewoners om filmpjes op te nemen. Ik liet ook foto’s zien met bekende gezichten voor die momenten waarop ze haar ogen eens opende. Via een canule kreeg ze zuurstof, wat haar niet altijd beviel. Ze werd onrustig, ze wou praten en knuffelen maar dat lukte niet. Amper 10% van haar longen was niet aangetast. Zelfstandig ademen moest langzaam opgebouwd worden. Uiteindelijk kon ze een volledige dag zelfstandig ademen en kon de canule verwijderd worden. Dat maakte haar rustiger en als bij wonder is ze nog altijd de herkenbare Annie van voorheen. Met kine moest ze weer leren stappen, en ze moest vooral ook veel rusten. Door de versoepeling konden Yoshi en ikzelf afwisselend op bezoek gaan. Eindelijk kreeg ze die cola waar ze zo naar had uitgekeken. Haar Coca’tje! Ze heeft een nieuwe kans gekregen en kan nu stap voor stap, beetje bij beetje opnieuw van alles beleven. In het ziekenhuis spreken ze al van ‘ons prinses’ en werd ze op haar wenken bediend. Na een verblijf van meer dan drie maanden kon ze terug naar huis, een hele opluchting zowel voor haar medebewoners als voor ons! Ze heeft er haar plek teruggevonden omringd door haar huisgenoten, en geniet ondertussen geregeld van een uitstapje. Ik zie het zo voor me, haar duim uitstekend in kleermakerszit: ‘kom zijn we weg! Ik ga méééé!'   Melanie Pattyn ‘Ze mogen me mijn werk niet opnieuw afpakken!’ Melanie heeft een niet-aangeboren hersenletsel. Dat kreeg ze in 2006 na epilepsieaanvallen. Na haar revalidatie kwam ze in Wissel terecht. Nu is ze zes jaar aan de slag in de stadsboerderij Kortrijk, en dat drie halve dagen per week. Melanie: ‘Ik ben hier met mijn gat in de boter gevallen. Hoewel ik een beperking heb, zo voel ik dat toch aan, word ik door mijn collega’s enorm geapprecieerd: ik maak deel uit van de teamvergadering, ik krijg veel verantwoordelijkheid in de winkel, … Hier wordt echt naar mij geluisterd. De eerste weken van de coronamaatregelen zag ik thuis zijn als vakantie, maar dat bleef maar duren. De moed zakte me in de schoenen. Ik had echt nood aan sociaal contact. Ook al heb ik een fantastische partner en hebben we samen leuke dingen gedaan, mijn werk werd me afgepakt. Gelukkig was er de whatsappgroep van collega’s. Geregeld kreeg ik berichtjes om te vragen hoe het ging, we belden elke week en kwamen er nieuwe producten binnen, dan wist ik het ook meteen. Dat gaf me een gevoel van betrokkenheid.’ Kiana begeleidt Melanie al jaren vanuit Wissel, therapie die ze nog altijd nodig heeft. Melanie: ‘Mijn hersenletsel speelt op veel vlakken een bepalende rol in mijn leven. Ik moet veel opschrijven, anders vergeet ik het. Voor mij zijn alle opdrachten even belangrijk, Kiana leert me prioriteiten te stellen. Ik twijfel veel aan mezelf. Gelukkig krijg ik veel begrip en respect.’ Toch waren de laatste maanden niet meteen de makkelijkste. Kiana: ‘Omdat Melanie soms onzeker is, en haar geheugen haar parten blijft spelen, volgt zij om de twee weken sociale vaardigheidstraining. Door corona viel dat weg, maar ik bel haar nu wekelijks op. Ik heb Melanie dikwijls moed moeten inspreken.’ Melanie: ‘Er zijn veel tranen gevloeid. Het was dan ook een enorme opluchting dat ik eindelijk weer kon starten, al was het niet evident. Toen ik terugkwam, stond er een mooi boeket bloemen voor me klaar met een kaartje ‘welkom terug’. Dat deed me zoveel deugd! Het is weer wennen in de winkel, er is een nieuwe collega gestart en er zijn nieuwe producten. Voor mij zijn die aanpassingen en nieuwe samenwerkingen niet evident. Door de coronamaatregelen mogen er maximaal vijf klanten in de winkel. Ik durf niet vragen aan mensen om buiten te blijven wachten. Kiana helpt me daarmee. Ze zorgt ervoor dat ik meer zelfvertrouwen krijg. Ik probeer nu altijd eerst zelf mijn problemen aan te pakken, merk ik dat ik blokkeer dan vraag ik een collega om me te helpen. Zeker nu durf ik al eens te struikelen over allergenenlijsten of eigenschappen van producten. Soms vertel ik klanten of bezoekers dat ik een hersenletsel heb, dan begrijpen ze waarom ik bepaalde zaken niet weet of waarom ik soms moeilijk kan communiceren. Om de twee weken zit ik even apart met mijn begeleider bij de stadsboerderij. Kiana had dat zo met hem besproken. Hij kan me helpen met die zaken waar ik soms op blokkeer of waar ik het moeilijk mee heb, en dan kan ik mijn hart eens luchten. Ik hoop maar één ding, dat corona niet verder uitbreidt, want ze mogen me mijn winkel niet opnieuw afpakken!’   Koen Turpyn van Eliet NV ‘Eliet NV doet al een tijdje beroep op Hise voor verschillende zaken van het samenstellen van setjes met machineonderdelen tot montage van verschillende types van mesplaten voor onze versnipperaars en het maken van een volledig assortiment aan paletten voor het transport van onze machines.' Koen: ‘Zelfs tijdens de hele coronaperiode hebben Ben en Lies van Hise alles in het werk gesteld om ook dan de gevraagde producten aan te leveren. Dit was voor ons heel belangrijk omdat wij gewoon hebben verder gewerkt. De medewerkers van Hise hebben van op afstand gewerkt, een deel via thuisbegeleiding maar de begeleiders zijn ook tot bij de mensen thuis geweest om het werk te brengen en uit te leggen. Intussen merken we dat de heropstart heel vlot verloopt. Alles komt weer even snel en perfect binnen. Hoedje af voor de organisatie en we zijn heel dankbaar voor de goede communicatie en flexibiliteit gedurende deze hele periode.’   Guy Debersacques en zijn ouders 'Guy werkt al meer dan tien jaar in Regenboog, maar hij zit nu al drie maanden noodgedwongen thuis.' Dirk, vader van Guy: 'Eind februari hebben wij Guy uit voorzorg thuis gehouden. Hij behoort tot de risicogroep omdat hij zwakke longen en diabetes heeft. Voor Guy zou het een ramp zijn mocht hij corona krijgen. Wij zijn allebei gepensioneerd, dus het was geen probleem voor ons. We gingen vaak wandelen, en mochten we Guy laten kiezen, dan zat hij van ’s morgens tot ’s avonds achter de computer. Hij was dan ook blij dat er een Facebook Community kwam. Elke dag zetten we het aan, vullen het paswoord in en Guy is vertrokken. Af en toe vliegt hij eruit en dan begint hij wild op alle knoppen te drukken. Hij volgt alle berichten die erop verschijnen en is telkens heel benieuwd om bekende gezichten te zien. Al die van Kuurne kent hij met naam en toenaam. De reeks van Bertha & Sonja, of beter gezegd van Siska en Lien, was iets waar hij telkens naar uitkeek. Hij heeft die filmpjes tientallen keren afgespeeld. Er zat er één in over puzzelen, die hem ertoe heeft aangezet om te beginnen puzzelen. Hij mist zijn vertrouwde werkplek. Er gaat geen dag voorbij zonder dat hij het over Regenboog heeft. Hij jeunt zich daar zo… We krijgen zeker wekelijks telefoon, of zelfs meerdere keren per week, om te horen hoe het met hem gaat. Dat doet ons veel plezier. Iedereen is bezorgd om iedereen. We kregen als tip om hem nu al geregeld een mondmasker te laten dragen omdat hij dat in Regenboog ook soms zal nodig hebben. Omdat Guy voor zijn longen al slaapt met een masker, valt dat voor hem goed mee. Het verlossende telefoontje kwam deze week. Guy mag volgende week opnieuw twee dagen per week starten. We durven het hem nog niet zeggen want hij zou te ongeduldig zijn. De dag voordien zeggen we het hem, maar we zijn nu al zeker dat hij een gat in de lucht zal springen!'   Mobiele coach Marie Vandevenne 'De coronamaatregelen kwamen er heel plots. De communicatie met cliënten thuis verderzetten, was niet altijd evident, zo ondervond Marie Vandevenne als coach mobiele ondersteuning.' Marie: 'Niet iedereen had thuis standaard een laptop, smartphone of tablet. Met de steun van het fonds Dr. Daniël De Coninck, beheerd door de Koning Boudewijnstichting, kochten we 50 tablets aan. Zo konden we aan al wie dat nodig heeft een tablet in bruikleen geven. Bij de ene lukte de opstart al wat beter dan bij de andere, maar ondertussen kan iedereen er goed mee overweg.Als begeleider is het niet evident. Normaal komen we bij de mensen thuis, en vaak voel je bij het binnenkomen al meteen of jouw cliënt een goede of slechte dag heeft. Via videochat gaat dat iets moeizamer. Maar door creatief te zijn, zijn we erin geslaagd om elke cliënt op een kwalitatieve manier te blijven ondersteunen. Een vrouw die ik onder andere help met betalingen, laat me nu alles zien op het scherm, en zo lukt ook dat online. Nu kunnen cliënten mij tijdens de werkuren op elk moment bereiken, en krijg ik veel meer oproepen. Je voelt dat je als begeleider zeker in coronatijden belangrijk bent voor je cliënten. Je bent een ankerpunt in hun leven, iemand waar ze altijd bij terecht kunnen. De meeste hebben nu meer dan ooit nood aan psychosociale ondersteuning. Vaak wonen ze alleen, zitten ze door het wegvallen van werk of dagondersteuning gewoon thuis, zien ze weinig familieleden, … Het is geen gemakkelijke periode. Toch valt op hoe goed ze het doen. Dat de maatregelen stilaan versoepelen, is goed voor hun moraal. Sociaal contact is voor iedereen belangrijk. Zelf heb ik in deze tijden veel aan mijn team gehad. We hadden veel overleg met collega’s. Elke teamvergadering, iets wat nu telkens online plaatsvindt, starten we met een quiz. Eén van de collega’s bereidt een korte quiz voor om de sfeer erin te houden. Een fantastisch initiatief! Sowieso zal de ondersteuning tot eind juni langs die weg verlopen. Al zijn er ondertussen al enkele cliënten waarbij ik tot aan de voordeur ga. We gaan dan samen even wandelen of fietsen. Online is een goede tussenoplossing, maar echt persoonlijk contact is nog altijd het meest waardevol.'   Begeleidster dagbesteding Annemie Detavernier ‘Morgen vertrek ik alvast opnieuw met veel goesting naar Bissegem!’ Annemie: 'Met de komst van de coronacrisis sloot ook de dagbesteding. Plots werd ik wooncoach in plaats van begeleidster in dagbesteding. Ik sloot aan bij het team van woonzorgcentrum Biezenheem in de Sterrenhoek in Bissegem waar ik ondersteuning bied aan cliënten Frans, Hilde, Johan en Katrien. De eerste dag vertrok ik met een klein hart naar mijn nieuwe job. Eens aangekomen was hun enthousiasme zo groot dat ik direct een boost kreeg om erin te vliegen. De grote lenteschoonmaak, maar ook de goesting om iets terug te doen voor het verzorgend personeel van het woonzorgcentrum. We maakten bedankingsbriefjes die we tussen de ruitenwissers van hun auto’s stopten, voor Pasen gaven we hen een armbandje met een pluim omdat zij toch echt wel een pluim verdienen. We hebben samen zoveel leuke dingen gedaan. Zo kreeg Katrien maar niet genoeg van het vouwen van papieren bootjes, ze maakte er wel 150! Voor de verschillende gelegenheden probeerden we telkens de grenzen van de cliënten te verleggen en hen te laten proeven van nieuwe dingen. Zo ontdekte Hilde dat ze eigenlijk echt wel van bloemschikken houdt, iets wat ze voor corona nog nooit had gedaan. De sfeer zit goed, het is gezellig en de dankbaarheid van de cliënten geeft me veel voldoening, gewoon al de vraag ‘Wanneer kom je nog eens terug?’ horen, is plezant. Het is ook mooi om te zien hoe iedereen voor elkaar zorgt. Ik vind het fantastisch hoe ze die coronatijd doorstaan, hoed af! Ik zeg het hen ook geregeld. Nu we na tien weken lockdown eindelijk terug naar buiten mogen en ook bezoek mogen ontvangen, profiteren we ervan om telkens met één cliënt te gaan wandelen of een boodschap te doen. Ondertussen heb ik al toffe babbels gehad met het verzorgend personeel dat bewonderenswaardig werk verzet zowel in als buiten coronatijden. Als persoon heb ik een knop moeten omdraaien wat mijn job betreft. De jobinhoud is helemaal anders dan in het dagcentrum. Naast het verzorgen, poetsen en het begeleiden van activiteiten ben ik plots ook kapster, barbier, manicure en pedicure. Niet altijd evident maar een heel leuke en leerrijke uitdaging. Morgen vertrek ik alvast opnieuw met veel goesting naar Bissegem!’   Begeleid werker Walter Agon ‘Ik kijk uit naar de dag waarop alles weer gewoon is.’ Walter werkt in het RVT Sint-Vincentius voor de koffiebedeling op de afdeling met dementerende ouderen. Hij geniet ervan om met de mensen te praten en nuttig werk te verrichten. Door corona werd zijn job tijdelijk stopgezet. Van de ene dag op de andere alleen maar thuis zitten en weinig sociaal contact hebben. Geen evidentie voor iemand die zo sociaal bewogen is. Walter: ‘Ik had het gevoel dat alles van mij werd afgenomen. Alles wat ik graag doe zoals petanque en zingen in het koor is plots niet meer mogelijk. Gelukkig kreeg ik via Marijke Tytgat een tablet om te gebruiken waar allerlei spelletjes opstaan die me helpen om mijn hersenen te trainen zoals woordzoekers, patience, … Zo kan ik ook skypen met familie en dat geeft me dan opnieuw wat energie. Ik kijk heel erg uit naar vaderdag omdat ik hoop dat ik dan opnieuw op bezoek mag bij hen. Voorlopig ga ik heel veel fietsen en wandelen omdat beweging belangrijk blijft ook in deze periode. Ik geniet van mijn fietstochtjes langs de Leie, maar ik kijk uit naar de dag waarop alles weer gewoon is. Voorlopig moet ik nog even op mijn tanden bijten en blij zijn met wat ik wel nog kan en mag.‘   Begeleid werker Wouter Notenbaert ‘Wouter heeft iemand nodig die hem dat laatste duwtje in de rug geeft.’ Wouter Notenbaert kwam voor de coronacrisis vier halve dagen per week werken op de bioboerderij. Zijn begeleidster Evelien belde hem thuis geregeld op om te horen hoe het met hem ging. Evelien: ‘Ik had al snel door dat telefonische ondersteuning niet gemakkelijk zou zijn. Of Wouter haakte de telefoon in of hij zei amper iets. Ik stelde voor om elke week samen te gaan wandelen. Wouter is iemand die altijd dat laatste duwtje nodig heeft. Tijdens onze eerste wandeling stelde ik voor dat hij tegen de week erna een nieuwe route mocht bedenken. Zo gaf ik hem de opdracht om mij het mooie, landelijke Zingem te leren kennen. Als je samen wandelt, kan je ook rustig babbelen. Ik zat vroeger een half uur per week met Wouter samen, maar we werden vaak gestoord, als er al niets anders tussenkwam. Nu kunnen we een uur ongestoord praten. Face to face is het voor Wouter gemakkelijker om deel te nemen aan een gesprek en zijn mening te uiten, hij luistert en helpt mee denken. Wouter voelt zich vaak eenzaam thuis, vooral omdat hij zelf niet graag een gesprek start met de mensen rondom hem. Die wekelijkse bezoekjes zijn voor hem iets om naar uit te kijken. Wouter geniet enorm van onze wandelingen, en van eens buiten te zijn. Onlangs had hij aan zijn pedicure gevraagd naar wandelroutes in de buurt en toen hebben we een kijkhut ontdekt, hij is er dus echt mee bezig. Na enkele weken zei Wouter me dat we net gepasseerd waren aan de bakkerij waar hij via begeleid werken aan de slag was. Hij helpt er boterkoeken maken, taarten afwerken, … Ik zei: ‘Volgende week gaan we er een stukje taart kopen.’ De week nadien had hij geen honger, zei hij, toch nam ik hem er mee naartoe, een lekker stukje taart smaakt immers altijd. De bakker vroeg meteen of Wouter zin had om terug te komen. Meestal moeten we zelf die vraag stellen, dus ik was blij te horen dat Wouter echt een meerwaarde is in de bakkerij. Zijn werk wordt er geapprecieerd! We moesten even informeren en afwachten of het kon. Ondertussen is Wouter opnieuw gestart en gaat hij zelfs een halve dag extra helpen. Door zijn keuze om zijn job terug te herstarten, kan hij de dagbesteding voorlopig niet opstarten. In de bakkerij leert hij nu nieuwe dingen en breidt hij zijn bak- en kookkennis uit. Zo heeft hij nu zijn job op maandag en woensdag, en onze wandeling op donderdag. En trouwens, dat stukje taart heeft hem best wel gesmaakt hoor! Doordat ik Wouter al bijna tien jaar ken, weet ik dat ik vrij ver mag gaan om hem aan te moedigen. Ik zag hem eens binnenkijken in een frituur die we voorbij wandelden. Zin in frietjes had hij niet, zei hij, maar het voorstel om de week erna een hamburger te kopen had maar weinig overtuigingskracht nodig. De week nadien spraken we af rond het middaguur. We zijn de frituur binnengestapt en hebben buiten samen met veel smaak een hamburger verorberd. Dingen die hij allemaal niet nodig vindt voor zichzelf, maar waar hij zo van geniet! Zo gaat het met veel dingen in zijn leven. Hij heeft telkens een extra duwtje in de rug nodig om zichzelf iets te gunnen. Ik heb Wouter, die veel gevoel voor humor heeft en net zoals iedereen verlangt naar een levenspartner, nog een beetje beter leren kennen. Hij heeft al veel grenzen verlegd, alleen moet hij dat nu ook zelf beseffen. Wouter heeft net als iedereen af en toe nood aan een babbel om de mijlpalen in zijn leven een plaats te kunnen geven en de hindernissen zelf te overwinnen. Hij kan veel maar durft niet altijd. Ik hoop dat hij dit blijft volhouden, en dat het niet stopt na corona.’   André Wostijn André Wostijn woont alleen in zijn studio in Zwevegem. Door de coronacrisis ziet zijn leven er helemaal anders uit. André: ‘Hoewel ik snak naar mijn normale leven, hoop ik toch dat de maatregelen niet te vlug versoepelen. Ik zou niet willen dat alles dan weer moet verstrengen, dus laat het nog maar even zo. Geheimen heeft corona niet voor mij! Ik volg het nieuws op de voet online en in de krant, want ik ben er bang van. Door mijn handen veel te wassen, zorg ik dat ik niet besmet geraak. Voor mij  betekent de lockdown dat ik veel dingen niet meer kan doen. Ik mis mijn maten van kunstwerkplaats de Zandberg. Ook mijn externe job ligt stil: een halve dag in de week sprong ik bij in de bib van Zwevegem. Daarnaast kan ik niet meer naar de mis op zaterdagavond, naar de Herberg op zondagochtend, geen repetities meer van het zangkoor, niet meer gaan eten in het rusthuis in het weekend, geen pakje friet meer gaan eten in mijn favoriete frituur, niet meer naar de markt op dinsdag, …  Hoewel ik geen knuffelaar ben en dus geen probleem heb met het afstand houden, mis ik wel de mensen. Ik mis het om mijn klapkes te kunnen doen. Gelukkig zijn er heel wat mensen die ervoor zorgen dat ik mij toch goed in mijn vel voel. Samen met José werk ik aan een kunstproject, allebei van thuis uit. Elke week bespreken we hoever we staan. Ruben, mijn begeleider van kunstwerkplaats de Zandberg, heeft mij op weg gezet om een raamschildering te maken in mijn studio. Yanne komt twee keer per week langs met één van haar honden voor een lange wandeling. Het doet me telkens deugd om eens weg te zijn van thuis. Mijn begeleidster van het mobiel team belt me elke dag op. Tegen haar kan ik mijn hart eens luchten als ik weer eens een nacht wakker heb gelegen van het ‘coronalawaai’ van de buren. Zonder Familiezorg tot slot zou het me niet lukken om zelfstandig te blijven wonen. Ik zal heel blij zijn als al die zaken wél weer kunnen. Maar voor ik ga werken moet de kapper mijn Beatles-coupe wel eens onder handen nemen!   Silvie Dutoict ‘Het doet deugd als iemand af en toe vraagt hoe het met je gaat’ Silvie en haar man hebben drie pubers in huis: Dylan wordt er 17, Shelsey is 15 en Keano van 14. Voor het coronatijdperk draaide hun gezin goed. Ieder had zijn activiteiten en om de twee weken ging iemand langs voor ondersteuning, vooral voor papierwerk en tips bij het opvoeden. De coronacrisis is voor hen een verhaal met ups en downs. Silvie: ‘Met drie pubers dicht op elkaar zitten is niet ideaal. In het begin was iedereen noodgedwongen thuis. Dat zorgde voor veel ruzie en verwijten, we hebben elkaar meer dan eens op de zenuwen gewerkt. ’s Avonds hebben ze het alle drie nogal moeilijk om op tijd te gaan slapen. Hoe graag we mekaar ook zien, het was alles behalve gemakkelijk. We zijn blij dat Sara er toen was. In plaats van één keer per week hoorden we mekaar geregeld. Ze gaf me veel tips over wat ik kon doen met het gezin. Naast veel wandelen, is ook de hele grote kuis gedaan! Samen met mijn dochter heb ik kast per kast uitgekuist. We hebben de kamers van de kinderen eens anders ingericht. Meestal zijn de kinderen thuis bezig op de laptop, en die momenten hoor ik ze niet. Die babbels met Sara deden me deugd. Af en toe praatte ze ook met één van de kinderen. Dylan heeft veel structuur nodig. Dankzij Sara kon hij al tijdens de paasvakantie gaan helpen met de tuinman van zijn school. Dat doet hij nu nog altijd. Sinds enkele weken gaan ook de andere kinderen geregeld naar school. Mijn man blijft voorlopig nog thuis, en ik kan ook al af en toe weer gaan werken. Ik ben zo blij dat het allemaal weer stilaan begint. Vorige week hebben we besloten om te informeren naar een reis aan zee. Sara ging bekijken of ze iets kon boeken voor ons. Ik hoop echt dat we zullen kunnen gaan! Sara regelt ook alle kampjes voor de kinderen, en zorgt dat onze geldzaken in orde zijn. Rondkomen was de laatste maanden niet evident. Sara heeft ervoor gezorgd dat we nu twee keer per maand een pakket krijgen via de voedselbank in plaats van één keer. Dat helpt al veel.Toen het moeilijk ging, hoorde ik Sara soms meerdere keren per dag. Ze heeft veel voor ons betekend. Als ik eens wat kwijt wil kan ik altijd met haar praten. Zij is een enorme steun voor mij. Het voelt goed als er iemand is die af en toe eens vraagt hoe het met je gaat.’   Wooncoach Katrien Lemon ‘Ik zie onze mensen graag, ze zijn mijn tweede gezin’ Katrien werkt al 20 jaar als begeleidster in de woning aan de Oudenaardsesteenweg in Avelgem. De coronaperiode was een moeilijk en emotioneel tijdperk, al kijkt Katrien er niet met een slecht gevoel op terug. Katrien: 'Op mijn laatste werkdag voor een week verlof had één van onze bewoners koorts. Na een telefoontje naar de huisarts moest hij in quarantaine. Tijdens mijn verlof werd iedereen getest en bleken een aantal bewoners besmet. De woning werd in twee gesplitst met een aparte covid-afdeling. Plots kreeg ik telefoon dat de persoon die koorts had naar het ziekenhuis moest. Ik reageerde vol ongeloof, hevige paniek, mijn wereld stortte in. Een kwartier later werd ik gerustgesteld, blijkbaar was de saturatiemeter stuk en mocht hij toch thuis blijven. Wat een opluchting! Wij zien onze mensen graag he, ze zijn mijn tweede gezin. Om na die week weer te gaan werken, was ik zenuwachtig. Bang om corona op te lopen en andere bewoners en mijn gezin te besmetten. Bij mijn start wou ik zo snel mogelijk voelen hoe het was om op die covid-afdeling te werken. Pas dan viel er een last van mijn schouders. Ik was blij te zien dat de meesten het goed stelden. We zijn de quarantaine goed doorgekomen en ondertussen weer één hechte groep. Normaal lopen we niet hoog op met onszelf, maar nu zijn we echt fier! Dat is dankzij ons team en de hulp die we kregen: van de vorming, van Bram (onze preventieadviseur), van idewe, van verpleegkundigen, … We zijn als team naar elkaar toe gegroeid. We zijn meteen in actie geschoten en hebben het gewoon gedaan, met de angsten die elk van ons had. Ik ben meer dan eens huilend naar huis gereden. Die mensen ken ik al zo lang, ze liggen me na aan het hart, ze zijn als familie voor mij.' Collega’s die Katrien nog niet kenden, hebben haar de afgelopen maanden zeker leren kennen. Ze plaatst bijna dagelijks berichten op de Facebook Community. Katrien: 'Ik had al een aantal keer gesproken over een Facebookgroep voor de woning. Toen ik de uitnodiging kreeg, heb ik dat meteen met mijn collega’s besproken en voorgesteld dat ik de foto’s en berichten voor onze woning zou plaatsen. Ik ben erop gevlogen en nodigde meteen netwerken en vrijwilligers uit! Het was leuk om te zien dat zij op hun beurt ook grootouders, meters en peters en broers en zussen uitnodigden. Ook heel wat ouderen vonden hun weg ernaartoe. We wisten dat onze mensen hun familie een tijd niet zouden zien. Persoonlijk zou ik het dan tof vinden dat er een forum is waar je kan zien dat ze leuke dingen doen en zich amuseren, en dat je een reactie kan achterlaten. Die reacties heb ik ook altijd gedeeld met onze mensen. De cliënten fleuren daar zo van op! Alleen al daarvoor zou ik aanraden om dit te blijven gebruiken. De cliënten worden nu rechtstreeks aangesproken in de Facebookgroep, terwijl er anders soms over hun hoofden wordt gepraat. Ondertussen plaatsen de collega’s ook meer foto’s in onze Whatsapp-groep waardoor ik nooit stof tekort kom. De berichten zijn vaak de aanleiding om bepaalde activiteiten te bespreken met een netwerk, terwijl dat anders niet zou gebeuren. Ik hoop dan ook dat deze Facebook Community zal blijven bestaan! Hoop je dat deze coronaperiode snel voorbij is? Katrien: “Dat is heel dubbel. Ik hoop dat niemand ziek wordt, dat er vlug een vaccin is, maar ik hou wel van onze nieuwe manier van werken. We hebben heel wat nieuwe activiteiten aangeboden die we vroeger nooit deden. We schrikken ervan hoe anders we nu werken, en wat de mogelijkheden zijn. Heel wat bewoners zijn rustiger geworden, en ik zelf ook. We moeten ons ’s morgens niet meer haasten omdat de bus hen komt ophalen. Er is elke dag een aanbod, maar niet verplicht. Het ‘moeten’ is eraf, en die rust straalt over op elkaar. Anderzijds ben ik blij dat de bezoeken weer kunnen opstarten en mensen weer naar huis kunnen. Ik moet altijd even slikken bij het weerzien met familie.'   Begeleid werker Theo Devriendt 'In het begin van de lockdown vond ik het leuk om een paar weken thuis in mijn eigen atelier bezig te zijn. Maar na een tweetal weken werd het moeilijker want ik kon nog altijd niet terug naar het werk. Er was niet direct verbetering in zicht. Gelukkig belde mijn coach Evy me in die periode om te weten hoe het met me ging. Na de versoepeling zocht ze me op en tijdens een wandeling vertelde ze me meer over de heropstart van begeleid werk. Intussen ben ik terug aan de slag in de Tarterie in Kortrijk, maar voor 2 halve dagen. Ik voel me supergoed nu ik weer voldoening heb uit mijn job. Na de zomer kan ik misschien starten met begeleid werk in de keuken van restaurant VORK. Alweer iets om naar uit te kijken.’   Wooncoach Kevin Desmedt ‘Sinds vier maanden werk ik als wooncoach in de Zunnetoren. Ik startte in mijn nieuwe job een maand voor de hele coronalockdown begon. Het is toch wel een bewogen tijd geweest. Net op het moment dat ik de werking onder de knie had, werd alles 180° gedraaid. Plots waren alle cliënten thuis in de woning en sprongen collega’s uit andere diensten bij om alles werkbaar te houden. Voor de meeste cliënten valt deze hele periode zwaar, al zijn er ook mensen die genieten van de extra aandacht en die echt wel opengebloeid zijn. Nu de dagbesteding geleidelijk terug opstart, zal de rust beetje bij beetje terugkeren. Als persoon ervaar ik het hele gebeuren als ingrijpend en intensief, zowel op werkvlak als privé. Er is een enorme verbondenheid tot stand gekomen tussen de verschillende netwerken, cliënten en medewerkers onder andere dankzij de Facebookgroepen. Privé was het met twee kleine kinderen die plots de hele tijd thuis zijn niet altijd evident. Zeker als je dat moet combineren met een stuk thuiswerk krijg je een andere dynamiek in het huishouden. Ik hoop wel dat het stukje onthaasten dat we noodgedwongen hebben ontdekt ook na de hele coronacrisis een centrale plaats blijft hebben in ons gezin. Thuis even genieten en stilstaan bij wat we wél hebben. Familiebezoekjes moeten niet elke week, integendeel. Gewoon dankbaar zijn.’

Onze troeven

  Uitgebreide expertise   'Het blijft een uitdaging, elke dag opnieuw' Lees meer 'Ik wil autisme echt begrijpen' Lees meer 'Wissel biedt me weer mogelijkheden' Lees meer 'Wij zijn fier op onze dochter' Lees meer 'Sociale contacten zijn heel belangrijk' Lees meer 'We creëren een passend zorgaanbod' Lees meer Een warme aanpak   'Ik hou van mijn werk en mijn klanten' Lees meer 'De mensen een veilig gevoel geven en een warme thuis creëren' Lees meer 'Hans droomt van zijn eigen studio. Iets wat hij nu eindelijk kan realiseren' Lees meer 'Struisbeer is meer dan een buitenschoolse opvang' Lees meer 'Klanten gelukkig maken met een kraaknet huis' Lees meer   In verbinding met de buurt   'Het is een verrijking voor onze gemeente' Lees meer 'Goede wisselwerking met de buurt' Lees meer 'De collega's stoefen met de lunch' Lees meer 'Stroomop is fan van het eerste uur' Lees meer 'We zouden hen niet meer willen missen' Lees meer 'Je krijgt zoveel terug en net dat is onbetaalbaar' Lees meer   Unieke en creatieve antwoorden   '2019 was het jaar van Armen' Lees meer 'Zo mooi om ze tijdens die week te zien openbloeien' Lees meer 'Altijd een hartelijke begroeting' Lees meer ‘Het is een enorme motivatie voor ons’ Lees meer 'Laurette kon dankzij Joke aan de slag bij Hise, waar ze zich eindelijk weer goed voelt' Lees meer 'Luc zorgt ervoor dat Joyce haar perfecte werkplek vindt binnen Groep Ubuntu x 8K' Lees meer   Over sectoren heen   'Van één palet toen zijn we geëvolueerd naar elke maand een volle vrachtwagen' Lees meer 'Twee toffe collega's aan het werk' Lees meer 'Een uitdaging of iets vanzelfsprekend?' Lees meer ‘We leren allemaal van elkaar, of we nu een beperking hebben of niet’  Lees meer 'Vlot en altijd in orde' Lees meer

Over sectoren heen Hise Getuigenis Bart Vanrobaeys

‘Ik kom graag bij Hise over de vloer’  Bart Vanrobaeys heeft een bedrijf dat voeding produceert voor duiven. Een tiental jaar geleden heeft hij een product ontwikkeld dat in emmers verkocht wordt.   “Mijn dochter was met haar school op bezoek geweest in Avelgem. Ze was onder de indruk van wat ze allemaal had gezien en vertelde er thuis uitgebreid over. Toen we startten met de emmers, moesten er ook etiketten op gekleefd worden. Ik dacht dat we dat evengoed aan die mensen van het semi-industrieel atelier konden geven. Ik nam contact op en we konden snel van start gaan.   In het begin ging dat over een palet met 1.000 emmers, maar dat product bleek een groot succes te zijn. Nu levert de producent de emmers rechtstreeks bij Hise en haal ik bijna elke maand een volledige oplegger met bestickerde emmers op. Deze worden dan verkocht in 32 landen wereldwijd.      Ik zou de emmers ook kunnen laten bedrukken, maar dan neem ik die mensen hun werk af. Bovendien zit Hise qua prijs heel goed. We hebben ook een goed en vlot contact. Er zijn een aantal mensen die dat bestickeringswerk heel graag doen. Ze kennen me al goed! Ik spring altijd eens binnen om goeiedag te zeggen. ‘De duif is daar’, zeggen ze dan. Ze zijn enorm enthousiast en halen voldoening uit hun werk, dat merk ik als ik hen zeg hoe tevreden ik ben met hun goede en vlotte service. Onlangs had ik karamellen met de naam van mijn bedrijf op. Ik neem dan ook eens een zak mee naar Hise. ‘t Is altijd plezant om er over de vloer te komen!”  Ga terug naar onze troeven

Over sectoren heen tAlternatief Getuigenis Claudine Vandekerckhove

‘We leren allemaal van elkaar, of we nu een beperking hebben of niet’    Vrijwilligster Claudine gaat wekelijks twee keer naar tAlternatief waar ze de ambacht van het stoelvlechten beoefent. 'Ik ben eerder toevallig in tAlternatief terecht gekomen. Vroeger zat het meubelatelier van tAlternatief bij De Kringloopwinkel in Zwevegem. Een tante van mij had stoelen laten herstellen, maar dat duurde een hele tijd omdat ze te weinig mensen hadden voor het stoelvlechten. Piet (Hoet) liet vallen dat ze nog op zoek waren naar extra mensen om hen te helpen. Ik vertelde Piet over mijn zoektocht naar vrijwilligerswerk en van het een kwam het ander. Mijn man was in het begin wat kritisch, maar nu ziet hij welke voldoening ik uit dit werk haal.   Het is voor mij heel belangrijk dat ik mijn steentje kan bijdragen aan de maatschappij. Zelf heb ik het vroeger heel moeilijk gehad thuis. Wij zijn er toen bovenop geraakt door de vele hulp die we van buitenaf kregen. Dat is voor mij dan ook meer dan reden genoeg om me ook in te zetten als vrijwilliger. In tAlternatief heb ik al fantastische mensen leren kennen die me nemen zoals ik ben.   Al vanaf het moment dat ik aankom, word ik enthousiast ontvangen. Een spontane knuffel, veel liefde en genegenheid. Voor mij zijn de mensen van tAlternatief een tweede familie waar ik me goed voel en waar ik mezelf kan zijn. We vullen elkaar aan en hebben elkaar nodig. De zussen Nathalie en Pascale hebben mij met engelengeduld stap voor stap leren stoelvlechten. We leren allemaal van elkaar of we nu een beperking hebben of niet.  Ik ben mantelzorger voor mijn mama van 89 jaar, maar daarnaast zorg ik ook nog voor mijn man. Door een trombose in november vorig jaar was ik hem bijna kwijt. Het zag er niet goed uit, maar alles is uiteindelijk goed gekomen. We hebben een tweede kans gekregen en we genieten met volle teugen. Ik ben een bezige bij, maar maak voldoende tijd vrij voor mijn hobby’s.    Voor mij is het een van de beste beslissingen die ik ooit heb gemaakt. In tAlternatief amuseer ik me elke week weer. Aan iedereen die het wil horen, vertel ik over mijn vrijwilligerswerk, over wat het met me doet en hoe ik me erbij voel. Waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Stel je open voor het onbekende en de rest komt vanzelf.' Ga terug naar onze troeven.

Over sectoren heen Hise Getuigenis Justine en Liesbeth

'Het is een enorme verrijking voor beide groepen' In gesprek met Justine en Liesbet, begeleiders bij vzw Hise   Justine en Liesbet werken allebei als werkcoach in Hise. Justine werkte in het verleden met mensen met een beperking, Liesbet werkte jaren binnen de arbeidszorg. Nu werken ze sinds twee jaar met beide doelgroepen samen. Een evidente combinatie?  Justine: “Ik vind het leuk om te zien hoe beide groepen elkaar aanvullen: de combinatie werkt. Bij veel opdrachten kunnen we de opdracht zelf en de controle door een combinatie van beide groepen laten uitvoeren. Bij het uitvoeren van de opdrachten moeten we soms denken hoe we de opdracht voor de medewerkers kunnen vereenvoudigen. Voor een persoon met een beperking kan je telbladen maken, zodat het visueel duidelijker is. Ook voor de medewerkers arbeidszorg kan dit een hulpmiddel zijn, bijvoorbeeld naar concentratie toe. Iedereen binnen HISE is uniek en evenwaardig, met zijn eigen verhaal. We proberen de mensen vanuit dit verhaal te benaderen, en op deze manier tot een positieve groepssfeer te komen, waarin het leuk werken is.”  Liesbet: “Hier op de werkvloer is er inderdaad geen ‘wij’ en ‘zij’. Door de komst van mensen met een beperking is er in Hise een andere dynamiek gekomen. Wat het verschil maakt tussen de twee groepen, is dat mensen met een beperking soms wat meer praktische hulp en uitleg nodig hebben, bijvoorbeeld bij de maaltijden, bij het zich verplaatsen en bij de uitvoering van bepaalde taken. Maar we zien dat veel mensen elkaar spontaan helpen, dus dat is iets wat nooit problemen gaf. Op werkvlak hebben we in het begin de opdrachten uitgesplitst per doelgroep, nu kijken we naar de capaciteiten van iedereen, naar hun manier van werken en op basis daarvan zetten we mensen al dan niet samen aan een opdracht. De sterkere profielen kunnen dan bijvoorbeeld meer de controlefuncties voor hun rekening nemen.”   Justine: “Wat je wel merkt, is dat mensen met een beperking meer bevestiging nodig hebben dan medewerkers die via arbeidszorg zijn tewerkgesteld. Ze willen horen dat ze een werk goed uitgevoerd hebben en zijn hier ook fier over. Ze zijn ook heel plichtsbewust: wanneer gepland is dat ze komen werken, dan mag je ervan uitgaan dat ze er ook zullen zijn. Als begeleider moet je zoeken naar praktische hulpmiddelen en oplossingsgericht denken in verschillende deeltaken. We leggen geen druk bij de medewerkers, maar om een deadline te halen werken we al eens mee aan tafel. Dit om ervoor te zorgen dat de opdracht tijdig klaar is. Het constante zoeken en afwegen is arbeidsintensief, maar we kunnen altijd bij onze collega’s terecht om eens te ventileren.”  Liesbet: "Beide groepen kunnen ook leren van elkaar. De arbeidszorgmedewerkers kunnen door de samenwerking hun eigen probleem misschien wat anders gaan bekijken, anderzijds vinden mensen met een beperking het fijn om naar de alledaagse verhalen te luisteren van de arbeidszorgmedewerkers. Het is een leuke combinatie, en ik ben enorm blij dat we die stap hebben gezet. Het is een enorme verrijking voor beide doelgroepen en voor de begeleiders!”  Ga terug naar onze troeven.

Buurtgericht werken Bioboerderij Getuigenis Frans Depraetere

’We zouden hen hier in de buurt niet meer willen missen!’  Frans Depraetere maakte vroeger deel uit van Equipe Julien, genoemd naar de trekker van een groep vrijwilligers die heel wat klussen en verbouwingen deed voor Groep Ubuntu.   “Samen hebben we de hele bioboerderij gerestaureerd. In het begin werkten we elke zaterdag, maar eens gepensioneerd werkte ik er enkele dagen per week aan mee. We waren een groep vrienden uit de buurt en hebben toen keihard gewerkt, maar ook veel plezier gemaakt.”  Enkele maanden geleden is Julien overleden. De groep vrijwilligers is ondertussen ook al een stuk ouder geworden. Toch is Frans nog altijd begaan met de bioboerderij.   “Tijdens de weekends wisselen enkele vrijwilligers elkaar af om de dieren eten te geven. De cliënten en begeleiders zijn er dan niet, en zo is er iemand die een oogje in het zeil houdt. Ik woon in de buurt van het Ganzenhof en doe dat met plezier. Als er een karwei moet gebeuren, mogen ze het mij ook altijd vragen. Ik wil nog zo actief mogelijk zijn en mijn vrije tijd nuttig besteden. Ik vind immers dat mensen niet aan de kant mogen geschoven worden omdat ze minder capaciteiten hebben. Wat ze in de bioboerderij doen, is fantastisch. Heel wat mensen die er aan het werk zijn, heb ik zien openbloeien, terwijl deze mensen vroeger in een hoekje geduwd werden. We zouden hen hier in de buurt niet meer willen missen!”   Ga terug naar onze troeven.

Buurtgericht werken Bioboerderij Getuigenis Trees Vandeputte

'Het is een wisselwerking. We hebben goede contacten met bedrijven uit de buurt, en maken elkaar sterker’    Eén van de medewerkers op de bioboerderij is Trees Vandeputte. Ze werkt al 31 jaar bij Groep Ubuntu.  ‘Het is mijn tweede leven, ik ben mee kunnen groeien met de organisatie doorheen de jaren. Het ligt me na aan het hart, en is veel meer dan werk alleen.’  Volgens coördinator Bert is Trees een wandelend reclamebord voor de Hoevewinkel en het Hoevekaffee, dat in 2019 opende.   ‘Ik ben de enige van ons team die in Avelgem woont en ben actief in tal van verenigingen. Ik ben 12 jaar schepen en OCMW-voorzitter geweest, en blijf actief in de gemeente. Ik heb dus een ruim netwerk.     Dinsdag is mijn vrije dag. Ik spreek elke week met andere mensen af om hier te lunchen zodat ze het Hoevekaffee leren kennen. Het is een tof concept, met lokale bioproducten en een volwaardig vegetarisch alternatief, en het zijn telkens gerechten die je thuis niet zomaar zelf kan klaarmaken. Fabienne maakt er telkens heerlijke schilderijtjes van. In de zomer zit je dan ook nog eens perfect onder de lindebomen. Dus ja, ik maak maar al te graag reclame!     Via mijn netwerk hebben al heel wat mensen de weg naar hier gevonden. Al gebeurt dat op een natuurlijke manier, het gaat eigenlijk vanzelf vanuit een fierheid voor onze organisatie.   Ik heb 16 jaar in het seniorenatelier gewerkt. We gingen met de ouderen vaak op stap in Avelgem, naar dansnamiddagen en zo. Op donderdag gingen we een hele dag helpen bij Bottino, een koffiehuis in de buurt. Ik ken die uitbater en omdat zij graag met mensen met een beperking werkt, kwamen we op dat idee. Al snel maakten we ook soep, die zij van ons kocht om te verkopen.    Overal waar ik ga neem ik flyers mee, je weet nooit dat iemand op zoek is naar producten voor in een geschenkpakket of zo. Mijn buurman is huisarts, ook bij hem liggen er flyers in de wachtzaal. Vorige week nog zeiden de mensen van het cultureel centrum me dat ze een geschenkpakket zochten voor vrijwilligers. Omdat dat allemaal mensen uit de buurt zijn, stelde ik een geschenkbon voor van de bioboerderij, die aan een potje confituur hangt. Daarmee kunnen ze producten aankopen of komen lunchen in het Hoevekaffee. Zo zijn wij tevreden dat we extra volk naar hier kunnen trekken en kan het cultuurcentrum een mooi lokaal geschenk aan hun vrijwilligers geven.   Ook voor een teambuilding is onze boerderij de ideale plek. Mensen kunnen zich hier uitleven met volksspelen, gezellig lunchen of een dag meewerken in de moestuin of bij de verzorging van de dieren. Mensen kijken op van de prachtige locatie, onze bijzondere kruiden en speciale groenten, de unieke lunch, en ze zijn dol op de K-Lumets, de ecologische aanmaakblokjes van a tot z gemaakt door onze mensen waar klanten vaak voor terugkomen.   Zelf koop ik al wat ik kan lokaal, en dat doen we hier op de bioboerderij ook. Mijn hoeveslager hier in de buurt wou een pakketje samenstellen met producten uit de korte keten. Ik heb toen enkele van onze producten meegenomen. Hij was meteen verkocht aan onze advocaat en heeft 350 potten besteld. Die producten komen op die manier in vele handen terecht, zo leren mensen ons kennen. Ondertussen organiseert de slager elk jaar een benefiet ten voordele van Groep Ubuntu. Ik hou hem op de hoogte van wat er met het geld gebeurt, hij kan zelf komen kijken waaraan het geld besteed wordt. Voor de benefiet lenen wij onze tafels en stoelen aan hen uit. Het is een wisselwerking, door onze goede contacten met bedrijven uit de buurt maken we elkaar sterker. Fantastisch toch!      Verenigingen kunnen hier ook komen vergaderen tegen een kleine kostprijs, in ruil worden ze warm onthaald met verse koffie. Het wit-gele kruis zijn onze beste buren. Bij de opstart van het Hoevekaffee zijn ze hier tijdens onze testweken komen eten, en sindsdien mogen we hen geregeld verwelkomen. Organiseren wij iets, dan kunnen we hun parking gebruiken. Hebben zij iets nodig, dan staat onze deur altijd open.   Zo kan ik nog een hele tijd doorgaan, allemaal mooie voorbeelden van hoe we samenwerken met en verankerd zijn in de buurt. Er zijn nog heel wat mogelijkheden die we naar de toekomst toe kunnen uitwerken, laat maar komen zou ik zeggen!’  Ga terug naar onze troeven.

Uitgebreide expertise Werkburo Getuigenis Evy Verslype

‘Het blijft een uitdaging, elke dag opnieuw!’    Evy is jobcoach bij het Werkburo. Ze begeleidt vooral mensen met autisme die niet terechtkunnen in het reguliere arbeidscircuit. Theo is één van hen. Hij is 23, heeft autisme en een normale begaafdheid. Het is een lieve jongen, die wil dat anderen zich goed voelen. Zelf is hij wat onzeker en houdt hij veel rekening met wat anderen denken. Hij leeft met de schrik dat anderen hem misschien ‘raar’ vinden.     “Theo is bij ons gestart in Sabines kleiatelier. Hij draait thuis zelf potten dus die job lag in het verlengde van zijn passie. Theo praat nogal veel en heeft veel bevestiging nodig. Hij heeft dit een tijdlang heel graag gedaan. Na een tijdje keken we uit naar ander begeleid werk, zodat het voor hem uitdagend kon blijven. In november kon hij starten in de Tarterie. Groenten snijden en eten klaarmaken, dat zijn dingen die hij nu graag wil leren. Hij staat immers op de wachtlijst om in een Toontjeshuis te gaan wonen. Zijn werkgever Veerle had zelf contact met ons opgenomen bij de opstart. Haar zus werd een tijdlang ondersteund door Groep Ubuntu x 8K en zo wist ze dat die mogelijkheid bestond. Bij het gesprek bleek er een match te zijn en zo waren we snel vertrokken.    Op vrijdag werkt Theo in lokaal dienstencentrum De Zevenkamer. Hij staat er aan de bar, bedient de mensen, vult de frigo’s aan, helpt soms bij administratie, …   Voor hem is het enorm belangrijk om een daginvulling te hebben. Anders heeft hij te veel tijd om te piekeren en zichzelf in twijfel te trekken. Iets kunnen betekenen voor de maatschappij is belangrijk voor hem. Theo wil graag veel bereiken in de tijd dat hij er is, en heeft bevestiging nodig dat zijn werk goed is. Hij hecht er veel belang aan dat wat hij doet ook pico bello in orde is.   Daarnaast gaat Theo naar de academie. Tot voor kort deed hij dat twee dagen per week, maar hij zal dit vanaf nu ‘s avonds doen. Zo hoopt hij meer contact te hebben met leeftijdsgenoten. Dit betekent dat hij ook nood zal hebben aan invulling van zijn tijd op dinsdag en donderdag. We zijn dus volop op zoek naar nog een werkplek, al heb ik er alle vertrouwen in dat we die snel zullen vinden. Als je Theo een taak toewijst, dan kan je erop vertrouwen dat hij die goed zal volbrengen. Hij is heel plichtsbewust.”    Hoe bereiden jullie de werkgever voor op een medewerker met autisme?  “Hoe meer werkplekken iemand al gehad heeft, hoe vlotter je nieuwe plekken kan vinden omdat je weet welke omkadering hij nodig heeft. Bij nieuwe personen proberen we een schets te maken, maar daar merk je dat het toch een pak moeilijker is. We zitten samen met de nieuwe werkgever en bereiden de eerste werkdag zo goed mogelijk voor. Sowieso starten we met een proefperiode van drie maanden. We hebben ook een brief opgesteld met heel wat informatie over het omgaan met medewerkers met autisme en hoe je de werkplek kan aanpassen. Er zijn ook affiches met info voor de collega’s. Het is heel belangrijk dat zij goed geïnformeerd zijn en het zien zitten. Daar staan algemene zaken bij maar ook specifieke karakteristieken van de persoon in kwestie.    Bij Theo moet je nonverbale communicatie duidelijk verwoorden. Als je lacht, kan hij denken dat je hem uitlacht, en dat maakt hem onzeker. Dingen trager en vaker uitleggen en eens opnieuw voortonen is ook belangrijk. Duidelijke taken en taak per taak kunnen afronden zorgt voor rust voor onze medewerkers. Ze werken best elke keer volgens een duidelijke structuur, die als het kan telkens dezelfde is.”  Waarom werk je graag met deze doelgroep?  “Ik ben erin gerold via mijn stage. Toen merkte ik dat dat me heel erg aansprak. Het ligt in mijn nature om rustig over te komen bij anderen, en ik geef weinig stress door. Ik leg ook veel uit wat er gebeurt. Daarom koos ik bewust voor een job met mensen met autisme. Ik voel me er goed bij. Toch blijf ik heel veel bijleren, en werd mijn geduld al meermaals op de proef gesteld. Bij mensen met autisme kan het soms een hele tijd goed gaan, en dan plots omslaan. Dan moet je veel investeren in die persoon, terwijl de andere cliënten er ook nog zijn. Het blijft een uitdaging, elke keer opnieuw, maar geeft ook enorm veel voldoening. Gelukkig kan ik altijd bij Lien en de collega’s terecht als ik in de knoop zit!”    Ga terug naar onze troeven.

Uitgebreide expertise Werkburo Getuigenis Lien Coudijzer

‘Ik wil autisme echt begrijpen en wil die kennis uitdragen binnen onze organisatie en de ruimere maatschappij’    Als er een medewerker is die gepassioneerd is door autisme en al wat ermee samenhangt, dan is het Lien Coudijzer wel. Ze kan uren en uren vertellen over hoe je best kan omgaan met mensen met autisme.    “We zijn met een aantal mensen binnen de organisatie die regelmatig en veel vorming volgen over autisme en al heel wat kennis en ervaring hebben vergaard. We zien het als onze missie om die kennis ook ruimer binnen onze organisatie te verspreiden. We verwachten van elke medewerker dat hij of zij minstens een basiskennis heeft. Twee keer per jaar geef ik alle geïnteresseerde en nieuwe medewerkers een tweedaagse basiscursus.  Binnen de teams mobiele woonondersteuning en binnen het team Werkburo zitten we geregeld samen voor intervisie. We wisselen ervaringen uit, bespreken casussen en ook nieuwe theorieën komen aan bod. Er is altijd ruimte om samen na te denken hoe we iets best aanpakken.     Als kapstok nemen wij de Autisme Centraal Methodiek die op zes fundamenten gebouwd is:    Autistisch waarnemen en denken kennen en herkennen: hoe uit het autisme zich bij die persoon, hoe redeneert die persoon en waarop heeft hij uitval, hoe zit het met prikkelverwerking, wat zijn stressfactoren, wat stimuleert de persoon vanuit zijn autistische kijk, wat zijn ingangspoortjes om succes te boeken, …   Basisrust installeren: ondanks het teveel aan stress dat de persoon met ASS al van ‘s morgens vroeg ervaart. Basisrust zorgt ervoor dat er ruimte ontstaat om een uitdaging aan te gaan en dus te groeien.     Concrete communicatie: duidelijk communiceren is zo belangrijk, geef steeds een antwoord op de 5 vragen: wat, waar, hoe, wanneer en met wie. Ook waarom kan belangrijk zijn, maar dan vooral ifv motivatie. Het is niet noodzakelijk met de verandering aan sich dat mensen met autisme een groot probleem hebben, maar wel met de onduidelijkheid over wat die verandering nu precies inhoudt.   Dubbel spoor: kijk niet enkel naar de persoon, maar ook naar zijn omgeving. Hierbij zien we ook een groot verschil tussen mensen met een normale begaafdheid en personen met een beperking.   Eigenheid: kijk verder naar de persoon zelf, naar zijn interesses, motivatie, karakter, talenten, eigen inbreng, …   Functionaliteit: deze mensen moet je op een andere manier motiveren. Wat is de functie, het nut of de winst voor elke betrokken partij.  Zeg je hen dat een job sociale contacten biedt, dan denken zij vaak dat die voor veel extra stress kunnen zorgen …     Met deze elementen in het achterhoofd hebben we onze basiscursus opgemaakt. De eerste dag komt er wat meer theorie aan bod om toch een heel goed zicht te hebben op het autisme zelf en hoe het komt dat mensen reageren zoals ze doen. De tweede dag geven we heel wat concrete handvaten, tips, maar ook methodieken en tools waarmee ze in de praktijk aan de slag kunnen. We werken ook met casussen. Want elke persoon met ASS is anders. Het is belangrijk om de grote lijnen te kennen en te zien, maar om adequaat aan de slag te gaan moet er een individuele vertaalslag gemaakt worden. Ik nodig ook telkens iemand uit die komt vertellen hoe hij leeft met zijn autisme, dit maakt het allemaal wat tastbaarder. Vaak is dat dezelfde persoon. De vorige keer wist hij bij het binnenkomen te vertellen dat er een plant verplaatst was in het lokaal. Dat is iets waar wij nooit op zouden letten, zeker niet als er een half jaar tussen beide cursussen zit, maar waaraan je al onmiddellijk merkt dat de prikkels bij hem helemaal anders binnenkomen.    De denkprocessen verlopen immers anders en veel trager, daarom dat zij het ook zo moeilijk hebben op vlak van sociaal-emotionele ontwikkeling en van communicatie. Bij mensen met autisme komen veel meer prikkels binnen, is niet duidelijk wat belangrijk is en wat bijzaak is.  Als wij een hamer zien liggen, weten we onmiddellijk dat dat een hamer is en wat we ermee kunnen doen, iemand met autisme maakt veel meer bochten in dat onbewust denkproces. Alles vraagt veel meer tijd en energie.     Voor ons zijn de sociale regels ons natuurlijk gedrag geworden. Wordt er tijdens een begrafenis een grappige herinnering opgehaald, dan zullen we er voorzichtig om lachen. Iemand met autisme kan gewoon in lachen uitbarsten. Ga je als woonbegeleider bij iemand langs en hou je je jas aan (bijv omdat je koud hebt), dan denkt hij mogelijk dat je niet meer graag bij hem langsgaat, want die jas kan er op duiden dat je gehaast bent en vlug terug weer weg wilt. Geeuw je, zeg dan dat je slecht geslapen hebt en wat moe bent, zodat de persoon met autisme niet denkt dat wat hij vertelt saai is. Het is zo belangrijk om alles uit te leggen en te kaderen. We merken dat dat bij onze begeleiders al bijna natuurlijk gedrag geworden is.”     Hoe ben je ertoe gekomen om je te specialiseren in autisme?   “Al tijdens mijn studie kreeg ik een fascinatie voor autisme, de op het eerste zicht onzichtbare beperking, maar met zo een grote impact voor de persoon zelf en zijn directe omgeving. En vooral ook de vooroordelen hierrond.  Ik ben orthopedagoge, maar ben heel bewust gestart met trajectbegeleiding. Ik heb ook enkele jaren bij het mobiel team gewerkt als begeleider. Ik heb het zelf allemaal ‘doorleefd’ op de werkvloer, daardoor krijg ik ook veel krediet van mijn collega’s. Sommige dingen moet je eens rechtstreeks gevoeld hebben. Ik heb enorm veel geleerd uit die periode. Al zien we nu meer en meer bijkomende psychische problematieken, iets waarin we momenteel ook expertise opbouwen.    Door er jaren mee bezig te zijn, herken je het wel en kan je verbindingen leggen.  1 op de 150 mensen heeft met autisme te kampen, al hoeft het niet altijd een gigantisch probleem te zijn. Het is een heel gevarieerde en interessante doelgroep. Het boeit me om onze medewerkers te blijven motiveren en oplossingen te blijven zoeken. Al besef ik dat het voor hen ook vaak lastig is, ze raken soms uitgeblust. Soms denk je dat alles goed gaat, en kan dat zonder aanleiding helemaal keren. Het blijft telkens weer een enorme uitdaging waar ik graag mijn tanden in zet. We moeten samen blijven zoeken tot we er geraken. Een voordeel vanuit mijn functie doordat ik verschillende teams coach en adviseer, is dat ik een helikopterzicht kan behouden, wat heel belangrijk is. Je ziet ook beter wat wel wordt verwezenlijkt, welke positieve stappen er reeds gezet zijn. Dit zorgt voor mildheid bij zowel de persoon met ASS zelf als voor de begeleider.     Ik doe mijn job met passie en blijf graag mee zoeken naar de best mogelijke oplossingen. Door de theorie goed te blijven opvolgen, staan we elke dag weer een stuk sterker in de praktijk. We hebben ook al een hele ervaring waarop we terugkijken, maar ik leer nog elke dag bij!”   Ga terug naar onze troeven.

Warme Aanpak Comforte Getuigenis huishoudhulp Marianne

'Ik hou van mijn werk en mijn klanten'   ‘Na de overname van de huishoudhulp van het OCMW door Comforte besloot ik om opnieuw te gaan studeren. De overname baarde me wat zorgen, maar die zorgen bleken onterecht. Ik heb hierover open kaart gespeeld. De steun, het begrip en de flexibiliteit binnen Comforte waren groot. Er veranderde niet veel, het werk bleef en de klanten bleven. Ik had en heb tot op vandaag nog geen reden om die carrièreswitch te doen. Het diploma is een verrijking, maar ik hou van mijn werk en mijn klanten. Na vele jaren bij dezelfde klanten verandert je relatie naar een vriendschap. Je bent een luisterend oor en wordt als het ware familie. Het doet pijn als je klanten komen te gaan. Ik krijg zoveel respect en liefde terug voor wat ik bij de mensen doe en dan heb je verdriet als je een klant verliest. Als je samen met de familie wordt meegevraagd naar een begrafenis in intieme kring, dan zegt dit zoveel meer dan 1.000 woorden. Zo kreeg ik op dag van de huishoudhulp volgend bericht van de familie van een overleden klant: ‘Dag van de poetshulp! Dus mijn gedachten gaan naar jou! Dank voor je medeleven en alles wat je voor ons ma hebt gedaan. Je klanten hebben met jou een parel in huis al beseffen ze het misschien niet altijd. Je verdient een pluim!’ Mijn werk heeft me al echte vriendschappen gegeven en het is alvast een verrijking geweest. Het heeft me als mens gemaakt tot wie ik nu ben en het zal me in de toekomst zeker ook nog verder sturen.’  Ga terug naar onze troeven.

Verbinding met de buurt De Drie Wijzen Getuigenis Gilbert Defoort

'Je krijgt zo veel terug en net dát is onbetaalbaar.'    De samenwerking met De Drie Wijzen is er één die al een tijdje teruggaat. In het verleden werkte de Orde van de Ezel vanuit een garage recht tegenover De Drie Wijzen. Omdat de eigenaar naar het buitenland verhuisde, was de Orde op zoek naar een nieuwe locatie. Al snel werd de link met De Drie Wijzen gelegd. Na een eerste brainstormsessie werd duidelijk dat samenwerken een win-win situatie was. Zij hadden plaats over en door met ons in zee te gaan was het commercieel interessant voor hen. De wisselwerking tussen beide organisaties zorgt tot op vandaag nog steeds voor nieuwe mogelijkheden. De connecties van de Orde, met heel wat commerciële ervaring in de rangen, is een grote meerwaarde in de samenwerking. Weten hoe je met de mensen kan praten en onderhandelen waardoor je net dat beetje extra kan realiseren. Een paar jaar geleden ging de plaatselijke bakker met pensioen en hij verkocht zijn koekjesbakmachine. De prijs lag drie keer hoger dan het beschikbare budget van De Drie Wijzen. Ik heb zelf onderhandeld met de bakker en de machine werd ons gelaten voor het budget dat beschikbaar was. Voor mij persoonlijk een fantastisch moment waaruit ik heel veel voldoening heb gehaald. Een oprechte dankbaarheid die zo veel betekent.   Bij de uitbreiding van ons gamma ezelsproducten hebben we bewust gekozen voor Oxfam wijn die we met eigen etiketten hebben gepersonaliseerd. De vele recepties en persvoorstellingen gaan altijd door in de belevingswinkel en we gebruiken uiteraard altijd Oxfam producten De Drie Wijzen biedt ook een grote logistieke hulp bij diverse van onze activiteiten. Zo organiseerden we een verkoop van bloemstukjes ten voordele van Nicaragua en konden we op onze vaste partner rekenen als afhaalpunt. Voor ons een welgekomen helpende hand. De producten van de Orde (ezelsbier, ezelswijn, ezelspaté en geschenkverpakkingen) worden in de winkel verkocht. Oxfam, de Orde van de Ezel en Groep Ubuntu samen ‘de 3 wijzen’, een unicum in de streek.  Omdat we hen een warm hart toedragen, was het tijdens De Warmste Week (editie 2018) dan ook vanzelfsprekend dat we met de Orde van de Ezel een actie ten voordele van De Drie Wijzen zouden organiseren. Samen met de opbrengst van de actie van ‘Mardi Gras’ kon zo in het voorjaar van 2019 een volledige nieuwe keuken geïnstalleerd worden. Dat zijn maar een paar voorbeelden die onze samenwerking schetsen. We hebben een vlotte en intense samenwerking waarbij we elkaar zowel als mens maar ook als organisatie (leren) kennen en herkennen. Je krijgt zo veel terug als je iets doet voor andere mensen en net dát is onbetaalbaar.’  Ga terug naar onze troeven.

Unieke en creatieve antwoorden De Stroom Medewerker Armen

2019 was het jaar van Armen.   2019 was voor de Spelotheek onder andere het jaar van medewerker Armen. Hij startte als nieuwe LDE-medewerker voor De Speelvogel. Hij kreeg als hoofdopdracht de mobiele spelotheek nieuw leven inblazen.   ‘Het leuke aan de job is dat ik veel vrijheid krijg en dus zelfstandig kan werken. Ik contacteer zelf de buurtwerkers en maak de draaiboeken voor de spelnamiddagen. Een fantastische ervaring waardoor ik zelf ook geregeld buiten mijn comfortzone moet stappen. We willen verschillende doelgroepen bereiken en die vragen op hun beurt elk een andere aanpak. Het samenwerken met verschillende organisaties zoals V-tex, De Speelfabriek, Habbekrats zorgt ervoor dat het telkens anders is. ’   Een bestelwagen vol spelletjes die steeds aangepast worden volgens het thema van de dag; de ABC-klas voor de kleintjes, een namiddag voor slechtzienden, … Hij komt geregeld in buurten waar het niet altijd evident is om de lagereschoolkinderen (met een verschillende culturele achtergrond) samen spelletjes te doen spelen.      Armen is gepassioneerd door hiphop en zijn link met De Stroate zorgt voor een heel leuke dynamiek.  ‘De kansen die ik krijg bij De Speelvogel geven me de mogelijkheid om mijn ervaring ook te gebruiken op persoonlijk vlak bij het vormgeven en uitwerken van de feitelijke vereniging waar ik voorzitter van ben. Momenteel is het perfect mogelijk om alles te combineren wat me een heel grote voldoening geeft. Een breed netwerk met een waaier aan mogelijkheden. Helaas komt in september 2020 een einde aan mijn tewerkstelling. Door het wegvallen van subsidies kan ik niet langer blijven bij De Stroom. Het wordt alvast een hele uitdaging om een nieuwe job te vinden die me evenveel kansen en uitdagingen biedt. Ik hoop alvast dat mijn werk een goede basis is voor een verdere uitbouw van de (mobiele) spelotheek.’  Ga terug naar onze troeven.

Unieke en creatieve antwoorden Getuigenis Joyce Soisson

‘Het begint met goed te luisteren naar het verhaal’    Wanneer mensen op zoek zijn naar ondersteuning, komen ze bij een medewerker van het Loket terecht. Ze hebben één contactpersoon die ervoor zorgt dat ze goed geïnformeerd de juiste keuzes kunnen maken, en die hen begeleidt bij het in orde brengen van alle documenten.   Luc Colman, medewerker van het Loket: “Bij een ondersteuningsvraag ga ik graag aan huis voor een eerste kennismaking. In eerste instantie luister ik naar het verhaal van de persoon met een beperking en van het netwerk. Zo krijg ik een beeld van wat de verwachtingen zijn. Dan bekijk ik of er al een budget is en welke documenten nog in orde gebracht moeten worden. Door goed te luisteren naar hun verhaal kan ik meestal een goede inschatting maken en een voorstel formuleren.   Wivine Vanoverschelde, mama van Joyce: “Joyce had al de kans gekregen om verschillende stages te lopen toen ze nog naar school ging. Ze was heel enthousiast over Groep Ubuntu. We hebben haar dan ook zelf de keuze laten maken, omdat we het belangrijk vinden dat ze zich goed in haar vel voelt. Hierbij werden we heel goed begeleid. Na het bezoek van Luc zijn we samen enkele sites gaan bezoeken. Joyce kon al snel starten, halftijds in het kunstatelier en halftijds in het verpakkingsatelier.”    Luc: “Door haar beroep is de mama van Joyce al wat vertrouwd met de sector. Dit maakte het heel wat makkelijker. Zowel Joyce als haar moeder wisten goed wat ze wilden. Toch voelden we vrij snel aan dat het kunstatelier niet 100% haar ding was. We hebben dan samen met Joyce, haar ouders, de ateliercoaches en haar agogische coach beslist dat Joyce tijdelijk voltijds in het verpakkingsatelier kon werken. Omdat haar ouders het belangrijk vonden dat Joyce op één locatie kon werken en omdat er een plaats vrijkwam, kon ze na een tijd ook halftijds aan de slag in de fruit- en alcoholkeuken, waar ze zich goed amuseert.”     Ondertussen zijn we twee jaar verder.   Wivine: “Joyce amuseert zich goed. Ze is heel sociaal en vindt het plezant dat ze in de Galerie veel volk kent. Als we ergens producten zien waar zij aan heeft meegewerkt, dan is ze enorm fier op wat ze heeft verwezenlijkt. We merken dat de lijn van hoe we Joyce hebben opgevoed ook doorgetrokken wordt bij Groep Ubuntu: eerst zelf proberen en lukt het niet, dan helpen we wel.”  Op welke manier biedt Groep Ubuntu net als voor Joyce ook voor andere mensen unieke en creatieve antwoorden?  Luc: “Als er geen duidelijke vraag en verwachting is van bij het begin, dan zijn we soms wat langer samen onderweg om tot een ideaal antwoord te komen op de ondersteuningsvraag. Soms zijn we afhankelijk van de beschikbare infrastructuur, bijvoorbeeld als er op korte termijn maar in één woning een plaats vrij is. We kennen onze settings door en door waardoor we goed kunnen inschatten in welke groep een nieuw persoon zich goed ka, voelen, zowel op vlak van activiteit, collega’s als ondersteuningsbehoefte. Door goed te luisteren naar de wensen en de nodige ondersteuning in kaart te brengen, komen we er samen wel!    Ga terug naar onze troeven.

Unieke en creatieve antwoorden Getuigenis Laurette Bral

‘Mijn vorig werk was saai, hier heb ik een gevarieerd programma’    Laurette kwam jaren geleden al eens in Hise terecht via GTB (Gespecialiseerd Team Bemiddeling). Nadien ging ze aan de slag in haar woonplaats Menen, waar ze meer dan vijf jaar heeft gewerkt.   Laurette: “Ik moest er altijd hetzelfde werk doen en was het op de duur beu, het was te saai voor mij. Daarom heb ik zelf weer contact opgenomen met Hise. Joke van het Loket heeft me toen gebeld, we hebben samengezeten en ze heeft me goed kunnen helpen.”   Joke Maes, het Loket: “De aanmelding van Laurette is iets anders gelopen dan gewoonlijk omdat de vraag van Laurette héél gericht was: ‘ik wil in Hise gaan werken’. Bij andere aanmeldingen proberen we een vraagverheldering te krijgen: we luisteren naar wat de mensen wel en niet graag doen en wat ze goed kunnen. Zo proberen we tot een match te komen met de kandidaat-medewerker. Laurette vroeg duidelijk naar variatie in haar job. Ik contacteer dan de coördinator van de beoogde locatie en we plannen een bezoek. Als dat goed verloopt zoals bij Laurette kunnen we de arbeidszorg opstarten.”    Laurette: “In januari kon ik hier terugkomen met een wisselend programma. Op maandag werk ik op de dienst assemblage en montage, op woensdag en donderdag doe ik handling. Is er iets, dan kan ik altijd bij de begeleiders terecht, Liesbet is er altijd voor mij geweest. Ze heeft me al goed geholpen.”  Werkcoach Liesbeth Dobbels: “Laurette is een harde werker. Ze streeft naar werk dat 100% in orde is. Is ze klaar, dan staat ze gegarandeerd binnen de vijf minuten aan mijn bureau om te vragen wat ze kan doen.”  Laurette: “Ik amuseer me hier, ook al ben ik elke dag een hele tijd onderweg. Ik kom met plezier werken! Doordat ik anti-epileptica neem, mag ik niet autorijden. In de zomer fiets ik meer dan een uur om hier te geraken, maar ‘t is goed voor de cholesterol, he. Stilzitten is helemaal niets voor mij. Ik hoop dat ik hier tot aan mijn pensioen kan blijven.”  Ga terug naar onze troeven.

Over sectoren heen Hise Getuigenis Bradley en Brigitte

‘We kunnen veel van elkaar leren’    Bradley is 22 en heeft een verstandelijke beperking. In 2019 startte hij met een stage bij tAlternatief en bij Hise, uiteindelijk koos hij ervoor om aan de slag te gaan bij Hise.   Bradley: “Ik vond het hier plezant werken. Ik kan op de verschillende werkplekken aan de slag, en er zit veel variatie in mijn werk. Ik vind het leuk om verschillende opdrachten binnen te krijgen en die tot een goed einde te brengen. Hier werk je niet in een atelier, maar moet je opdrachten van bedrijven goed afwerken. Doordat ik mijn ene hand niet goed kan gebruiken, heb ik soms hulp nodig.”  Bradley werkt geregeld samen met Brigitte, die een arbeidszorgmedewerker is. Ze komen goed overeen, al hebben ze een totaal verschillende achtergrond.  Brigitte: “Ik heb verschillende jobs gehad. Uiteindelijk heb ik een café gehad maar dat is fout gelopen, waardoor ik hier via het OCMW ben terechtgekomen. Ik ben nu 53 jaar, te jong om thuis te blijven zitten, dat is niks voor mij, al hoop ik wel dat dit mijn laatste werkplek is. Ik werk hier graag. In het begin was het een beetje raar toen er bij ons team mensen met een beperking bij kwamen. Dan denk je wel eens ‘waar zit ik hier nu’, maar dat was volledig onterecht. Het zijn harde werkers! Bradley doet heel erg zijn best, en als er iets niet lukt dan mag hij het altijd aan me vragen. Nu heeft niemand het er moeilijk mee. We zitten hier goed, het is plezant werk en de dagen gaan snel voorbij.”    Bradley: “Toch haast ik me altijd naar de bus als het vier uur is. Als ik snel ben dan heb ik de beste plaats op de bus.”   De twee doelgroepen die samenwerken zijn voor hen geen probleem.  Bradley: “Ik vind het goed om met verschillende mensen samen op de werkvloer te zijn. We vullen elkaar aan. Zo voel ik me niet als ‘een persoon met een beperking’, wat wel het geval is als je enkel andere mensen met een beperking rondom jou hebt, hier tellen mijn mogelijkheden. We kunnen over gewone dingen praten, al merk ik dat sommige mensen hier veel meer op stap gaan dan ikzelf. Maar ik ben nog jong, he.”  Brigitte: “Ik denk dat medewerkers uit de arbeidszorg hier beseffen dat ze het zo slecht nog niet hebben, en niet te veel mogen klagen. Mensen met een beperking komen net als ik elke dag heel stipt werken, iets waar sommige arbeidszorgmedewerkers een voorbeeld aan kunnen nemen. We kunnen veel van elkaar leren. Zelf neem ik graag het zorgende voor mijn rekening, en ik spring graag bij als het nodig is. Toch ben ik ook streng, want ik heb graag dat het werk in orde is.”     Ga terug naar onze troeven.

Unieke en creatieve antwoorden Zandberg Getuigenis Amili Haha

‘Door officieel met Amili Haha te starten, kunnen we nu ook naar buiten treden met onze collecties’    In 1995 startten we een naaiatelier waar we vooral herstellingen deden. Al vrij snel kwamen we tot de vormgeving van textiel en ontwierpen we stof, waarbij het bestikken en deformeren van stoffen onze eigenheid werd. Door artistieke projecten werd het na verloop van tijd duidelijk dat we aansluiting konden vinden bij het toenmalige Molenhuis, wat in 2005 Kunstwerkplaats de Zandberg werd. Na jarenlange ervaring en samenwerkingen met reguliere kunstenaars en ondersteuning op maat in het uitbouwen van een oeuvre richtten we in 2017 het modelabel Amili Haha op, een collectief van vijf modeontwerpers: Annemie, Mieke, Lindsy, Hadewijch en Hannes. Amili Haha is een concept dat staat voor unieke, handgemaakte, artistieke, duurzame, ecologische en tijdloze stukken. We ontwikkelen een collectie op een niet-traditionele manier. De silhouetten maken we rechtstreeks op de pop, vooral Lindsy en Hannes doen dit. Mieke en Hadewijch ontwerpen kwalitatieve stoffen met verschillende technieken. Ze bestikken stof, zeefdrukken, batiken, transferdrukken en borduren eigen tekeningen of werk van andere kunstenaars van Kunstwerkplaats de Zandberg. Annemie zorgt voor de afwerking en zorgt dat de stukken goed in elkaar zitten. Door experimenteren en veel handwerk ontstaat er een unieke collectie stukken die hun weg vinden naar klanten die er hun persoonlijkheid mee accentueren. Het is een enorme motivatie voor ons om voor die klanten te kunnen werken!   Meer weten? Surf naar www.amilihaha.be. Ga terug naar onze troeven.

Uitgebreide expertise Wissel getuigenis ouders Margot

'Wij zijn fier op onze dochter' Tijdens een Student Welcome Concert is Margot in een studentencafé in een kelder gevallen. Ze was 17, een knappe studente, een harde werker, en zat een maand in het zesde middelbaar. We spraken met haar ouders, Marc en Lieve, over hoe zij de afgelopen jaren hebben ervaren. “Na een coma van zes weken was Margot gedeeltelijk verlamd. Als ouders werden wij gekatapulteerd in een wereld die we niet kenden. Na 4 maanden kon ze naar het revalidatiecentrum. Na een jaar kon dat ambulant en brachten wij Margot elke dag naar Gent. Ze heeft er stap voor stap een hele weg afgelegd.  Margot droomde er al jaren van om seksuologe te worden. Na twee jaar heeft ze geprobeerd om de school te hervatten. Wij voelden aan dat dat niet haalbaar zou zijn, maar we hebben haar de kans gelaten. Het was een enorme ontgoocheling voor Margot toen ze besefte dat het niet zou lukken. Gelukkig is ze er wel in geslaagd om via het tweedekansonderwijs het diploma meertalig polyvalent bediende te behalen.  Vol zelfvertrouwen startte Margot aan de hogeschool. Opnieuw botste ze. Toen wou ze een nieuwe richting proberen, een combinatie van secundair en hogeschool, maar ook dat lukte niet.  Tijdens haar stage trok haar begeleider aan de alarmbel. Tijdens onze zoektocht naar werk, kon ze via de VDAB starten in de Waak. Maar dat kon ze niet aan. Zo zijn we uiteindelijk in Wissel terechtgekomen.  Zij hebben ervoor gezorgd dat Margot opnieuw aan de slag kon in de Waak maar dan als vrijwilliger. Dat heeft ze een tijd gedaan, tot ze via via terecht kon bij De Mailingman, een heel sociaal bedrijf. Ondertussen doet Margot vrijwilligerswerk in ‘t Boerhof, een site van Groep Ubuntu x 8K. Ook in Wissel helpt ze vaak een handje.  Nu werkt Margot elke werkdag een aantal uren, omdat structuur zo belangrijk is. Zo zorgen we er ook voor dat ze elke dag een doel heeft, een reden om te moeten opstaan. Ze gaat een paar uur naar Wissel, ze gaat fitnessen en zo heeft ze haar eigen programma.  Haar grootste nadeel buiten de beperking die ze heeft is dat je fysiek niet ziet dat er iets fout is aan Margot. Daar wordt ze telkens opnieuw mee geconfronteerd. Ze voelt zich eenzaam daardoor, alleen met haar probleem, doordat je niets aan haar ziet. Daar ben ik als mama heel bang voor. Je wil je kinderen immers gelukkig zien. Ze leert mensen kennen en na een paar keer is dat gedaan. Vaak zijn het mensen die soms nog meer problemen hebben dan zijzelf, of mensen die misbruik van haar maken. Typisch voor iemand met een NAH is dat ze niet beseffen of niet willen beseffen dat er iets niet klopt, en dat ze problemen vooruit schuiven. Dat merken wij bij Margot ook. Ze wil zo graag gewoon zijn zoals jij en ik, maar elke keer weer mislukt dat. Na het ongeval heeft ze geen vrienden overgehouden, helemaal niemand. Margot is dan ook een ander meisje, een andere vrouw, geworden. Om daarmee te kunnen omgaan, krijgt ze in Wissel ook begeleiding van een psycholoog.  Nu willen we Margot zoveel mogelijk zelfstandig laten worden. Ze is een trotse vrouw, die aandacht besteedt aan haar uiterlijk. Haar eigen auto geeft haar een gevoel van vrijheid. Maar ze is een totaal ander meisje dan vroeger, op alle vlak... Uiterlijk is ze dezelfde vrouw, maar na vijf minuten heb je door dat ze volledig anders is.” Wat betekent Wissel voor jullie?  “We zijn heel tevreden. Ze ontfermen zich over Margot en blijven zoeken tot ze voor haar de perfecte werkplek vinden. Ze overleggen ook altijd met ons en met Margot voor ze een beslissing nemen. Onze dochter heeft ook een goede klik met de begeleidster. Ze aanvaardt de boodschappen die worden gegeven. Ook Luc Colman van het Loket heeft een enorme knowhow rond die problematiek, je voelt onmiddellijk dat je op de goede plaats zit! Via Luc zal Margot in contact komen met iemand om beter te leren omgaan met een bankkaart. Van een buitenstaander aanvaardt ze makkelijker kritiek. We merken ook dat ze vooruitgaat.  We hopen dat Overlys misschien mogelijk zal zijn voor Margot, als het dossier rond is. Ze wil graag alleen gaan wonen. Al heeft ze ook graag volk om zich heen. We hopen haar een zo gelukkig mogelijke toekomst te kunnen bieden. Nu heeft ze gelukkige momenten maar ze is niet gelukkig. Omdat ze beseft dat ze anders is en niemand heeft. We hebben schrik voor het moment dat wij er niet meer zullen zijn.  Gelukkig is Wissel er, en bieden ze haar structuur en kansen. Ze kijken hoe Margot kan evolueren. Het is samen zoeken naar wie Margot is, wat haar kwaliteiten en moeilijkheden zijn en stap voor stap werken aan de toekomst.  Margot kon niets meer: niet eten, niet stappen, niet spreken, ... Ze komt van heel ver, maar ze wil vooruit. Ze volgt nu Engelse les en wil graag Spaans volgen. De sessies Breinbreker van Wissel hebben haar doen openbloeien. Die heeft ze met veel plezier gevolgd. Het is haar verdienste dat ze vandaag al zo ver geraakt is. We zijn enorm fier op onze dochter!” Ga terug naar mijn troeven.

Uitgebreide expertise Wissel getuigenis ouders Gregory

'Sociale contacten zijn enorm belangrijk' Toen hij 14 was, raakte Gregory betrokken bij een zwaar verkeersongeval dat zijn papa niet heeft overleefd. Gregory lag na het ongeval vier weken in een coma. Alles moest hij opnieuw leren: praten, stappen, lezen, ...  We spraken met Dominique en Jean-Marie, zijn mama en zijn pluspapa.  “Het was een heel moeilijke tijd voor ons gezin. Eens terug thuis heeft Gregory een zware depressie gehad. Toch bleef hij doorzetten. Een rolstoel wou hij niet gebruiken, hij wou en zou zelf stappen. Uiteindelijk kon hij naar een aangepaste school, maar drie jaar later kreeg hij posttraumatisch een zware epilepsieaanval. Zo kwamen we terecht in UZ Gent. Omdat er in de streek van Moeskroen geen organisatie is die ons kan helpen, kwamen we drie jaar geleden na goedkeuring door de verzekering terecht in Wissel. We merkten dat vrijwilligerswerk echt zijn ding is. Ondertussen werkt Gregory twee dagen per week op een boerderij, en één namiddag in Washcot in Roeselare.  We merken dat het bij Gregory heel belangrijk is dat hij voldoende geprikkeld wordt. Ze beseffen bij Wissel dat stimulatie en motivatie heel belangrijk zijn, al zou dat bij Gregory zelfs nog wat meer mogen.  Hij was heel jong en heeft nog heel wat zaken niet beleefd. Hij heeft wel nog enkele vrienden overgehouden na zijn accident, vooral bij de scouts. Dat is iets wat hij altijd blijven doen is, naast sporten. Zo leert hij ook andere mensen kennen. Zijn twee broers en stiefzus nemen hem ook dikwijls op sleeptouw.“ Zelfstandigheid vinden jullie heel belangrijk. Zien jullie Gregory ook ooit zelfstandig wonen?  “De bouw van Overlys, dat is prachtig he!  Wij zijn al wat ouder, en weten niet hoelang wij nog voor hem kunnen zorgen. Dan is Overlys een mooie opportuniteit. Dus ja, we zien hem daar zeker wonen. We hopen dat hij in aanmerking komt.  Het kortetermijngeheugen is aangetast. De dingen die Gregory aanleert, moeten echt geautomatiseerd en onderhouden worden zodat hij ze niet verliest. Hij heeft ook moeite met de connectie tussen de hersenen en zijn handen en benen.   Hij heeft al veel geoefend in Wissel en moet steeds meer geprikkeld worden. We zouden graag hebben dat hij over enkele jaren nog eens kan proberen om in het reguliere arbeidscircuit aan de slag te gaan. Maar we weten niet of we daarin zullen slagen. Een hele dag hetzelfde werk doen is niets voor Gregory. Hij heeft afwisselend werk nodig. Doordat hij een groot deel van zijn puberteit heeft gemist, is hij mentaal jonger dan zijn werkelijke leeftijd. Op drie jaar tijd wint hij ongeveer een jaar. We geven hem de tijd die hij nodig heeft, maar zijn ervan overtuigd dat er nog verbetering zal komen!”   Ga terug naar onze troeven.

Uitgebreide expertise Wissel getuigenis Tony

Dankzij Wissel weet ik terug wat mijn mogelijkheden zijn in het leven.   Via de VDAB ben ik in contact gekomen met de Werkwinkel. Ik mocht een week proefdraaien bij de Waak maar dat bleek helemaal niet te lukken. Na vier dagen ging het gewoon niet meer. De vermoeidheid kwam op en de concentratie ging weg. Daar heb ik eigenlijk ontdekt dat er meer aan de hand was. Ze hebben mij toen doorverbonden met groepubuntux8k. En zo kreeg ik mijn eerste contact met Wissel.  Met De breinbeker die ik daar gevolgd heb, kwam ik tot de confrontatie wat ik allemaal nog kan en vooral wat ik niet kan. Dit was eigenlijk goed voor mij. Dit klinkt misschien wat raar maar je moet je ergens neerleggen bij de realiteit. De maanden die daarop volgden had ik het zeer moeilijk. Ik had altijd gehoopt dat ik gewoon het werk weer kon hervatten. Ik verdiende heel goed mijn boterham. Vroeger was ik zelfstandig en had ik twee bedrijven.  En als je dan aan de ziekenkas komt schrik je. Het is niet alleen het fysieke aspect maar ook het financiële luik die zwaar is. Op alle vlak! Van de ene dag op de andere is mijn leven helemaal veranderd door mijn hersentrombose. Ik leef in een totale andere wereld nu.  De eerste 2 jaar waren heel lastig. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Een zware revalidatie daaropvolgend. Dit was echt niet gemakkelijk. Ik heb dan stap voor stap vooruitgang gemaakt en ik dacht dat ik terug halftijds ging kunnen werken. Maar toen ben ik tot de confrontatie gekomen dat dit niet zou lukken. Vroeger sliep ik gemiddeld vier uur, als ik nu 4u wakker ben, ben ik al moe.  Ik ben wel blij dat ik nog in de auto kan rijden. Ik Heb soms wat oriëntatieproblemen maar met de GPS lukt dit aardig.  Het spreken lukt ook al vlot. Het is raar om dit te zeggen maar soms had ik liever gewenst dat ik een been kwijt was, dan wat ik nu voor heb. Het is niet zichtbaar en er ziet niemand uitwendig iets aan mij.  De mensen die me kennen weten dat ik niet meer ben zoals vroeger. Maar de mensen die mij niet kennen schatten mij verkeerd in en denken soms dat er niets aan me scheelt. Als ik ga wandelen met mijn vriendin moet ik me om de zoveel tijd ergens zetten om even uit te rusten.  In Wissel deden ze mij het voorstel om eens in het Washcot in Roeselaere te gaan proberen. En dit was een goed voorstel voor mij. Ik kreeg een nieuwe kans. Mijn leven kwam weer op gang. Natuurlijk na een kleine twee uur rechtstaan ben ik blij dat ik al eens een kwartiertje kan gaan zitten. Vermoeidheid en concentratieverlies zijn de grootste boosdoeners.  In het Washcot moet ik voornamelijk pampers plooien en klasseren. Beetje handenarbeid, maar niet zo zwaar of intensief. Maar het is zeker geen werk waar je moet echt veel moet nadenken of concentreren. Wissel doet de controle en Washcot volgt op. Ik moet eerlijk zijn, het is leuk werk, het is tijdverdrijf. Ik ben niet altijd thuis en ik heb terug een doel. Ik ben blij dat het lukt om daar te werken. De mensen daar zijn heel vriendelijk en hebben veel begrip voor mij. Als ik thuiskom en ik heb een voormiddag gewerkt dan ben ik genoodzaakt om te rusten in mijn zetel. Ik heb steeds contact met mijn begeleidster Kiana van Wissel. Zij volgt mij op en belt om de twee weken eens hoe het met mij gaat.  De grootste meerwaarde van Wissel voor mij is dat ze mij doen inzien hebben wat de mogelijkheden nog zijn voor mij in mijn leven nu! Met hun ervaring hebben ze dit subliem aangepakt. Ze hebben me zelf doen beseffen wat ik nog kan en vooral ook wat ik niet kan. Op een eerlijke respectvolle manier.  Ik weet dat ik na een maand of drie bij de neuroloog kwam en die vertelde mij dat zelfstandige activiteiten niet meer voor mij weggelegd waren. En dat was als een hamer op mijn hoofd. Wissel heeft me er attent opgemaakt, wel nog gelooft in mijn kansen maar mij eerlijk ook laten inzien wat niet meer lukt.  Ik zit vandaag nog steeds maar aan 20% van mijn capaciteiten. En ik denk ook niet dat dit nog veel uitgebreider zal worden. Ik denk dat ik voorlopig aan mijn maximum zit.  Maar ik ben tevreden. Mijn week is mooi gevuld. De maandag, woensdag en vrijdag mag ik naar het Washcot. En de andere dagen in de week zie ik mijn kinderen en ook mijn kleinkinderen samen met mijn vriendin. Ik heb 2 oudere kinderen uit mijn eerste relatie, een dochter van 28 en een tweeling van 26 jaar. En dan nog een tweeling van 9 jaar. Dus ik ben goed omringd. Mijn vriendin doet heel veel voor mij en de kinderen.  Op dit moment loopt het goed. Maar ik ben mij ervan bewust dat er periodes zijn waar ik minder goed loop. Maar mijn netwerk en de mensen van het Washcot zijn zeer begripvol. En daar ben ik dankbaar voor!    Ga terug naar onze troeven.

Multiplier event Cognition and Inclusion

Beste, Door de stijging van het aantal besmettingen met COVID-19 en het aantal ziekenhuisopnames zijn de federale en regionale overheden overgegaan tot een nieuwe lockdown. Hierdoor zijn we genoodzaakt het multiplier event op 27 november 2020 te annuleren. We verplaatsen het multiplier event naar 2021. Mocht je hierin geïnteresseerd blijven, vul dan via onderstaande link jouw contactgegevens in. We contacteren je dan van zodra mogelijk met alle info over het event in 2021. Voor meer informatie kan je steeds terecht bij: Johan Warnez Coördinator Erasmus+ project Cognition & Inclusion johan.warnez@groepubuntux8k.be Tel. +32 (0)56/64 60 62 VOORSTELLING VAN DE RESULTATEN VAN HET ERASMUS+ PROJECT 2017-1-BE02-KA202-034722 Groep Ubuntu x 8K, ENSA  en EPOS vzw nodigen je uit op de bekendmaking van de resultaten van het Erasmus+-project Cognitie & Inclusie op 27 november 2020. Dit Europees project evalueert de noodzakelijke voorwaarden voor medewerkers en de organisatie om mensen met een beperking te ondersteunen tot actieve en succesvolle participatie aan de samenleving en op het werk. Het project focust op de impact die de overtuigingen van professionals en de organisatie hebben op de ontwikkeling van (cognitieve) vaardigheden die noodzakelijk zijn om zich aan te passen aan de verwachtingen van de samenleving. Instrumenten om die overtuigingen in kaart te brengen worden tijdens de workshop voorgesteld.   AGENDA MULTIPLIER EVENT 09.00 uur: Ontvangst en welkom 09.15 uur: Inleiding en situering van het project 10.00 uur: Voorstelling van de projectresultaten  • Reflectie-tool: opvattingen van begeleiders met betrekking tot Quality of Life en leerpotentieel van volwassenen met een verstandelijke beperking (actief modificerende versus passief aanvaardende benadering) • Self-assessment-tool: condities op organisatieniveau voor de implementatie van een ondersteuning die gericht is op Quality of Life en benutten van leerpotentieel • Reflectie-tool: assessment van de mind set van volwassenen met een beperking (growth versus fixed mind set) 12.30 uur: reflectie en evaluatie 13.00 uur: broodjeslunch     De meeting vindt plaats in het coördinatiecentrum van Groep Ubuntu x 8K, Blokkestraat 29A in Zwevegem. Bekijk de locatie via google maps hier. Het coördinatiecentrum van Groep Ubuntu x 8K is gemakkelijk bereikbaar via de uitrit Kortrijk Oost (E17), richting Zwevegem.        

Uitgebreide expertise Werkburo Getuigenis Joke Seegers

'Samen creëren we een passend zorgaanbod in de regio'   Voor onze expertise op vlak van autisme werken we intensief samen met onder andere vzw Autistem.  Joke Seegers, voorzitter vzw Autistem: "Wij werken al samen sinds 2004, toen we een (zorg)partner zochten voor onze (jong)volwassenen met ASS en een normale begaafdheid in Zuid-West-Vlaanderen. We klopten op vele deuren maar kregen slechts bij één deur een positieve reactie.  Dit engagement hield ondermeer in dat al het personeel bijkomende vorming moest volgen over het omgaan met mensen met ASS en een normale begaafdheid. Deze handicap is pas sinds 1990 officieel erkend, het overgrote deel van het personeel had hier tijdens de opleiding dan ook niets over geleerd. Omdat het over het volledige personeelsbestand ging (ook poetsdienst, keukendienst, chauffeurs, ...) werd er een stuurgroep opgericht om deze vorming in goede banen te leiden. Aan deze Focusgroep ASS die nog altijd bestaat, nemen ook bestuursleden van Autistem deel om er hun deskundigheid in te brengen.   Door de jaren heen hebben wij al diverse projecten samen gerealiseerd om een passend zorgaanbod te creëren in onze regio, telkens met inbreng van onze knowhow. Eén ervan was samen met vzw De Stroom om een aangepaste vrijetijdswerking voor jongvolwassenen met ASS op te zetten. Ook realiseerden we een woonproject in Avelgem met acht studio’s voor volwassenen met ASS, met woonbegeleiding.   Momenteel loopt het project Jobcoaching dat jonge mensen met ASS naar de werkvloer wil leiden en daar ook houden. We hebben samen met de jobcoaches een zeer drukbezochte studievoormiddag georganiseerd voor alle werkbegeleiders uit de Vlaamse regio om de opgedane kennis zoveel mogelijk te delen. De nood aan een dergelijke, aangepaste werkbegeleiding is groot. Zowel aan de kant van de werkzoekenden als de werkaanbieders.  We blijven contact houden en blijven alert om de ondersteuning van personen met ASS in de toekomst mogelijk nog te kunnen verbeteren." Ga terug naar onze troeven.

Warme aanpak Villa Madiba Getuigenis Sophie Ottevaere

De mensen een veilig gevoel geven en een warme thuis creëren is de essentie van onze job.   Sophie Ottevaere werkt al 18 Jaar als wooncoach in de Ganzenhofwoning, waar mensen op elk moment van de dag ondersteuning krijgen.    Waarom ben jij de ideale persoon om in Villa Madiba aan de slag te gaan?  Sophie: “Al die jaren dat ik al in de woning heb gewerkt, botsten we op het feit dat mensen met een grote zorgvraag niet konden blijven. We moesten die cliënten doorverwijzen naar andere diensten of organisaties. Dat was telkens met een ambetant gevoel, met een traan soms, die mensen werden uit hun vertrouwde omgeving weggerukt. We bleven achter met het gevoel waarom wij hen niet verder konden verzorgen. Ik zat er echt mee dat er in onze organisatie geen oplossing was voor onze cliënten die ouder worden of met een grote zorgvraag.  Vanuit de woning heb ik de overstap gemaakt naar de vorming. Doordat ik er telkens met andere groepen werkte, miste ik het warme contact. Ik bedoel daarmee het nauw contact met eenzelfde groep mensen. Dat warme, huiselijke gevoel is er niet, en net dat geeft me die verbondenheid.  In een woning creëer je een hechte band. Je stopt iemand in bed en zegt ‘slaapwel’. Doordat je de mensen bijna elke dag ziet, beleef je het meer, je weet wat er leeft bij de bewoners. Je voelt meteen met welk been ze ‘s morgens uit bed gestapt zijn, en voelt het wanneer er iets scheelt. Dat vind ik zo fantastisch, aan zo’n thuis wil ik meebouwen! Toen ik hoorde van de bouw van Villa Madiba wist ik meteen dat ik daar wou werken. Dat is echt mijn ding, dat weet ik nu al!  Toch was het goed om even niet in een woning te werken, daardoor weet ik nu perfect wat ik precies gemist heb. Er kunnen ‘zijn’ voor zij die niets kunnen zeggen, die niet of amper kunnen communiceren, dat geeft mij zoveel voldoening. Ik toon graag dat ik er voor hen ben, en dat zit hem in heel kleine dingen!”  Waarin verschilt Groep Ubuntu met een andere organisatie?  Sophie: “Ik weet niet hoe het elders is, maar wij bekijken de dingen altijd vanuit het perspectief van de cliënt. Daar ligt de basis voor onze warme aanpak. Cliënt per cliënt bekijken we wat er voor die persoon het best is, rekening houdende met zijn wensen en noden. Ook in de rest van onze organisatie is dat de manier van werken. De enige juiste, wat mij betreft. Zo durven we ervoor kiezen om cliënten samen te laten zijn net omdat ze elkaar positief beïnvloeden, of houden we cliënten die elkaar negatief beïnvloeden net uit elkaar. Als mentor van één of meer cliënten kan je nog meer inspelen op die individuele wensen en noden. Dat zijn uren in je uurrooster die worden vrijgehouden om specifiek met een cliënt bezig te zijn. Sowieso moet er al een goede klik zijn om mentor te kunnen worden. Functioneert iemand ‘s morgens niet goed, dan plaats je die uren in de namiddag. Echt alles wordt bekeken vanuit de cliënt.   Ik kan het goed vinden met mensen die lijden aan dementie. Ik kan meegaan in hun fasen van dementie en hen daarbij ondersteunen, ik stap graag mee in hun verhaal. Iemand anders heeft daar misschien moeite mee, maar noem me dan maar gerust ‘over sociaal’.  Hoe zie je de start van Villa Madiba?  Sophie: ”De essentie van onze job is: de mensen een veilig gevoel geven en een warme thuis creëren. Ik hoop dat we dit bij de effectieve start van Villa Madiba verder kunnen doortrekken: in een aangename setting met aangepaste accommodatie en oog voor detail, met plaats om te prikkelen of te ontprikkelen. Ik kijk uit naar de tijd en ruimte die er zal zijn om gewoon te ‘zijn’!           Ga terug naar onze troeven.

Warme aanpak Villa Madiba Getuigenis Ine en Hans

Hans droomt van zijn eigen studio. Iets wat hij nu eindelijk kan realiseren.   Hans heeft een niet-aangeboren hersenletsel. Hij woont en werkt al jaren in onze organisatie. Vroeger woonde hij in de Oudenaardsesteenweg waar hij een ruime kamer had met zijn eigen bureau. Doorheen de jaren werd stappen en trappen doen alsmaar moeilijker. Dat was mee de oorzaak voor zijn verhuis naar de Ganzenhofwoning. Hij vond er echter niet onmiddellijk zijn draai. Ook al werd de accommodatie beetje bij beetje aangepast voor hem, toch voelde hij zich er nooit echt thuis wat gepaard ging met de nodige stemmingswisselingen.   Toen kwam voor hem het verlossende nieuws. Hij zou kunnen verhuizen naar Villa Madiba. Sedert dat moment is zijn moraal er een stuk beter op geworden. Alles wordt stilaan concreter en dus ook duidelijker voor hem.  Hans verlangt naar zijn eigen studio! Hij krijgt weer meer goesting in het leven. Een grote kamer voor hem alleen met een eigen terras en voordeur is voor Hans een droom die werkelijkheid wordt.  Als organisatie staan wij voor een warme aanpak. Op welke manier uit zich dat in de werking?  Ine Verschuere, wooncoach: “De cliënt staat altijd centraal. We spelen in op zijn of haar wensen en proberen hen in het dagelijks leven zo goed mogelijk te begeleiden. Vaak uit zich dat in kleine dingen. Als we nu bijvoorbeeld een wandeling maken, dan zorgen we er altijd voor dat we langs de nieuwe woning passeren. Zo kunnen de toekomstige bewoners de werken zien vorderen. Villa Madiba is een prachtig gebouw. Door het gebouw te zien groeien en er vaak te passeren, kan Hans uitkijken naar zijn verhuis. We verlangen ernaar om de stap te zetten. Het wordt een totaal nieuwe uitdaging. Zowel voor mij als voor Hans gaan er nieuwe deuren open. ‘De Villa’, zegt Hans dan lachend. Ook voor mezelf is het allemaal nieuw. Ik ben ook best nerveus.   Tijdens de coronaperiode is Hans meer thuis geweest. Het valt me op hoezeer hij kan genieten van de kleine dingen. Hij mag nu gaan werken of naar de vorming, maar moet niet. Dat zorgt ervoor dat Hans kan genieten van de aandacht wanneer er weinig mensen thuis zijn. Hij vroeg zelf om nog eens te schilderen, iets wat hij vroeger vaak deed. Door zijn nieuw toekomstperspectief heeft hij weer goesting in het leven gekregen. Hij kijkt ernaar uit om zelf te kunnen kiezen of hij alleen in zijn studio wil zijn of samen met de groep.”  Waar kijk je het meest naar uit in Villa Madiba?   Ine: “Vooral om zorg te kunnen bieden! In een andere woning zorg je ook, maar ondersteun je de mensen vooral om zo zelfstandig mogelijk te kunnen zijn. In Villa Madiba zullen mensen vaak meer op een basale manier worden geprikkeld. Een knuffel, een aanraking, zoeken naar nieuwe uitdagingen om hen keer op keer te stimuleren, ... Dat zijn zaken die ik graag doe. Bovendien zullen we gebruik kunnen maken van de meest moderne technologieën en het beste comfort. Een waterbed of een sensorisch bad zal een heel intense beleving zijn. Als begeleider krijg je heel veel voldoening als je dit mee kan realiseren!”  Hans kijkt uit naar zijn eigen stekje dat volledig aangepast is aan zijn noden aan wensen, en Ine is meer dan gemotiveerd om een nieuwe uitdaging aan te gaan in Villa Madiba!  “We kijken er echt naar uit!”      Ga terug naar onze troeven.

Unieke en creatieve antwoorden De Stroom Lieve Blondeel

'Zo mooi om ze tijdens die week te zien openbloeien.'   Lieve Blondeel is al een lange tijd actief binnen De Stroom. Samen met haar mama heeft ze al heel wat activiteiten begeleid.   ‘Ik ben er zo’n 20 jaar geleden ingerold. Mijn moeke ging opnieuw mee als reisbegeleidster met De Stroom en door omstandigheden hadden ze vrijwilligers te kort. Het duurde niet lang voor moeke me aansprak en vroeg om samen met haar een groep te begeleiden. Een echt ideale timing was het niet voor mij omdat ik als net afgestudeerde wel wat zomerplannen had met de vrienden. De argumenten van moeke waren echter zo sterk dat ik mijn vakantieplannen al snel aanpaste en besliste om mee te gaan. Sindsdien heb ik maar één zomer forfait gegeven omdat mijn dochtertje het levenslicht zag. In het begin was ik heel erg actief als vrijwilligster. Zo engageerde ik mij voor tal van activiteiten tijdens het jaar, bemande de bar van Oprit 2 3 4 en ging ik mee op reis. Met de komst van mijn dochter is er toch wel het een en ander veranderd. Ik kan me niet meer voor zoveel verschillende activiteiten engageren, maar ik doe het nog steeds met evenveel enthousiasme.   Voor de reizen is het cruciaal dat je als begeleidersduo een goede klik hebt. Je bent verantwoordelijk voor je groep en je moet op dezelfde golflengte zitten. Sowieso worden er paar ontmoetingsmomenten georganiseerd met de verschillende reisgroepen. Tijdens die momenten ontdek je wat de interesses van de deelnemers zijn en wat ze graag willen doen op reis. Mensen met een beperking zijn ook gewoon maar mensen die er ook naar snakken om te lachen, gek te doen maar evengoed gewoon eens een goed gesprek willen. Hoe mooi is het niet om ze te zien openbloeien tijdens die week vakantie. Het genot en de blijdschap bij de deelnemers zijn voor mij de grootste drijfveer om dit nog vele jaren te doen.  De medewerkers van De Stroom appreciëren heel erg wat wij als vrijwilliger doen. We worden regelmatig bevraagd en ze houden rekening met onze tips, vragen en bezorgdheden. Een hele warme organisatie waar ik met veel plezier mijn steentje bijdraag.’  Ga terug naar onze troeven.

Warme Aanpak Struisbeer Getuigenis medewerkster Loubna

'Struisbeer is meer dan een buitenschoolse opvang.' Voor medewerkster Loubna startte haar verhaal in België 11 jaar geleden. Ze volgde haar liefde en ruilde een carrière in toerisme voor een VSPW-opleiding kinderbegeleidster. Dankzij de motivatie en het vertrouwen van haar stagebegeleidster werkte Loubna haar driejarige opleiding af en startte deeltijds in de buitenschoolse opvang.   ‘Na 8 jaar bij Struisbeer ga ik nog elke dag even enthousiast werken. Ik hou ervan om te werken met kinderen en te zien hoe ze evolueren en groeien. De buitenschoolse opvang van Struisbeer is heel belangrijk voor de buurt. Op Spijker en Schardauw zijn de bewoners hoofdzakelijk van allochtone afkomst. De buurtbewoners zijn de Nederlandse taal vaak niet machtig, waardoor het zeker geen evidentie is om hun kinderen te helpen bij schoolwerk. Met de buitenschoolse opvang nemen we een deel zorgen weg van de ouders. Wij fungeren dan ook vaak als tussenpersoon bij de communicatie tussen de school en de ouders. Omdat ik Marokkaanse ben, ligt de drempel om mijn hulp in te schakelen laag. Ik help dan ook vaak bij het afhandelen van papierwerk voor de gezinnen.   Met de huiswerkbegeleiding bieden we de kinderen een leerrijke omgeving waar we hen helpen met het schoolwerk. We bieden structuur en we helpen de kinderen om zelfstandig aan de slag te gaan. Het is heel belangrijk dat ze vanaf het eerste leerjaar direct een goede ondersteuning krijgen om zowel taal als rekenen goed onder de knie te krijgen. We ondersteunen hen en willen de interesse blijven opwekken om bij te leren. Tijdens de corona lockdown organiseerde Carol dagelijks een leesmoment om de lezertjes te blijven uitdagen.     Maandelijks organiseren we een Struisbeerbabbel waar we samenzitten met de leerkracht of directie van de school en de ouders om de agenda en activiteiten te overlopen. Het is voor ons een win-win want op die manier weten we dat de ouders ook op de hoogte zijn van de activiteiten op school en voor onze werking hebben we al direct een zicht op de schooluitstappen en bijgevolg op de bezetting van de opvang. We krijgen binnen de werking heel wat vrijheid en we proberen dan ook zoveel mogelijk de buurt te betrekken in onze activiteiten. Vele moeders zitten een hele dag thuis en we vinden het belangrijk om hen te stimuleren om Nederlandse lessen te volgen. We organiseren af en toe workshops waarbij we de mama’s betrekken. Door langs te komen kunnen we hen met elkaar in contact brengen en hopen we dat ze elkaar motiveren. De sfeer is fantastisch en we zetten heel graag onze deur open voor de buurt.   Het werk bij Struisbeer geeft me nog dagelijks tonnen voldoening en energie. De appreciatie en liefde die je terugkrijgt van zowel de kinderen als de ouders maken alles meer dan de moeite waard.’ 

Eglantier

Zorgresidentie De Eglantier   Inclusief woonproject in Wevelgem 14 mensen met een beperking nemen hun intrek in Zorgresidentie De Eglantier in Wevelgem, een wooncomplex met erkende assistentiewoningen. In dit inclusieve woonproject wonen mensen met een beperking samen met mensen die door de nood aan zorg niet in hun huis kunnen blijven wonen. Groep Ubuntu x 8K en vzw De Eglantier zullen in de toekomst samen zaken ontwikkelen die waardevol zijn voor elke bewoner en de ruimere omgeving.    In De Eglantier bieden we kansen aan mensen met een beperking die graag willen groeien naar meer zelfstandigheid. De bewoners kunnen zelf koken, wassen, boodschappen doen, openbaar vervoer aanleren, … maar ze kunnen wel op elk moment terugvallen op de begeleiding, die dag en nacht aanwezig is. Elke bewoner beschikt over een eigen appartement met leefruimte, keuken, slaapkamer, badkamer en een eigen terras.  In het gebouw wonen zowel mensen met een beperking als mensen die omwille van de zorg die ze nodig hebben niet langer thuis konden blijven wonen. Op die manier zetten we een stap in de richting van meer inclusie. We hopen dat we deze vorm van samenwonen voor zij die ondersteuning nodig hebben ook op andere plaatsen mogelijk kunnen maken.          Door de ligging krijgen de bewoners heel wat kansen om deel te nemen aan het maatschappelijk leven in Wevelgem. De Eglantier ligt vlakbij het station, op wandelafstand van het centrum, winkels, het sportcentrum en het park. Ook in De Eglantier zelf zijn er heel wat mogelijkheden om zich verder te ontplooien en betekenisvol te zijn voor anderen. Er zijn tal van activiteiten voor de bewoners, en ze kunnen gebruikmaken van de ruime cafetaria en tuin.   Het gemeenschappelijk doel van Groep Ubuntu x 8K en De Eglantier is om samen verder te groeien. We willen zaken ontwikkelen die waardevol zijn voor élke bewoner en voor de ruimere omgeving.     Hier heb ik echt mijn eigen stek Mike (25) nam op maandag 5 oktober zijn intrek in De Eglantier: “Vroeger woonde ik in een groepswoning. Ofwel zat je dan alleen op je kamer ofwel was je bij de groep, maar ik ben graag alleen. Hier heb ik echt mijn eigen stek. Ik kan ook bezoek ontvangen in mijn appartement, in de tuin of we kunnen samen iets eten of drinken in de cafetaria. Ik zie het dan ook volledig zitten. Aan activiteiten geen gebrek, straks ga ik samen met mijn buur de omgeving eens verkennen. Samen met mijn begeleidster en mijn ouders heb ik meubels gekozen. Ik luister graag naar muziek, speel graag computerspelletjes en kijk graag tv. Die dingen hebben dan ook een centrale plaats gekregen in mijn living. Tijdens de week ga ik werken in de pottenbakkerij in Kortrijk. Ik heb al eens geoefend om de bus te nemen zodat ik er vlot geraak. Op die dagen moet ik enkel voor mijn ontbijt en avondeten zorgen. In het weekend zal ik wel af en toe zelf koken.”          Het team van medewerkers van Groep Ubuntu x 8K, Zorgresidentie De Eglantier en enkele nieuwe bewoners. vlnr: Annelore D'Artois, Evelyn Moyaert, Petra Vercruysse, Johan Vanderschelden, Jacques Van den Bossche, Liesa Dupont, Mike Huyse, Johan Baert, Shana Desplenter, Joke Hoedt     Interesse om bij ons te wonen?  Neem contact op met Luc Colman: 0486/02 09 83 luc.colman@groepubuntux8k.be  

Guido Gezellelaan Menen

Wonen in de Guido Gezellelaan In de Guido Gezellelaan in Menen werden 14 woningen gebouwd voor mensen met een beperking en senioren. Dit project is een mooie samenwerking tussen sociale huisvestingsmaatschappij !Mpuls, Groep Ubuntu x 8K en Ado Icarus. Vier bewoners die mobiele woonondersteuning krijgen, namen er vorige zomer hun intrek. Het project kon tot stand komen dankzij de ouders van Luc Neyrinck, die de grond hebben geschonken. Luc was een man met een beperking, die enkele jaren geleden is overleden. Zijn ouders hadden de grond gekocht en wilden er een woning bouwen voor hun zoon, een plan dat ze nooit hebben kunnen realiseren. Door de grond te schenken wilden ze de bijzondere betekenis die de grond voor hen had toch behouden, door er een nieuwe thuis te bieden aan kwetsbare mensen.   Eén van de bewoners is Sylvie, alleenstaande mama van een dochtertje van vier. Zij is in juni verhuisd naar een mooi afgewerkt tweekamerappartement. Sylvie: “Dit is een wereld van verschil als je het vergelijkt met mijn vorige woning. Dat was een dakappartement. Mijn dochter woont altijd bij mij, en hier kan ze zich echt uitleven. Er is ruimte om te spelen, ze heeft een eigen slaapkamer, en ze kan naar buiten kijken. We kunnen ook naar buiten want er is een balkon en een prachtig aangelegde tuin. Ze is veel rustiger nu doordat ze meer open ruimte heeft, ik zie haar helemaal openbloeien. Ook ik vind het fantastisch dat we de kans krijgen om hier te wonen.”   Sylvie krijgt al sinds haar zwangerschap ondersteuning van Groep Ubuntu x 8K.  Sylvie: “Dat was op vraag van mijn bewindvoerder, en het heeft me al enorm vooruitgeholpen. Soms zit mijn hoofd vol, of voel ik me wat depri, en dan doet het goed als ik even met mijn begeleidster Delphine kan praten. Ze helpt me ook met papieren en praktische zaken. Ik heb lastige jaren achter de rug, ik ben altijd bezig en leef voor mijn gezin. Soms maak ik me te veel zorgen, maar nu wil ik vooruit!” Delphine: “Hier komen wonen heeft Sylvie goed gedaan. Ze kan nu helemaal tot rust komen, en weer echt genieten. Naast Sylvie kregen nog drie andere personen die wij ondersteunen de kans om hier een nieuwe start te nemen. Ze keken er één voor één enorm naar uit om hier te komen wonen.”  “Drie keer per week moet ik met Emma naar Kortrijk voor revalidatie. We moeten er met het openbaar vervoer naartoe en dat slorpt veel van mijn tijd op. Om de zorg voor mijn dochter te kunnen combineren, werk ik vier halve dagen per week, in de Waak in Kuurne.”     Bij het gebouw hoort ook een buurthuis, een ruimte waar huurders activiteiten kunnen organiseren en elkaar beter leren kennen. Dit kan de sociale cohesie tussen de bewoners en in de wijk versterken.    Interesse om bij ons te wonen?  Neem contact op met Miet Heytens: 0499/66 85 57 miet.heytens@groepubuntux8k.be  

Overlys

Nagelnieuw NAH-centrum met woningen in St.Amandslaan (Kortrijk)   In de Sint-Amandslaan in het centrum van Kortrijk verrijst het nieuwe dagcentrum Wissel met bijhorende woningen voor volwassenen met een NAH, uniek in de regio. De volledige werking voor personen met een NAH wordt er gecentraliseerd: atelierruimtes, therapielokalen (zowel voor individuele therapie als groepstherapie, of voor overleg met familieleden), mobiele woonondersteuning, een vrijetijdsaanbod en woonmogelijkheden. Zo bieden we op één plaats een complete dienstverlening aan. Door dit samen te brengen, willen we nog meer inzetten op ondersteuning op maat. Als we een persoon goed willen ondersteunen, moeten we dit bekijken vanuit ons volledige ondersteuningspakket. Zo kunnen we elkaar nog beter informeren en op de hoogte houden en is er een vlotte communicatie vanuit wonen naar therapie, ateliers en omgekeerd.  In dit nieuwe project kunnen wij onze jarenlang opgebouwde expertise op vlak van voortgezette cognitieve revalidatie dan ook ten volle inzetten. We focussen hierbij op cognitieve training, psycho-educatie, emotionele zelfregulering en sociale vaardigheidstraining. Die expertise delen we ook in onze samenwerkingsverbanden. Zo hebben we regelmatig overleg met az groeninge en CAR Overleie, dat op een boogscheut van onze nieuwe locatie ligt, zowel op cliëntniveau als voor het invullen van de noden op vlak van NAH in de regio. Daarnaast zitten we ook de West-Vlaamse afdeling van de Hersenletsel Liga voor, waarbij we meewerken aan sensibilisering, vorming en intersectorale afstemming. Verder werken we nauw samen met gezinszorg, thuiszorg, psychiatrische centra en tal van andere diensten. Uiteraard maak je enkel gebruik van die dienstverlening die jou vooruithelpt. Dat kan enkel therapie zijn, enkel wonen of enkel atelierwerking, maar is in veel gevallen een combinatie. Deze dienstverlening wordt continu afgestemd op jouw noden. Wanneer zo'n dagprogramma te hoog gegrepen is, kan je een laagdrempelig programma volgen met voldoende veiligheid en geborgenheid dat tegelijk uitnodigend is. We geloven immers rotsvast in het groeiperspectief van elke persoon met NAH, dat kunnen grote stappen vooruit zijn, maar kan ook heel miniem zijn, waarbij ons NAH-centrum een springplank kan zijn, maar ook een terugvalbasis.   Wonen en werken op één locatie Wonen en werken op dezelfde plaats is voor mensen met een NAH een pluspunt. Dit zorgt ervoor dat we een gevarieerd dagprogramma kunnen samenstellen, met een evenwicht tussen stimulerende en routinematige activiteiten. Vrijwilligerswerk, atelierwerk, therapeutische ondersteuning, samenwerking met reguliere diensten en het onderhoud van de woning kunnen mooi op elkaar afgestemd worden zonder extra verplaatsingen. Bovendien biedt de eigen woning rust tijdens de middagpauze of wanneer je daar nood aan hebt. De ligging in het stadscentrum biedt heel wat (inclusieve) mogelijkheden op vlak van vrijetijd, vrijwilligerswerk, medische diensten, … Doordat dit aanbod binnen handbereik ligt, moet voor verplaatsingen minder vaak een beroep worden gedaan op andere diensten of het netwerk, wat sommige mensen een extra gevoel van vrijheid zal bezorgen.   Woonmogelijkheden In de woningen is er permanent een begeleider aanwezig. We bekijken samen jouw wensen en mogelijkheden om te zien welke woonvorm het best bij jou aansluit. Samenhuizen: acht personen hebben elk hun eigen kamer en sanitair, maar delen keuken en leefruimte.  Woningdelen: we hebben drie woningen waar telkens vier personen samenwonen. Zij hebben hun eigen kamer met sanitair, maar delen de keuken en leefruimtes.  Individueel wonen in een studio: er zijn vier studio’s waar iemand individueel kan wonen, met eigen sanitair, keuken en leefruimte.     'Deze bouw is net wat we nodig hadden!'   Grégory raakte op zijn 14de betrokken bij een verkeersongeval, dat zijn vader niet heeft overleefd. Na vier weken coma moest Grégory alles opnieuw leren: praten, stappen, lezen, … Het was een heel moeilijke periode voor hem, maar Grégory is een echte doorzetter. Grégory: ‘Ik woon nog thuis bij mijn ouders, maar zou graag net als mijn broers en stiefzus op eigen benen staan. Ik droom van een eigen appartement, maar weet dat dat nu niet mogelijk is. Binnenkort heb ik wel mijn eigen stek in de Sint-Amandslaan.’  Zelfstandigheid is heel belangrijk voor Grégory, maar ook voor zijn ouders. Dominique, mama van Grégory: ‘Wij zijn al wat ouder, en weten niet hoelang wij nog voor hem kunnen zorgen. De bouw van Overlys, dat is prachtig he! Het komt als een geschenk uit de hemel.’  Twee dagen per week gaat Grégory als vrijwilliger werken op een boerderij, en met collega’s van Wissel gaat hij ook in groep werken bij het Washcot en Groenten en Fruit Isabelle. Aan motivatie ontbreekt het hem niet, maar doordat zijn kortetermijngeheugen is aangetast moeten dingen bij hem echt geautomatiseerd zijn om ze niet te verliezen. Ook de connectie tussen zijn hersenen, handen en benen verloopt soms moeizaam. Dominique: ‘Hij heeft al veel geoefend in Wissel en moet steeds meer geprikkeld worden. We zouden graag hebben dat hij over enkele jaren nog eens kan proberen om in het reguliere arbeidscircuit aan de slag te gaan, maar weten niet of we daarin zullen slagen. Doordat hij een groot deel van zijn puberteit heeft gemist, is hij mentaal jonger. We geven hem de tijd die hij nodig heeft, maar zijn ervan overtuigd dat er nog verbetering zal komen, zeker nu hij zelfstandig kan gaan wonen met de nodige ondersteuning!’   'Het is belangrijk te weten dat er altijd goed gezorgd zal worden voor Christine'   Het is ondertussen 13 jaar geleden dat Christine getroffen werd door een hersenbloeding. Voor haar hersenletsel was ze een gelukkig getrouwde jongedame, nu is ze een iets rijpere vrouw die perfect beseft wat voor impact het hersenletsel op haar leven heeft.  Christine: ‘Het hersenletsel betekende dat ik niet meer voor mezelf kon zorgen, iets wat moeilijk te aanvaarden is. Gelukkig heb ik een heel warme familie die er altijd voor me is.’  Annie, mama van Christine: ‘Haar rechterhand en -been zijn deels verlamd. In het begin kon ze geen zinnen vormen. Christine is enorm geëvolueerd, nu kan je normale conversaties met haar voeren en kan ze goed stappen met haar brace.’ Vandaag krijgt Christine ondersteuning in een woning waar er permanent een begeleider aanwezig is, maar ze is klaar voor de volgende stap.  Christine: ‘Ik vind het belangrijk dat de mensen waarmee ik samenwoon weten wat het is om te leven met een hersenletsel. We maken hetzelfde mee, al is de impact ervan bij iedereen verschillend. In Wissel begrijpen de mensen mij. Ik voel me goed bij hen.’ Verhuizen naar de nieuwbouw zal een goede stap zijn volgens haar moeder, ze weet nu dat er altijd goed voor Christine gezorgd zal worden, al was Christine zelf niet meteen overtuigd.   Christine: ‘Nu ben ik er nog niet klaar voor, ik heb nog wat tijd nodig om te wennen aan het idee. Maar eens het zover is zal ik er wel klaar voor zijn, hoor!’       Wordt de Sint-Amandslaan jouw nieuwe thuis of werkplek?  Contacteer Luc Colman (Het Loket) voor meer info: luc.colman@groepubuntu.be of 0486/02 09 83  

wezijnubuntu

  Als mens zijn we vaak op zoek naar een houvast, dat ons helpt in ons dagelijks handelen. We zoeken antwoorden op vragen als: hoe gaan we met elkaar om, hoe zorgen we voor elkaar en wat verbindt er ons. Als sociale inclusieve netwerkonderneming vinden we de drijfveer voor ons handelen in ubuntu. Ubuntu of het diepgewortelde mensbesef dat we allen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, geeft vorm aan ons mens- en maatschappijbeeld. Het is het fundament voor de relaties die we als mens willen aangaan en de voedingsbodem voor ons ondernemen. Ubuntu start met de onvoorwaardelijke acceptatie van iedere burger. Iedereen is gelijkwaardig en maakt deel uit van een groter geheel. Iemand met ubuntu staat open voor anderen en gelooft dat elke mens potentieel en talenten heeft maar ook dat elke mens kwetsbaar is. De talenten en mogelijkheden van anderen vormen geen bedreiging maar net een meerwaarde waardoor je als mens kan groeien en ontwikkelen. Iemand met ubuntu gaat in verbinding met andere mensen en gaat actief op zoek naar unieke en creatieve antwoorden om elkaar te dragen in die kwetsbaarheid. Ubuntu is dynamisch, warm, uitdagend en heeft als doel mensen sterker te maken. Ubuntu vormt de kern van onze onderneming. Het is onze drijfveer en staat daarom centraal in onze ondernemingsnaam. Wil je meer te weten komen over ubuntu, bekijk dan zeker onderstaande video teaser en laat je daarna inspireren door onze medewerkers. Mens zijn doe je samen. Iedereen zorgt voor iedereen.       Viviane, ateliercoach De Drie Wijzen Iedereen in De Drie Wijzen is ook echt gelijk. Er wordt geen onderscheid gemaakt ongeacht de functie of verantwoordelijkheid. Iedereen werkt samen aan hetzelfde doel en dat maakt dat dit een uniek verhaal is. Hoe we samenwerken is voor mij echt ubuntu.     Zoals we de voorbije jaren al deden, nemen we de sterktes mee van den achtkanter, Feniks, Regenboog en BIK. Deze (historische) organisaties vormen ons fundament en zijn sterker geworden door de krachten te bundelen, een mooi voorbeeld van Ubuntu. We bouwen samen met alle cliënten, medewerkers, vrijwilligers en klanten aan een mooie toekomst.  vzw den achtkanter Den achtkanter werd gestart in 1979. Door het onvoorwaardelijk geloof in het potentieel van mensen groeide den achtkanter uit tot één van de meest toonaangevende organisaties voor mensen met een beperking en mensen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) in Vlaanderen. De visie op professionele identiteit, de ontwikkeling van voortgezette cognitieve revalidatie bij een NAH en het sectoroverschrijdend samenwerken zijn maar enkele illustraties van het innoverende karakter van den achtkanter. De uitbouw van relaties met lokale ondernemers en het steeds zien en benutten van kansen kenmerkten het ondernemerschap van den achtkanter. vzw Feniks De werking van Feniks zag het levenslicht in 1981 en ligt aan de basis van de huidige nieuwe ondersteuningsvormen in Vlaanderen. Feniks was grondlegger op vlak van begeleid wonen en begeleid werken en stond aan de wieg van het artistiek mentorschap en de ondersteuning van oudergroepen. Als organisatie is Feniks erin geslaagd om op verschillende terreinen te pionieren en innovatief te ondernemen. Het toepassen van het burgerschapsmodel en het geloof in kleinschalige dienstverlening (ondanks de grootte van de onderneming) zijn nog steeds de fundamenten van onze huidige netwerkonderneming. Buurtgericht en inclusief werken, het activeren van talenten, gedeeld leiderschap en zelfsturende teams waren sleutelprincipes die nog elke dag gehanteerd worden. vzw Regenboog Regenboog werd opgericht in 1980 en was net als vzw Feniks pionier op vlak van begeleid wonen. Het geloof in de talenten van mensen met een beperking resulteerde in eigentijdse maakateliers die op vandaag nog steeds een visitekaartje van onze huidige inclusieve netwerkonderneming is. Regenboog geloofde heel sterk in de kracht van samenwerken en legde samen met vzw BIK en vzw Hise de basis voor de actuele werking van vrijwilligersorganisatie De Drie Wijzen. vzw BIK BIK of Buurtinitiatieven Kuurne werd opgericht in 2000 en ligt mee aan de basis van ons actueel dienstenchequebedrijf Comforte, tAlternatief, de kinderdagverblijven Kamelofant en Krokonijn en de naschoolse opvang Struisbeer. BIK pionierde op vlak van sociale economie en geloofde heel sterk in de kracht van sociale netwerken. De integrale, inclusieve, structurele en participatieve benadering en het onvoorwaardelijk geloof in de kracht van mensen zijn nog altijd heel relevant. BIK stond samen met vzw Regenboog en vzw Hise mee aan de wieg van de vrijwilligersorganisatie De Drie Wijzen.

We zijn Ubuntu - Viviane

    Viviane Christiaens, ateliercoach De Drie Wijzen   'De Drie Wijzen wordt gedragen door zoveel mensen gaande van vrijwilligers, cliënten, klanten, de verschillende leveranciers… En iedereen heeft zijn deeltje binnen onze dienst en dat maakt eigenlijk het geheel. Je kan het vergelijken met vele kleine stukjes vormen samen een groot geheel. En dat is eigenlijk het project van de Drie Wijzen. We hechten heel veel belang aan gelijkheid. Iedereen is ook echt gelijk, er wordt geen onderscheid gemaakt ongeacht de functie of verantwoordelijkheid. Iedereen werkt samen aan hetzelfde doel en dat maakt dat dit een uniek verhaal is. Dat is ook wel een sterke Ubuntu gedachte. Als je kijkt nationaal dan zijn er veel wereldwinkels die niet overleven. Ze hebben geen vrijwilligers genoeg, moeten stoppen,… en de Drie Wijzen draait heel goed. We hebben veel enthousiaste vrijwilligers. Die samen met cliënten werken, de winkel openhouden, de boekhouding regelen, enz. We kunnen op heel veel mensen rekenen die ervoor zorgen dat het een heel mooi project is. Kuurne kermis is daar ook een goed voorbeeld van. De hoogdag in Kuurne waar dat mensen van de Orde van de Ezel, cliënten, vrijwilligers, iedereen daar zijn steentje bijdraagt.   De Ubuntu gedachte binnen de organisatie is voor mij dat het werken op zich wel gemakkelijker gaat. Want hoe groter het draagvlak of iets gedragen wordt, hoe gemakkelijke het werken is. Bijvoorbeeld de afhaalsoep. Er zijn heel veel vrijwilligers of klanten die soep halen. Het is niet alleen lekkere soep maar het is ook de sympathie voor het project waar de mensen van houden. Je bent niet afhankelijk van je organisatie. Het wordt ruimer gedragen. De Ubuntu-gedachte is vaak een inspiratie vorm voor velen. Het zorgt voor warme ideeën of de nodige energie. Daarom wil ik graag refereren naar een boek. ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’ van Charlie Mackesy, vertaald door Arthur Japin. Ik wil hier graag een citaat uit brengen: 'Ik ben zo klein', zei de Mol. 'Ja' zei de jongen. Maar je maakt een groot verschil.'   Dit is sowieso een tekst die de ubuntu-gedachte perfect samenvat. Op zich zegt de tekening al veel. We voelen ons allemaal wel eens klein, we zijn allemaal wat onzeker, we hebben allemaal gebreken, maar toch kunnen we iets betekenen voor anderen. Iedereen is van belang, het zijn niet de grote, machtige mensen die elke dag het verschil maken, maar het zijn de mensen met wie we ons verbonden voelen, de mensen die ons het gevoel geven dat we de moeite waard zijn.  Zij zorgen ervoor dat we boven onszelf kunnen uitstijgen (ondanks onze gebreken en beperkingen) en dat we samen meer kunnen betekenen en bereiken dan we zelf denken. Elke mens kan het verschil maken, als hij maar geapprecieerd wordt. Een toepassing naar De Drie Wijzen is een voorbeeld van onze vrijwilligster Bernadette. Een fantastische vrouw. Ze begon als vrijwilligster in de winkel. Maar al vlug bleek dat het kassasysteem haar heel veel stress gaf. Ze gaf het voorstel om taarten te bakken om dan te verkopen in de fair trade bar. En Bernadette kan echt ongelooflijke lekkere taarten bakken. Een ander voorbeeld: Het snijden van de groenten voor de afhaalsoep is ook een heel mooi voorbeeld van de ubuntu - gedachte. Groenten worden zorgvuldig gesneden door cliënten. Iedereen helpt mee. Sommige cliënten kunnen 2 soorten groeten snijden. Andere cliënten snijden maar 1 soort. De ene cliënt snijdt heel fijne stukjes , de andere wat grover. Maar het geheel samen vormt de soep . ‘Zoveel moois waar we goed moeten voor zorgen’ is ook zo een mooie gedachte uit het boek. Het verwijst naar ons project, wat we doen, dat het zo een mooie werking is en daar goed moeten voor zorgen. Maar ook algemeen in de organisatie.'

We zijn ubuntu - Thijs

    Thijs Demeulenaere, coördinator sociale economie   ‘Als je mij vraagt wat ubuntu voor mij betekent, dan denk ik spontaan aan het woord ‘samen’: samen bouwen aan iets, samen vallen en opstaan ongeacht iemand zijn afkomst of religie. Voor mij is dit ook verbonden met een onvoorwaardelijk geloof dat iedereen iets kan betekenen. Het uit zich voor mij onder andere in contacten met mensen: of het nu een directeur is die voor je staat, een collega of iemand met een beperking, die persoon moet op dezelfde manier behandeld worden, met evenveel respect. Ik heb dan ook een hekel aan het beeld dat vroeger heerste van de opvoeder die alles te zeggen had. Iedereen is nodig om het uiteindelijke verhaal te kunnen schrijven. Ik zeg vaak: ik kan niet zijn wie ik ben zonder de mensen rondom mij. Ik heb iedereen rond mij nodig om te zijn wie ik ben. Mijn ‘ubuntu-zijn’ is dan ook niet van 9 tot 5. Ik ben geen ander persoon op het werk dan thuis. Het is de manier waarop je in het leven staat.   In mijn straat kampte een buurman eens met wateroverlast. Helemaal niet plezant, maar wat ik toen zag vond ik zo mooi. De buren bundelden hun krachten, mensen hielpen elkaar. Prachtig, he! Dat zijn dingen waar ik zo ontzettend veel voldoening uit haal. Toch hoeven het niet altijd de grootse dingen te zijn, al zou ik - hoe cliché kan het ook klinken - niets liever willen dan dat iedereen in de wereld gewoon overeenkomt met elkaar. Een goeiedag zeggen vind ik zo belangrijk, even knikken als je op straat andere mensen kruist. Ik doe ook niets liever dan ambassadeur zijn, toch hou ik er niet van om aan bedrijven en lokale besturen meteen mee te geven wat onze meerwaarde is. Ze moeten in eerste instantie voor ons kiezen omdat we kwaliteit bieden. Eens ze daarvan overtuigd zijn zal ik wel elke gelegenheid aangrijpen om ons ruimer verhaal te brengen. Er zijn lokale besturen die naar ons toe komen omdat vanuit de overheid verwacht wordt dat zij die mensen kansen geven. Maar dan zijn er ook lokale besturen waar een schepen rond de tafel zit die het maar evident vindt om te werken met een organisatie zoals tAlternatief, die zich afvragen hoe we er samen voor kunnen zorgen dat iedereen een gewaardeerde plek in de samenleving krijgt. Dat zijn echte trekkers waar ik enorm dankbaar voor ben dat we hen hebben!   In onze manier van werken betekent ubuntu dat we tot harmonieuze besluitvorming moeten komen. Als trekker van een verhaal moet je alle meningen die een rol kunnen spelen meenemen, zodat je in eer en geweten en met respect voor iedereen kan beslissen. Dat is iets waar ik veel over nadenk. De Ganzenhofkrieretocht die wij tot vorig jaar organiseerden is een mooie illustratie van ubuntu. Mountainbikers, vrijwilligers, mensen met een beperking, … allemaal speelden ze een rol bij de organisatie en het goede verloop ervan. Al kan iemand een flyer maar 10 cm verder leggen, ook dat is waardevol want dan moet iemand anders dat niet doen. Onze deelname aan Levensloop zal me altijd bijblijven als ubuntumoment. Als ik na zo’n weekend op zondagavond naar huis rijd, ben ik doodmoe, maar heb ik zo’n voldaan gevoel. We hebben daar als organisatie een aantal mensen laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Ongeacht welk bedrag het heeft opgebracht, er samen zijn is belangrijk. En dan zijn we weer bij dat ene woord waar het allemaal om draait … samen!’

We zijn ubuntu - Bert

    Bert Goethals, coördinator Comforte   'Binnen de Comforte familie speelt diversiteit een grote rol. We willen iedereen een kans geven op een betaalde job ongeacht hun achtergrond, religie of taal. In de multicuturele wereld waarin we leven bouwt iedereen mee aan het grotere verhaal. Zelf kijk ik naar de mens als persoon en dat is ook de reden waarom Comforte me nauw aan het hart ligt. Het woord familie is bewust gekozen, we proberen het verschil te maken in de persoonlijke leefomgeving van de medewerkers. We creëren als het ware een mini-maatschappij in de maatschappij waar er vertrouwen en veiligheid is. We bouwen mee aan het verhaal van onze medewerkers, maar ook vice versa. Het werkt in twee richtingen en die mix maakt het nu net boeiend. Er is een enorme rijkdom aan cultuur en diversiteit. We proberen dan ook om hiermee voldoende rekening te houden en niet alles van uit een Westerse hoek te benaderen. Het is uiteindelijk zo dat door onze medewerkers kansen te bieden het hun levenskwaliteit bevordert, maar dat geldt ook in de richting van de klant. Door alledaagse taken over te nemen én een goede service te bieden, krijgen onze klanten de kans om meer aandacht te besteden aan hun gezin, om meer te genieten. Er komt zelfs heel vaak het moment waarbij de huishoudhulp als het ware een echt verlengstuk is van een gezin. Je kan erop rekenen en dat zorgt voor een gelukkig gevoel.     Bij nieuwe klanten is het soms wat zoeken om het vertrouwen te winnen als ze zelf wat angstig zijn voor het onbekende. Het is zo mooi om te horen dat een 80-jarige klant kookt voor de poetshulp die afkomstig is uit Burkina Faso. En als je weet dat er in het begin toch wat twijfels waren omwille van de verschillen in cultuur, dan kan je alleen maar voldaan zijn. Een klein gebaar dat toch zo veel betekent. Privé komt ubuntu ook steeds vaker voor in mijn leven. Door te verouderen word je milder, minder scherp en ik merk dat de verbinding met anderen steeds belangrijker wordt. Beseffen dat je niet alles zelf hoeft te doen. Door te reflecteren en oog te hebben voor wat rondom jou gebeurt, kom je alleen maar dichter bij jezelf, samen met die anderen. We moeten samen werken aan het grotere verhaal, het verschil maken in deze toch wel harde wereld. Een manier van leven die ik alleen maar kan toejuichen.'  

We zijn ubuntu - Kiana

    Kiana Verstraete, coördinator Wissel   ‘Voor mij betekent ubuntu in verbinding staan met elkaar. Ik ben gedreven, wil er zijn voor cliënten, collega’s, vrienden en mijn gezin. Ik haal vooral voldoening als ik iets kan betekenen voor de ander. In coronatijden mis ik de verbinding met de ander soms waardoor ik geïnspireerd werd door de reeks ‘de Columbus’. Zo kwam ik op het idee om zoiets in het klein te doen, om net die verbinding aan te gaan met mensen uit mijn nabije omgeving. Ik selecteerde vijf mensen uit mijn telefoonlijst, mensen die ik wel ken, maar bij nader inzien niet door en door. Het werden de beste vriend van mijn man, een ex-collega, de oppas van mijn kinderen, … Ik heb hen een uitnodiging gestuurd om samen te gaan Columbussen, twee dagen en een nacht. We rijden met de mobilhome naar een plek die zij kiezen of die door het lot wordt bepaald. Ik rijd, zij kiezen de muziek en we zijn weg! Verklaar me gerust zot, ik noem het eerder uit mijn comfortzone komen. En zie, alle vijf hebben ze positief geantwoord. Vorige week ben ik voor het eerst op weekend geweest naar de Westhoek. Het was een ontzettend leuke ervaring. We hebben gewandeld, samen gekookt, een tentoonstelling bezocht. Het was niet het weekend van de grote gesprekken maar dat hoefde ook niet. Wie weet brei ik hier de komende jaren nog wel een vervolg aan, ik heb immers nog heel wat mensen in mijn telefoonlijst die in aanmerking kunnen komen.   Ubuntu op het werk uit zich vooral in luisteren, naar collega’s en naar cliënten. Dat zorgt ervoor dat we een hecht team zijn. We vullen elkaar aan en kunnen bij elkaar terecht. In Wissel werken nu eenmaal heel wat therapeuten die je al eens een spiegel durven voor houden. Een collega heeft me onlangs doen inzien dat ieder zijn tempo heeft, en dat ik dat moet leren volgen. De cliënt in zijn waarde laten en hem de mogelijkheid geven om te groeien wanneer hij of zij daar klaar voor is. Dat is iets waar ik nu alert voor ben, dat mijn tempo niet noodzakelijk het tempo van anderen is. In therapie met cliënten let ik erop dat ik luister naar hun verhaal, en niet in de valkuil trap om meteen resultaat te willen. Onlangs was een nieuwe cliënt me dankbaar omdat ik naar zijn verhaal heb geluisterd, dat ik zijn tempo heb gevolgd. Hij moest eens kunnen ventileren, en is er nog niet aan toe om doelen te stellen. Vroeger zou ik me nutteloos of van weinig betekenis gevoeld hebben, nu besef ik dat je daardoor net meer kunt betekenen voor die persoon dan wanneer je hem tot actie probeert aan te zetten. Ik ben niet de perfecte ubuntu-mens, maar streef er wel naar. Het moet soms lastig zijn voor mensen die met me samenwerken, want soms moet Kiana gewoon eens op de rem gaan staan.’

We zijn Ubuntu - Ann

  Ann Catteeuw, coördinator Het Loket   Tot nu toe is mijn leven een aaneenschakeling geweest van kansen om mensen te ontmoeten met verschillende mogelijkheden, interesses en diverse achtergronden. Een afwisseling tussen drukke en rustige momenten met een komen en gaan van mensen. Het was geen bewuste keuze, maar een samenloop van omstandigheden.  In de eerste periode van mijn gezinsleven was er altijd wel drukte in huis, altijd mensen en kinderen aanwezig. Als jong multicultureel gezin kregen we de kans van de jeugdrechter om pleegkinderen op te vangen. Alle kinderen werden naar waarde geschat en we hielden rekening met hun waarden en normen. Ook die mensen moeten de kans krijgen om een stem te hebben in de maatschappij. Vanuit mijn functie in het Loket heb ik het geluk dat ik nu kan deelnemen aan de bestuursgroep van het samenwerkingsverband JUMP, waar de stem van de jongeren het belangrijkste is. Dat doet weer geloven in de goedheid en draagkracht van de jeugd.    Onze kinderen zijn ook altijd betrokken geweest in mijn werkleven. Ze gingen mee naar de feestjes en leerden daar ook de cliënten kennen. Ze zagen zo ook de mogelijkheden van de mensen met een beperking. Onze dochter Sarah had een knutselschortje nodig voor school en in plaats van er één te kopen in de winkel, heeft cliënt Johan speciaal voor haar een schortje gemaakt zoals zij het wilde. Sarah vond dit geweldig en was zo trots op haar mooie schortje. Ze wilden hun entousiasme ook overbrengen naar de andere kinderen in de klas. Op Doe-Dagen werden er ook geregeld samen activiteiten gedaan met de mensen uit Regenboog.   In mijn jonge jaren was ik een echte spring in ‘t veld en ging geen uitdaging uit de weg. Zo koos ik bij een schoolopdracht over sport rolstoelbasket uit. Ik wist dat er in mijn directe omgeving een club was en dat wekte wel mijn interesse op. De club was blij met mijn interesse, maar uit hun verhaal bleek echter dat ze wel meer leden in de club nodig hadden. Hun leden bestonden op dat moment voornamelijk uit mensen die polio hadden gehad. Vanuit mijn enthousiasme stelde ik voor om mijn familie en vrienden op te trommelen om eens samen te gaan basketten. We werden met open armen ontvangen en de club groeide al snel uit tot een club met rolstoelbasketspelers waar er evenveel leden met als zonder beperking waren.  Jaarlijks was een sportkamp waar we konden aan deelnemen, maar het was wel een ruimer kamp waar ook andere mensen met een andere beperking zoals NAH, Syndroom van Down, ASS... De enige voorwaarde was dat er bij de persoon die zorg nodig had er een andere persoon, begeleider was die de nodige zorg kon bieden. Dus niet gewoon als vrijwilliger. Als begeleider betaalde je ook je kamp en sportte mee, maar daarnaast moest je ook de zorg van iemand met een beperking dragen. Dus per persoon met een beperking was er een persoon zonder beperking.   Ik zal nooit mijn eerste avond op kamp vergeten. Aan tafel zat ik naast Dirk, iemand die orthopedagogie had gevolgd aan de universiteit. Na zijn studies ging hij zijn burgerdienst doen in Zuid-Amerika omdat de duur van de burgerdienst in het buitenland korter was. OP weg naar de luchthaven kwam hij terecht in een heel zwaar auto-ongeval waardoor hij volledig verlamd was en enkel zijn hoofd nog kon bewegen. Die persoon vertelde me met een cynische ondertoon over zijn leven en ervaringen.  Uit die gesprekken met verschillende personen hebben mij veel meer geleerd over het omgaan met mensen, dan alle theorie die ik op school heb meegekregen. Daar leerde ik de basis van wat we voor elkaar kunnen betekenen, wat is het samenzijn, waar ligt de meerwaarde in je leven? Daar zijn echt hechte vriendschappen voor het leven ontstaan die je hebt voor het leven.     In de eerste periode van mijn gezinsleven was er altijd wel drukte in huis, altijd mensen en kinderen aanwezig. Als jong multicultureel gezin kregen we de kans van de jeugdrechter om pleegkinderen op te vangen. Alle kinderen werden naar waarde geschat en we hielden rekening met hun waarden en normen. Ook die mensen moeten de kans krijgen om een stem te hebben in de maatschappij. Vanuit mijn functie in het Loket heb ik het geluk dat ik nu kan deelnemen aan de bestuursgroep van het samenwerkingsverband JUMP, waar de stem van de jongeren het belangrijkste is. Dat doet weer geloven in de goedheid en draagkracht van de jeugd.    Onze kinderen zijn ook altijd betrokken geweest in mijn werkleven. Ze gingen mee naar de feestjes en leerden daar ook de cliënten kennen. Ze zagen zo ook de mogelijkheden van de mensen met een beperking. Onze dochter Sarah had een knutselschortje nodig voor school en in plaats van er één te kopen in de winkel, heeft cliënt Johan speciaal voor haar een schortje gemaakt zoals zij het wilde. Sarah vond dit geweldig en was zo trots op haar mooie schortje. Ze wilden hun entousiasme ook overbrengen naar de andere kinderen in de klas. Op Doe-Dagen werden er ook geregeld samen activiteiten gedaan met de mensen uit Regenboog.   Het was een drukke periode met heel veel kinderen en culturen. Het leven heeft er ook voor gezorgd dat we de grote, ruime omgeving hebben moeten achterlaten. Nu is het rustiger omdat mijn dochter Sarah al jaren ziek is en bedlegerig is, waardoor we onze levenswijze helemaal hebben moeten aanpassen. Om haar de beste levenskwaliteit te geven, moesten we onze gezinsdynamiek helemaal veranderen. In hun enthousiasme voor het leven; hun ruime interesses en passies voor muziek en kunst hebben haar broers Sarah altijd meegenomen in hun verhaal. Hierdoor had zij het gevoel had dat haar zijn ook nog van belang is in het leven. Onze directe omgeving; vrienden, familie en kennissen uit het verleden; hebben onze keuze gerespecteerd om meer op de achtergrond in hun leven aanwezig te zijn. Ze blijven ons uitnodigen ondanks het feit dat we bij ons thuis geen mensen meer kunnen uitnodigen. Het zo belangrijk dat je de mensen in je dichte omgeving naar waarde schat, het is niet altijd de wijde wereld die telt. Ik heb er nooit bij stilgestaan hoe het ubuntu-zijn van anderen me heel veel zaken heeft geleerd, me zoveel extra kansen heeft gegeven in het leven en het leven van ons gezin zo heeft verrijkt. Onze kinderen zijn wereldburgers geworden en ze zien de diversiteit in alle vormen. Ze vinden dat heel belangrijk in de samenleving, zowel van dichtbij als veraf. 

We zijn Ubuntu - Arnout

  Arnout Verkaemer, mobiele coach   'Ubuntu is meer mensen in contact brengen in betekenisvolle relaties dan alleen met elkaar. Ik geef een voorbeeld uit de praktijk. Een vriend heeft een eigen bedrijfje, Creatool. Op een duurzame manier maakt hij houten boxen met spelmateriaal voor scholen en andere educatieve doeleinden. Het is de bedoeling dat kinderen zelf constructies bouwen met de zaken uit de houten box: kranen, voertuigen, zeepkisten, … Hij maakt die onderdelen allemaal zelf en daar kruipt veel werk in. Daarom ging hij op zoek naar een bedrijf dat dit voor hem kon doen. Ik heb hem voorgesteld om eens langs te gaan bij Hise. Ze hebben daar heel wat zaagmateriaal en wat houtbewerkingsmachines. Hij heeft met hen contact opgenomen en ondertussen laat hij zijn materialen produceren bij Hise. Het is zelfs zo dat hij met zijn kennis machines heeft helpen aanpassen om dit zo efficiënt mogelijk te kunnen uitvoeren. Er is daar een leuke wisselwerking ontstaan. Ook dat is ubuntu, dat je als medewerker steeds weet hoe je verbinding kunt leggen tussen mensen, diensten, bedrijven, dat het niet enkel beperkt blijft tot je core business, in mijn geval mobiele begeleiding van personen.     In Izegem ken ik iemand die een winkel heeft waar duurzaamheid centraal staat. Ook zij heeft producten die ze in eigen beheer maakt. Met de mededeling dat ook wij proberen op een duurzame manier te werken, en dat we de talenten van onze mensen inzetten om dingen te maken, gaf ik ook aan haar de contactgegevens door van Groep Ubuntu. Omdat ik erin geloof dat wij in haar verhaal passen.  Ubuntu is eigenlijk hoe de maatschappij in elkaar zit, al zien de mensen dit niet altijd. We streven altijd naar onafhankelijk zijn, maar eigenlijk kunnen we dat nooit. We zijn interafhankelijk. Alles wat we doen heeft invloed op anderen. Ubuntu helpt ons om daar bewust mee om te gaan. Die steen die je verlegt, dat doe je bewust. Je weet wat voor invloed dit heeft op anderen. Zo ga je op zoek naar wat mensen kunnen betekenen voor elkaar. Wij kijken naar mensen, niet naar hun beperking, maar we zien hen als mensen die ook iets kunnen betekenen en er ook zijn voor een ander.     Als ik als mobiele begeleider werk, ben ik voortdurend bezig met de relatie die ik heb met die cliënt, wat eigenlijk een heel broos gegeven is. Als ik wegval is die relatie, en de betekenis ervan, ook weg, terwijl ik eigenlijk zoek naar de verbreding van die relatie. Ubuntu betekent dat je meer mensen in contact brengt in betekenisvolle relaties dan alleen met elkaar. Vanuit dat vertrouwen van de cliënt probeer ik dat te verbeteren en die persoon sterker te maken door zijn netwerk uit te breiden. Ook dat is ubuntu: kwalitatieve connecties geven aan mensen. Kwaliteit van leven op zich, want een mens leeft niet alleen. Kwaliteit van geconnecteerd leven, maar dan in de natuurlijke zin van het woord en niet die van ICT. De maatschappij is een orgaan dat die verbinding aangaat en waarbij die bindingen van betekenis zijn. Als professioneel is het onze taak om mensen via vertrouwen een basis te geven zodat ze vanuit dat vertrouwen zelf contacten kunnen leggen.' 

We zijn Ubuntu - Bert Meersman

  Bert Meersman, ateliercoach Regenboog   Ubuntu is samen kijken hoe je een doel kan bereiken, een wisselwerking tussen verschillende mensen die ervoor zorgt dat het resultaat nog zo mooi en goed is. Samen iets bereiken is zoveel mooier dan alles alleen doen.  Momenteel is stagebegeleiding iets waar ik in het werkveld heel sterk mee bezig ben. Voor de studenten die stage lopen is het gegeven ubuntu niet altijd evident. Ze hebben vaak moeite met de manier waarop wij het hier aanpakken. Dat ze anders denken en niet altijd mee zijn in het verhaal kan je hen uiteindelijk niet kwalijk nemen. De maatschappij waarin we leven is voor een heel groot stuk gericht op individualisme. Zo kan je maar iets bereiken in je leven als je je best doet. Je bent zelf verantwoordelijk voor wat er gebeurt en je moet er de gevolgen van dragen. Dat staat haaks tegenover wat ubuntu eigenlijk is.  Ubuntu is naar mijn gevoel ook de enige manier waarop je het beste haalt uit cliënten. Straffen en belonen in de zin van ‘als je dit doet, dan krijg je dat’, horen hier eigenlijk niet in thuis.   Door over ubuntu na te denken heb ik bij mezelf ontdekt dat ik me meer dan vroeger kwetsbaar opstel binnen het team van collega’s. Vroeger had ik de neiging om te denken dat als er zich een probleem voordeed met een cliënt die ik begeleid, ik diegene moest zijn die de oplossing zocht voor het probleem. Intussen heb ik ontdekt dat er een heel andere dynamiek heerst door de collega’s te betrekken bij een situatie. De enige juiste weg is eigenlijk samen met hen. De situatie voorleggen en bekijken, een andere visie is niet slecht en vaak vernieuwend. In veel gevallen komt de oplossing van een collega. Het geeft gewoon een heel goed gevoel en het is volgens mij dan ook de enige juiste weg. Collega’s betrekken in de zaken waar je mee bezig bent, zorgt ervoor dat we er allemaal sterker uit komen. Het maakt ons al team en persoon beter. Je bent niet zwak omdat je zelf geen oplossing vindt, integendeel, je bent zwak als je het niet samen met je collega’s doet. Als mens word je hier gewoon sterker, beter van.     Ubuntu kan je niet ‘even’ zijn, maar dat ben je als persoon. Je bewandelt wegen met anderen zonder erbij stil te staan. Het is een manier van zijn die overal aanwezig is in je leven. 

We zijn Ubuntu - Carol

  Carol Leleu, verantwoordelijke Struisbeer   Struisbeer is geen klassieke buitenschoolse opvang. We willen een tweede thuis zijn voor de kinderen en hen opvangen in een familiale sfeer. In de eerste plaats zijn we een buurtgerichte opvang voor de kinderen uit Spijker en Schardauw in Kuurne (de wijk waarin we zitten), maar uiteraard is iedereen welkom. Het is leuk voor de mensen uit de buurt zelf dat het een multiculturele mix van kindjes én begeleiders. De opvang heel laagdrempelig is en de contacten met de ouders zijn dan ook goed. De ouders voelen zich begrepen en de taalbarrière is er zelden of nooit.   Als kinderopvang zijn wij er voor de kinderen én de ouders. We bieden huiswerkbegeleiding aan voor taal, wiskunde en lezen. De huiswerkbegeleiding is gratis en ze moeten niet vooraf inschrijven.  Voor het lezen is de begeleiding wel belangrijk. Voor de ouders is het niet altijd evident om te helpen. Iedereen is welkom. Daarnaast zijn we zijn ook vaak brugpersoon tussen de ouders en de school. We kijken samen hoe we elkaar kunnen helpen en aanvullen.   De nieuwe buurtwerkster Mayken wil samen met ons kijken om een aantal activiteiten te organiseren. Het buurtfeest is normaal in september waar er verschillende workshops zijn voor de kindjes, activiteiten organiseren. De deuren staan open voor de kindjes tijdens het buurtfeest. Activiteiten organiseren in vakanties eventueel samen met ouders.  We hebben een warme huiselijke opvang die kleinschalig is en het contact met de buurt is voor mij persoonlijk het grootste verschil met een andere opvang. We kunnen iedereen erin betrekken en het is voor de verschillende partijen leerrijk. De wisselwerking tussen de buurt, school en ons. We hebben de mogelijkheid om hen te stimuleren, ze zien openbloeien en opgroeien.    We werken ook inclusief. Ook kinderen met een (vermoeden van) beperking zijn welkom. Zo is er momenteel een kindje met een vermoeden van ASS. Voor mij en de medewerkers een gegeven waar we eerder nog niet mee in contact kwamen. In dergelijk geval kijk ik hoe de medewerkers kunnen ondersteund worden. Hoe gaan ze best om met kinderen met ASS, het is wat zoeken en tasten in het onbekende, maar dat is nu net het leuke. Het is allemaal wat anders, maar we blijven eruit leren als team.  Er worden in ons team ook heel wat kansen gecreëerd voor zowel stagiairs als vrijwilligers. Iedereen krijgt de kans om werkervaring op te doen. Het is een andere manier van werken en iedereen krijgt de kans om opgeleid te worden en te groeien in zijn talenten. Inzetten op eigen talenten en iedereen kan bij elkaar terecht. Het is een warm en open team waar iedereen zijn plaats heeft.   Voor de kinderen is het ook belangrijk om samen met de kinderen die niet uit de buurt zijn samen te spelen en te leren. Wederzijds respect voor elkaar. In de huiswerkbegeleiding zitten vaak kindjes die niet naar de opvang komen. Ze zijn zo nieuwsgierig en willen van alles alles weten. Uiteindelijk is het enige wat we willen dat de kinderen graag komen en we hen kunnen blijven stimuleren. Tijdens de vakantiewerking bieden we hen de mogelijkheid om deel te nemen aan daguitstappen zonder meerkost voor de ouders. Een uitstap naar zee, naar de Blaarmeersen, minigolfen en ga zomaar door. Het zou fantastisch zijn om met de kindjes eens een meerdaagse uitstap te kunnen organiseren. Dat lijkt me een fantastische ervaring omdat je de kinderen op een andere manier leert kennen. We zien nog wat de toekomst brengt, maar plannen zijn er zeer zeker nog. 

We zijn Ubuntu - Justine

  Justine Vercruysse, verantwoordelijke kinderdagverblijf Kamelofant   'Ik ben iemand die heel sociaal is en graag luistert naar de ander. Met mijn opleiding in de toegepaste psychologie wil ik ook altijd weten wat er achter de persoon zit. Daarmee is een organisatie als Groep Ubuntu voor mij een ideale plek om te werken. Mensen leren kennen zoals ze zijn, los dan nog van het werk. Weten met wie ik werk en hoe we elkaar kunnen ondersteunen.   Ik moet eerlijk bekennen dat ik de organisatie nog niet volledig ken, maar wat me opvalt is dat je voor alles wel iemand kan aanspreken. Dat vind ik een enorme sterkte. Hebben we een klusje, dan kunnen we de mensen van tAlternatief aanspreken. Dat is op zich al een veel lossere relatie dan dat er een werkman zou komen van een extern bedrijf. Scheelt er iets aan de computer dan kunnen we al snel rekenen op iemand van ICT. Op de duur leer je die mensen ook echt kennen. De contacten zijn heel warm en Je zit niet op je eiland. Die vele contacten vind ik leuk. We kunnen op iedereen rekenen. Zijn er onduidelijkheden dan gaan we samen rond de tafel zitten, en kan iedereen eerlijk zeggen wat hij denkt. Je hoeft daar niet bang voor te zijn. Die openheid voor de mening van de persoon die voor je zit, vind ik een grote meerwaarde: openstaan voor andere ideeën, mee nadenken en rond de tafel zitten. Het is niet zo dat er zomaar van hogerhand beslissingen worden genomen, nee, alle betrokkenen krijgen de kans mee te discussiëren. We zijn deel van een warm geheel, met aandacht voor inspraak.  Zelf ben ik iemand die graag alle medewerkers betrekt, geen one man show. Dit doe ik door medewerkers meer verantwoordelijkheden te geven, en hen meer te laten stilstaan bij hun functioneren, door hen te bevragen wat ze zelf belangrijk vinden en door open te staan voor hun ideeën. Bij Deborah, één van onze medewerkers, gaf die gedachte haar stress. Dit vroeg even tijd. Maar plots kwam ze naar me toe met de boodschap dat ze nu snapte waarom we op die manier werken. Ze begreep dat ze de werking zo mee kleur kan geven, en dat gaf haar een enorme boost. Ik wil dat de medewerkers trots kunnen zijn op hun werk. We realiseren een gezamenlijk project zonder dat ik bepaal wat kan en niet kan. Als leidinggevende sta ik op gelijke hoogte en dat loont. Het mooiste compliment in de korte periode dat ik er werk, vind ik het besef van de collega's dat het tof is om mee verantwoordelijkheden te dragen en dat er wederzijds respect en vertrouwen is.'

We zijn Ubuntu - Lieselot

  Lieselot Vandierendonck, coach organisatieontwikkeling Vorming & Vrije Tijd   'Ubuntu betekent voor mij persoonlijk omringd zijn door mensen bij wie je terecht kan. Jouw probleem is niet meer je eigen probleem maar wordt een gedeeld probleem. Door de mensen om je heen krijg je het gevoel dat je alles aan kan en sta je er niet meer alleen voor.  Je hebt een vangnet, zoals een trampoline. Gaat het eens wat moeilijker, dan helpt dit vangnet je om terug omhoog te veren.   Ook in De Stroom is ubuntu iets wat wij vaak ervaren met vrijwilligers. Zelf vind ik de co-vrijwilligers, of moet ik zeggen co-animatoren, een mooi voorbeeld. Ik bedoel daarmee dat deelnemers uiteindelijk ook zelf als vrijwilliger gaan optreden. Onlangs ging er op het speelplein in Wevelgem een jongere aan de slag als vrijwilliger. Hij kwam zelf jarenlang als deelnemer naar het speelplein, en heeft zich er altijd enorm geamuseerd. Andere animatoren zorgden er toen voor dat hij als kind met een beperking een toffe tijd kon beleven. Nu hij wat ouder is, kregen we de vraag of hij toch nog iets voor ons kon betekenen. We liepen samen een traject zodat hij zelf als vrijwilliger aan de slag kon gaan. Dat is voor mij ubuntu. Hij kon op zijn beurt zijn talenten inzetten om jongeren of kindjes met een beperking een mooie tijd te geven op het speelplein.  Wij zijn altijd diegene, als beroepskrachten dan, die een beroep doen op vrijwilligers. Toen we vorig jaar met de coronapandemie geconfronteerd werden, vond ik het tof dat het team van De Stroom spontaan besloot dat we ook alle vrijwilligers moesten contacteren. Ook voor hen viel immers een stuk van hun vrijetijdsinvulling weg. Je merkte dat die vrijwilligers blij verrast waren met het telefoontje, het waren altijd warme babbels. Op hun beurt bezorgden enkele vrijwilligers ons een kaartje met de boodschap dat ze verlangden om ons terug te zien. Vrijwilligerswerk wordt vaak bekeken vanuit ‘iets doen voor een ander’, maar eigenlijk zit daar ook wederkerigheid in. Ons team betekent ook iets voor die vrijwilliger zelf. Misschien een iets vager voorbeeld van ubuntu maar daarom niet minder mooi. Ik denk ook aan een voorbeeld van een vrijwilliger van de spelotheek die we vrij recent gerekruteerd hebben. Wij zochten mensen die ervaring hebben met jonge kinderen, omdat we pakketten willen samenstellen voor onthaalouders. Uiteindelijk is daar iemand op afgekomen die zelf in een crèche werkt. Zij vertelde dat ze haar job heel graag doet maar graag nog iets extra wil betekenen voor anderen. Door dit vrijwilligerswerk kan ze haar ervaring delen met onthaalouders die er een beetje alleen voor staan. Ze sorteert materialen en stelt boxen samen die ze dan naar de onthaalouders brengt. Daar legt ze uit wat ze in de box zit en dan mogen zij deze een aantal weken gratis gebruiken in hun crèche. Dankzij haar konden we een mooie flow creëren. Eigenlijk helpt zij mensen die dezelfde job uitvoeren als zij, via haar vrijwilligerswerk.'

We zijn Ubuntu - Luc

  Luc Colman, medewerker Het Loket   Binnen het Loket proberen we ubuntu te realiseren voor cliënten en hun netwerk. We doen dit heel gedreven omdat we willen dat cliënten sterker in de wereld staan en door bepaalde zaken te faciliteren of hulp en ondersteuning te bieden in verschillende situaties, lukt dit wonderwel. Het is sowieso een wisselwerking. De connectie en wisselwerking tussen de cliënten, hun netwerk en onze organisatie is er op verschillende niveau’s. We nemen ubuntu ter harte en het weerspiegelt zich in alles wat we doen. Het welzijn en welbevinden van onze cliënten in de maatschappij blijft het hoofddoel.   Om het wat meer te duiden geef ik graag het verhaal van de jaarlijkse camperdag mee. Dit initiatief gaat door in het eerste weekend van september en dat al sinds 1987. Eigenaars van campers kunnen deelnemen aan dit event en op zaterdag nemen ze dan een cliënt mee op pad met de camper. De deelnemers komen uit gans Vlaanderen. Tijdens dit event is onze opdracht voor een stuk faciliteren zodat de contacten kunnen groeien. We staan erop om alle deelnemers (gastgezinnen en cliënten) heel warm te onthalen. Er zijn toch heel wat mensen die al jaren deelnemen aan het event.  Kevin ging een paar jaar geleden voor het eerst mee met een camper en ook voor zijn gastgezin was het de eerste deelname aan het event. Onderweg had Kevin verteld dat zijn favoriete dag van het jaar Halloween is. Nu had het gastgezin al een trip naar Nederland gepland in het Halloweenweekend. Dezelfde avond nog hebben ze aan Kevin uitgenodigd om samen met hen naar Nederland te gaan. Als je weet dat Kevin 7 op 7 in de voorziening leeft, dan begrijp je ook dat voor hem de wereld werd opengetrokken. Er is een echte klik met het gezin. Ze houden contact ook los van het event en uiteindelijk is dat het allermooiste.    Emanuelle (Manu) haar verhaal start in 1987. Ze gaat al 34 jaar mee met hetzelfde gezin tijdens het camperevent. Daarnaast gaat ze ook al 10 jaar voor minstens een week logeren bij het gastgezin in Limburg. Manu heeft een heel sterke band met het gezin, maar ook haar netwerk is heel nauw betrokken. Een fantastisch verhaal waarin ubuntu centraal staat.  Zelf vind ik het ook leuk om een binnen te springen bij een campergezin als ik in de buurt ben. Zo blijft het vlammetje branden, want uiteindelijk maken de campergezinnen anderen warm om ook deel te nemen aan het event. Intussen staan we al zo ver dat er twee gezinnen samen met mij het event organiseren. Het is aanstekelijk als je ziet hoe mensen door gewoon eens deel te nemen aan het event uiteindelijk mee organiseren, nadenken en ondersteunen. De persoonlijke betrokkenheid is hier heel groot. Een mooi project, maar uiteraard is er niet overal een klik. Het is aan ons om ook daar te kijken waar en een goeie match kan zijn.    We proberen vanuit het loket uiteindelijk altijd te ondersteunen op verschillende vlakken. Soms wil dat zeggen dat we out-of-the-box moeten denken en misschien zelfs nog meer.   Zo werd er met de komst van Covid-19 door het VAPH extra middelen ter beschikking gesteld van de cliënten omdat het gewone busvervoer tijdelijk niet meer mag georganiseerd worden. De cliënten kunnen echter wel beroep doen op vervoer met dienstencheques wat extra kosten met zich meebrengt. Dat heeft natuurlijk wel administratieve gevolgen. Via de bijstandsorganisaties kunnen ze de kosten recupereren, maar het blijkt niet zo evident als eerst gedacht. Veel mensen lieten weten dat het een heel gedoe was en het loket heeft dan ook vrij snel beslist om het netwerk op weg te helpen. We willen hen wegwijs maken en het is de bedoeling dat ze het zelf overnemen. Anderzijds willen we hen niet in de kou laten staan en nemen we over indien nodig. 

We zijn Ubuntu - Lydie

  Lydie Verplancken, medewerker onthaal   Ubuntu is eigenlijk iets waar ik niet echt bij stilsta. Ik ben iemand die heel graag bezig is met mensen en ik help ook graag mensen. Het is heel leuk om te zien hoe mensen zich optrekken aan kleine dingen.  Zo heb ik op het werk een nauwe band met de collega’s van begeleid werk. De cliënten die bij ons aan het onthaal werken beschouw ik ook echt als collega’s. De fierheid en trots over het werk dat ze doen is zo groot.   Ik vind het fantastisch hoe ze groeien in hun job. We beginnen heel vaak met eenvoudige taken en heel stapsgewijs doen we er iets extra bij. Telkens kleine extra uitdagingen die ervoor zorgen dat ze eigenlijk heel wat meer realiseren dan vooropgesteld. Je voelt wel het wederzijds respect en appreciatie. Daar haal je dan ook echt wel energie en motivatie uit. Voor cliënten is het zo veelbetekenend dat hun werk geapprecieerd wordt. Voor mij zit ubuntu in hele kleine dingen. Geregeld krijgen we aan het onthaal telefoons van mensen die begeleid worden door de mobiele teams. Het gebeurt dat ze hun ambulante begeleider niet direct kunnen bereiken en dan bellen ze op en doen hun verhaal. Eigenlijk help je hen al door gewoon te luisteren. Je stemgeluid en geduld kan wonderen doen en het vergt geen inspanning.     Tom is een cliënt die in tAlternatief werkt met hout. Hij maakte onlangs een paar bloembakken waarvan ik er eentje heb gekocht voor op mijn terras thuis. Nadat ik er bloemen had ingezet, stuurde ik hem een foto door. Hij was zo gelukkig bij het zien van die foto en vroeg me om de foto door te sturen om zijn werk te tonen aan zijn ouders.   Zo heb ik op een middag eens laten vallen dat ik een kruidenbak wilde aanplanten. De volgende dag kwam collega Inge toe met een paar bieslook plantjes. Zomaar, gewoon omdat ze er heel veel staan heeft thuis. Een klein, maar toch groot gebaar.  Respect en vertrouwen hebben in de mensen zorgt ervoor dat je heel veel meer bereikt en dat je zelf als persoon groeit. 

We zijn Ubuntu - Madina

  Madina Uzuyeva, planner Comforte   Groep Ubuntu is voor mijn geen klassieke organisatie, maar wel een groot team van mensen dat meer doet dan gewoon werken. Het is een team dat elke dag samenwerkt en –leeft net zoals een familie. Er wordt gezocht naar een synergie tussen de verschillende kleine teams. Het is een organisatie met een heel grote ziel. Comforte is een onderdeel van de organisatie en jaar na jaar zie ik de samenwerking groeien op verschillende vlakken waardoor de resultaten verbeteren. Het steeds op zoek gaan naar de beste match voor de medewerkers met respect voor de persoon en zijn achtergrond.   Op klantniveau is er een hele sterke wisselwerking tussen de verschillende diensten om de beste oplossing te vinden op bepaalde vragen en problemen. Voor de cliënten van Groep Ubuntu die zelfstandig wonen is er een heel sterke wisselwerking tussen de huishoudcoaches en de mobiele begeleiders. De coaches gaan samen met de mobiele begeleider ter plaatse bij de klant. We kijken hoe we de klant het beste antwoord kunnen bieden op zijn vraag en we proberen daar de juiste collega tegenover te zetten. Het vertrouwen tussen de klanten en onze huishoudhulpen is heel belangrijk. Dat geldt natuurlijk ook voor de vervoers- en strijkdienst.   Het is natuurlijk even belangrijk dat onze medewerkers zich goed voelen en graag komen werken. Er is een enorm grote diversiteit onder onze medewerkers. We willen iedereen de kans bieden om aan de slag te gaan binnen Comforte. Als je de 26 verschillende nationaliteiten op de wereldkaart zet, dan is dat toch wel spectaculair. Het is voor hen niet altijd evident om een betaalde job te vinden en door hen die kans te geven, groeien ze als persoon. Ze zijn trots dat ze een meerwaarde zijn voor onze organisatie, hun gezin en de maatschappij. Ze kunnen hun steentje bijdragen en hun gezin ook extra kansen bieden.    De taalbarrière is heel sterk aanwezig in onze groep medewerkers. Onze medewerkers stimuleren om te kunnen communiceren met de klanten is heel belangrijk. Zo krijgen andertalige medewerkers die minder dan één jaar in dienst zijn via Mentor 12u gratis sessies taalcoaching. Dit is echt wel versterkend voor de medewerker, maar ook onze klanten ondervinden de meerwaarde van het aanleren van een taal. Communicatie en vertouwen liggen heel dicht bij elkaar.   Zo hadden we een Poolse dame die solliciteerde voor een job bij de huishouddienst. Haar praktische test was heel goed, maar ze kon geen woord Nederlands praten en ze begreep ook zo goed als niets van het Nederlands. Het kostte ons even de tijd om klanten te vinden die openstonden voor haar als huidhoudhulp, maar intussen kan ze door de gratis taalcoaching al communiceren met haar klanten. Ze heeft echt wel heel veel moeite gedaan en haar kansen met beide handen gegrepen en het loont! Mooi toch?  Wij zijn een groot geheel van kleine, verschillende afdelingen en diensten die werken voor klanten en cliënten, maar we ondersteunen elkaar sterk in de werking. Daardoor is het resultaat dat we kunnen teruggeven aan de maatschappij veel groter en zo mooi om te zien. Als je ziet dat je mensen kan helpen en ze je daarvoor op hun beurt dankbaar zijn, dan kan je daar alleen maar voldoening uit halen.   

We zijn Ubuntu - Martine

  Martine Delfosse, Raad van Bestuur vzw Ubuntu Achtkanter   'Ik vind een goede filosofie altijd heel inspirerend. Zelf werk ik bij het Wit-Gele Kruis. De visie van onze thuisverpleegkundigen sluit heel nauw aan bij de visie van ubuntu. Daarom is het voor mij niet moeilijk om mee te gaan in de visie en de verhalen van ubuntu. Het zijn de individuele mensen, cliënten, patiënten waar het om draait. Ze worden niet zomaar in vakjes geduwd. Ook in de thuiszorg vertrekken wij vanuit de zorgvraag van de persoon.  Ik werk al vele jaren in de thuiszorg. Ik zie veel mensen die van thuis uit doorgroeien naar Groep Ubuntu en maak hen mee in verschillende fasen. Vaak gaat het om mensen bij wie mama of papa ouder worden. We zien de zorgvraag geleidelijk toenemen. Ouders maken zich zorgen over de toekomst van hun kind als zij er niet meer voor kunnen zorgen. Met een mooi stappenplan gaan jullie altijd op zoek naar wat het beste is voor de cliënt. Nooit geforceerd en altijd doordacht. Wij blijven de cliënt verzorgen, jullie doen de begeleiding en dat loopt in harmonie. We bekijken telkens hoe we complementair kunnen zijn.     Ik herinner mij dertig jaar geleden, toen ik nog niet lang aan het werk was, een mama die altijd voor haar zoon had gezorgd. Uiteindelijk moest ze haar zorgenkind uit handen geven, het vertrouwen geven aan een ander. Dat is wat ik altijd enorm bewonderd heb: het stappenplan, de voorzichtigheid, rustig kennismaken, … Uiteindelijk is haar zoon definitief bij jullie komen wonen. En zo ken ik heel wat gelijkaardige situaties. Als persoon bewonder ik de organisatie. De warmte die je voelt en de cultuur, dat maakt van Groep Ubuntu echt ubuntu, met zijn sterke mensgerichte aanpak. Die gedrevenheid, die ambitie, dat werkt zo inspirerend. Jullie durven grenzen verleggen, initiatieven nemen en innoveren.  Het is heel knap te zien hoe jullie op zoek gaan naar hoe je de mensen gelukkig kan maken, de mensen het gevoel geeft dat ze geen beperking hebben. Zelf vind ik dat ook heel belangrijk.   Ik vind het altijd leuk als je gewoon tegen de mensen kan praten. Als cliënten bij mij binnenkomen dan zijn dat gasten die binnenkomen, mensen die brood of groenten komen brengen. Ze komen niet als een cliënt met een beperking maar ze komen als persoon langs. Voor corona kwamen de medewerkers van de bioboerderij met hun kruiwagen groenten verkopen. Dat was zalig. Ook al zat ik in vergadering met hooggeplaatste personen, ze kwamen binnen en lieten iedereen zijn keuze maken uit hun assortiment. Iedereen vond dat geweldig.  Filip kwam sowieso elke dag langs, om 9u en om half 5. Simonne kwam regelmatig een koffietje drinken en schreef ondertussen een woordje. Als buur zijn dat leuke momenten. Zo ontstaat er echt een band. Door corona kan dit voorlopig niet meer en voelt dit als een gemis.   Ik geniet vooral van de openheid en eerlijkheid van deze mensen. Jullie zien hen als cliënten, ik zie hen als buur. Van maandag tot vrijdag zit ik op kantoor. Het is plezant als ze eens goeiedag zeggen of een woordje roepen als ik aankom. Voor mij zijn dat echte buren! Wij kunnen ook goed samenwerken. De kunstwerken van verschillende kunstenaars uit de organisatie werden al bij ons tentoongesteld. Ik heb ook heel mooie herinneringen aan Equipe Julien, dat was pas een voorbeeld van ubuntu! De warmte en inzet van die mensen die zich vrijwillig als vriendengroep inzetten, dat was ongelofelijk.'

We zijn Ubuntu - Veerle

  Veerle Duyck, mobiele coach   Ubuntu is voor mij respectvol omgaan met andere mensen, openstaan voor wat ze te vertellen hebben en hoe ze zijn. Vel geen oordeel en laat het op je afkomen. Ubuntu is nieuwsgierig zijn naar wat mensen je te vertellen of bieden hebben.  Als mobiele begeleider moet je zien wie de cliënt is als persoon los van zijn/ haar beperking. Ik vertrek vanuit de krachten van de mensen, hun talenten. Wat zijn de wensen en verwachtingen van de cliënt en daar een antwoord proberen op te bieden. Eigenlijk zet je bakens uit om binnen een veilige context en met wederzijds vertrouwen te kunnen werken naar de doelstelling die de cliënt voor ogen heeft om zijn leven zinvol te maken. Op die manier naar mensen kijken, hun mogelijkheden zien en vertrekken vanuit hun krachten.  De relatie die we kunnen opbouwen met hen is wel heel belangrijk. Doordat we aan huis komen, in hun thuissituatie sta je als begeleider in een unieke positie. Mensen zijn heel snel heel open en het geeft je de kans om een beeld te krijgen van de mensen waar je snel mee aan de slag kan.  Dat is niet in elke situatie zo, maar het overgrote deel van de begeleidingen is toch aan huis.  We hebben een aantal koppels met kinderen in begeleiding, maar de kinderen zijn niet altijd aanwezig in hun leven of thuissituatie. In sommige gevallen zitten ze in pleeggezinnen, op internaat... Als je met die mensen kan werken om toch een zo optimaal contact te houden met hun kinderen en ook door de samenwerking met andere diensten, maakt dat toch dat je als begeleider tot een mooi resultaat kan komen. Het vertrouwen terugwinnen van de organisaties komt zowel ten goede aan de ouders, maar ook aan de kinderen in hun relatie met hun ouders. Daar kunnen we toch veel betekenen voor cliënten. Door onze manier van werken krijgen we heel veel vertrouwen van onze cliënten en we kunnen dat dan ook gebruiken om meer vertrouwen terug te krijgen van de andere mensen en diensten. Het kan over kinderen gaan, maar evengoed gaat het over de aankoop van een woning. Door samen iets uit te zoeken en te kijken wat er allemaal kan en nodig, lukt het soms wel. Ze krijgen soms heel wat extra perspectieven en mogelijkheden. Alles wat we in dit proces doen, is samen met de cliënt. Ze worden overal in betrokken, samen op zoek gaan naar een oplossing. Toegeven aan hen dat je niet alles weet, maar samen op pad gaan. Dat schept een band en zorgt voor een positief gevoel bij beiden. Als begeleider is het een voorrecht om die toegang te krijgen bij de cliënten. Ze laten je binnen in hun huis, hun leven op allerlei verschillende levensdomeinen (financiën, gezondheid, kinderen...).    In onze maatschappij wordt deze doelgroep som aanzien als mensen die niet altijd toegang heeft op ouderschap, een goeie werknemer zijn , een eigen woning hebben. We werken aan die kansen. Als begeleider ben je wel een sleutelfiguur en maak je verbinding en probeer je om extra kansen te bieden. Soms neem je kleine obstakels weg, waardoor er dingen plots wel kunnen.     In teamverband moet de sfeer ook goed zitten. In het team moet een veilige omgeving waar je je als collega, als persoon kwetsbaar kan opstellen. Er moet vertrouwen zijn dat je als collega je verhaal kwijt kan en je waar je zal gehoord worden. Een gedeelde verantwoordelijkheid over situaties waar je als begeleider instaat en waar je het team achter jou moeten hebben voor het dragen van de verantwoordelijkheid van het werk dat je doet. Je twijfels als begeleider vaak over het feit of je goed bezig bent, of je niets over het hoofd hebt gezien. Dan is het belangrijk dat je kan terugvallen op je collega’s, coördinator of agogische coach. Zij zijn er dan op dat moment voor jou, luisteren en stappen zetten om verder te kunnen. Het gaat niet over juist of fout. Het is goed dat we elkaar regelmatig zien om ten rade te gaan bij collega’s of even een situatie te delen. Op zich is het een heel individuele job.   Ubuntu is iets waarin ik als persoon gegroeid ben. Alles wat ik leer uit situaties of van mensen maakt me bewust hoeveel mensen niet weten wat er leeft en ubuntu is. Mensen zijn zich niet altijd bewust hoe moeilijk mensen het soms hebben om deel te nemen aan de maatschappij en hoe hoog we de lat leggen om de mensen mee te maten participeren. Er is heel veel vanzelfsprekend, maar dat is helemaal niet zo. Er blijven heel wat mensen aan de zijlijn staan en ik heb veel bewondering voor de mensen die we begeleiden. Wat ze allemaal bereiken dankzij hun doorzettingsvermogen en ondanks de beperkte middelen die ze vaak maar ter beschikking hebben. Ze doen het maar en ze staan er! 

We zijn Ubuntu - Ben

  Ben Mestdag, coördinator van vzw Hise   ‘Ubuntu voelt voor mij niet echt bijzonder, omdat ik mezelf erin herken. Het is de manier waarop ik in het leven sta. Wat mensen echt voor elkaar kunnen betekenen heb ik vooral ervaren bij het overlijden van mijn schoonvader. Een trieste gebeurtenis, maar de samenhorigheid op dat moment was enorm. Ik vond het bijzonder om te zien hoe iedereen het verdriet op zijn eigen manier verwerkte, de ene wou net heel veel praten terwijl de andere net stil werd, de ene heeft veel nabijheid nodig, een ander eerder afstand. Elkaar de ruimte laten om het verdriet op je eigen manier te kunnen verwerken. Zelf heb ik zoveel mogelijk geprobeerd om mijn vrouw die ruimte te geven, dat ze niet met andere dingen bezig moest zijn. Je hebt mekaar nodig om verlies te kunnen verwerken. Iedereen draagt op zijn manier iets bij aan het rouwproces van een ander. Ook het medeleven van anderen doet veel, als je weet dat mensen bezig zijn met jouw verdriet. Het hechte gezin van toen is door die gebeurtenis nog meer naar elkaar toe gegroeid. Sindsdien zijn we er meer dan ooit voor elkaar.      Het maakt me gelukkig als ik ervoor kan zorgen dat iemand anders zich op zijn gemak voelt. Daarom heb ik er ook voor gekozen om als voetballer een mentorrol op te nemen ten aanzien van jongere spelers. Het geeft me een goed gevoel als je ziet dat ze op een goede manier vertrokken zijn, dat ze betrokken zijn en plezier beleven in hun sport.   Die warmte voel ik ook op onze werkvloer. Er zijn bedrijven waarbij het contact zich beperkt tot het hoogst noodzakelijke. Die lijken in eerste instantie misschien heel koel, maar dat idee verandert vaak als je de mensen achter de mails of telefoons ontmoet. Je voelt al snel of bedrijven heel bewust voor ons kiezen, en waarbij je dat ook meteen voelt, zoals Puntgaaf of Vanrobaeys. Je voelt dat dat mensen zijn, en geen computers. We werken al jaren samen met Bart Vanrobaeys. Hij staat erop om zoveel mogelijk zelf te komen leveren of ophalen. Sowieso komt hij dan eens binnen om goeiedag te zeggen en een babbeltje te slaan met onze medewerkers. Die losse contacten zijn zo belangrijk. Bart is ook een echte ambassadeur voor Hise. Het is plezant om voor zo iemand te mogen werken.    Dat sociale contact op de werkvloer vinden we belangrijk. We brengen de opdrachten op een enthousiaste manier over naar de medewerkers en er is al eens tijd voor een kluchtje. In Hise werken heel veel verschillende statuten samen met elkaar. Mensen met verschillende kwetsbaarheden, mogelijkheden en talenten werken samen, en versterken elkaar. Op die manier merk je veel onderling respect op de werkvloer. Op vrijdag na het werk drinken we samen een glas. Veel verschillende persoonlijkheden werken samen, en zorgen voor een mooie dynamiek en een leuke werksfeer. Ze vullen elkaar aan en hebben respect voor elkaar. Echt ubuntu dus, en daar ben ik blij om!’

We zijn Ubuntu - Johan

  Johan Warnez, beleidsmedewerker agogiek   'Onvoorwaardelijkheid, reflectie, vastberadenheid, samenwerken, een blik naar buiten en out of the box: dat is wat ons moet typeren. Voorop staat ongetwijfeld ‘grenzen uitgommen’, zowel die van jezelf als die van anderen. Ubuntu is geen protectionisme noch narcisme noch egocentrisme. Het gaat over deel uitmaken van en groeien binnen een groter geheel.   Dat geldt ook voor organisaties. Een organisatie mag niet op zichzelf staan, want die krijgt alleen maar vorm en identiteit vanuit een relatie tot andere organisaties. Samenwerking is een belangrijke sleutel, maar samenwerken betekent hard werken. Willen we als organisatie de zorgvraag van onze cliënten creatief, op maat en integraal beantwoorden, dan volstaan onze eigen krachten niet. Een beter antwoord vind je als je ook de krachten van andere organisaties en diensten meeneemt. Uitwisseling en interactie leren je out of the box denken. Verder, sterker, anders!  Onze houding van onvoorwaardelijke erkenning van ieder zijn krachten, identiteit en potentieel ligt hier aan de basis. Iedereen kan toch steeds iets zinvols bijdragen! Ieder heeft een eigenheid, vaak een ‘eigen-aardig’heid? Iedereen wil toch vooruit?      Michèle vond reeds van de eerste dag dat ze in een groepswoning woonde, dat haar vleugels gekortwiekt waren. Haar begeleiders gunden haar nochtans alle mogelijke vrijheid. Al van die eerste dag stond haar valies klaar: ze wou een eigen stek. Samenwonen met anderen lag haar niet, het kwam niet zelden tot conflicten, of het gebeurde dat ze het huis even letterlijk achter zich liet. Ze was er terechtgekomen door haar ‘nursing’ statuut.  We wilden gaan voor een betere quality of life. Haar ouders zagen dit niet zitten: ‘Jullie kennen Michèle niet!’  En toch, vastberadenheid van haar kant en van haar begeleiders hielp om haar bezorgde ouders na enkele jaren mee te krijgen in het verhaal, waarvan de uitkomst onzeker was. Leren omgaan met vrijheid, leren omgaan met ‘oeps, dit lukt me niet’, warme bejegening, een mentor die er altijd was, maar vooral een (koppig) rotsvast geloof in ‘ze kan dit waarmaken!’ gaf haar de kans een wereld te ontdekken die aanvankelijk niet voor haar bestemd was. Ze beleefde veel avonturen... toch ontvingen we enige tijd later een nieuwjaarskaartje van haar moeder: “Samen met mijn beste wensen voor het jaar dat komt, betuig ik opnieuw mijn oprechte dank aan iedereen van de organisatie voor de ‘wonderen’ die bij onze dochter gebeurd zijn."    Wie had ooit kunnen denken dat zij zo’n ‘volwaardig burger' zou worden. Ondersteuning is omgaan met onzekerheid, het is geen statisch gegeven, maar geloven dat het onmogelijke kan, als het maar een kans krijgt. Niet alleen voor Michèle was het van belang dat ze goed omringd werd: alle mensen hebben verbinding nodig om te groeien en om te kunnen bereiken wat ze voor ogen hebben. We worden allen als afhankelijke wezens geboren met een interne drang om zelfstandig te worden. Hiervoor heb je anderen nodig. Mens worden doe je met anderen, maar ook voor anderen. De dynamiek tussen die twee ideeën zorgt ervoor dat we echt deel uitmaken van een groter geheel, waar we veel krijgen en veel geven. Beide ideeën vind je terug in het werken naar een ‘professionele identiteit’ toe. Met de warme en gerichte ondersteuning van je begeleiders word je ‘bakker’, niet alleen omdat je brood kan maken, maar vooral omdat je dat brood kan maken voor andere mensen, die er met smaak van eten en je erkennen in jouw identiteit.  Als organisatie moet je kansen benutten om te reflecteren over wie en hoe je bent. Elke samenwerking met een ander biedt zo’n kans. Uitwisseling met organisaties - over alle mogelijke grenzen heen - helpt je om je identiteit beter te benoemen en tot nieuwe inzichten te komen, of net om te beseffen dat je niet zo goed bezig was. Zo heeft een eerste Europese project waaraan we deelnamen, Triade, ons doen inzien dat we niet zo goed bezig waren als het ging over ouder worden met een beperking. We leerden al gauw, vanuit kritische reflecties van partners, dat we ons te veel door foutieve vooroordelen lieten leiden: ouderen willen niet (altijd) in hun luie zetel zitten, ze willen ook ‘actief’ ouder worden en - op een andere manier dan voorheen - echt nog iets betekenen. Ze willen nog altijd een rol spelen, bv. door verantwoordelijk te zijn voor de strijk in hun woning of door zelf inkopen te doen en andere mensen te ontmoeten, of ze willen iets betekenen voor de buurt, … Spectaculair is dit niet, deze visie sluimerde misschien al, maar het project heeft ons wel een duwtje in de rug gegeven om de visie ook in de praktijk te brengen.  De kracht van zo’n oefeningen is dat we als organisatie uitgenodigd worden tot zelfreflectie, je gaat dieper kijken naar wat de echte drijfveren zijn van wat je doet en zo bots je soms op onbewuste overtuigingen. Om die reflectie te kunnen maken, heb je een klankbord nodig, iemand die datgene wat je doet in vraag durft stellen. Pas als je je daarvan bewust bent, kan je dat als organisatie aanpakken.'  

We zijn Ubuntu - Eline

  Eline Verbrugghe, coach bij mobiel team Kortrijk-Kuurne   ‘Ubuntu betekent voor mij mensen verbinden. Vanuit mijn functie vind ik het belangrijk dat we een goede verbinding vinden tussen vrijwilligers en cliënten, ik probeer voor hen de ideale match te maken. Dat bevordert de integratie van onze cliënten in de maatschappij, het zorgt voor inclusie, en creëert vooral een warme band tussen cliënt en vrijwilliger. Zo is er het verhaal van Pascal, een persoon met een niet-aangeboren hersenletsel. Al enkele jaren komt zijn vrijwilliger hem elke dinsdag ophalen om samen inkopen te doen in de supermarkt. Ook tijdens de coronacrisis was hij elke week van de partij, om er te zijn voor Pascal en ervoor te zorgen dat hij geen eten te kort zou komen.    De coronacrisis heeft veel van onze cliënten gemotiveerd om meer te wandelen of te fietsen, maar liefst van al doen ze dat niet alleen. Een hotelmedewerker die momenteel niet aan de slag kan, had te veel vrije tijd. Ze heeft gereageerd op een vacature voor vrijwilligers en gaat sinds begin dit jaar één à twee keer per week wandelen met enkele cliënten. Sinds de coronapandemie merk ik dat we veel meer reacties krijgen, omdat mensen iets extra willen betekenen als ze meer vrije tijd hebben. Om voor een klik te zorgen plan ik sowieso eerst een babbel met de vrijwilliger, om te horen wat hij voor ogen heeft, hoeveel tijd hij wil of kan spenderen, wat de interesses zijn, … Als iemand graag wandelt en een hondje heeft, maar niet houdt van stiltes, dan koppel je die persoon best niet aan een te stille cliënt. Voor de eerste afspraak zorg ik altijd dat ik erbij ben om het ijs te breken. Valt het niet zo mee, dan zijn er zeker andere mogelijkheden om iets te kunnen betekenen binnen onze organisatie. Het is belangrijk dat beide zich comfortabel voelen. Het moet immers een win-win zijn voor beide partijen.  Er komen echt mooie verhalen uit de werking met vrijwilligers. Sowieso probeer ik hen altijd duidelijk te maken dat we beseffen dat het niet evident is, dat we dat niet gewoon vinden wat vrijwilligers doen. Zij kunnen een groot verschil maken in leven van onze cliënten. Voor veel mensen is dat één van hun enige contacten. De dankbaarheid is groter dan ooit. Onlangs was er een studente van 18 die zich aanmeldde, chapeau, he, je moet het maar doen!’  

We zijn Ubuntu - Kimberly

  Kimberly Laevens, wooncoach 't Nest   ‘Voor mij betekent ubuntu dat je respectvol omgaat met andere mensen. Tijdens mijn werk vraag ik me dan ook dikwijls af of ik in die situatie hetzelfde zou willen. Als iemand nu bijvoorbeeld een hele dag thuis is en ’s morgens geen zin heeft om zich meteen aan te kleden, of eens wat langer wil slapen. Ik heb ook soms zin om wat langer in pyjama te blijven rondlopen, dus waarom zouden onze cliënten dat niet eens mogen? Wij als begeleider zijn er niet om hen schools te dicteren wat ze wel of niet moeten doen. Zeker omdat we hier in 't Nest een wat oudere leeftijdsgroep ondersteunen, vind ik het heel belangrijk om niet blind te zijn voor wat zij graag willen. Je moet ieder in zijn eigenheid laten.   We gaan vanuit de woning ook veel op stap in de buurt. Ik vind het belangrijk dat onze bewoners zich ook thuis voelen in de buurt waar ze wonen. Eén van onze bewoners sloot een tijdje aan bij snoezelactiviteiten van woonzorgnetwerk St Vincentius. Na onze wekelijks uitstap naar de markt gaan we altijd een koffie of een soepje drinken in buurtcentrum de Zonnewijzer. Onze bewoners kennen er ondertussen al heel wat mensen, en doen er graag hun babbeltje. Ze nemen ook deel aan activiteiten die de Zonnewijzer organiseert zoals een schlageravond of een bingonamiddag. We ontlenen geregeld spelletjes bij De Speelvogel zodat we eens iets nieuws kunnen uitproberen en onze bewoners op die manier kunnen prikkelen. We laten stagiairs vaak kiezen, en merken dat dat een heel uitdagende opdracht is voor hen – het mag immers niet te eenvoudig zijn, maar ook niet te ingewikkeld – waarbij ze soms tot heel leuke, creatieve opdrachten komen. Dat doet me vaak terugdenken aan de tijd waarin in zelf stage liep.  Dat ik besef dat je echt wel iets kan betekenen voor anderen, is ook mijn drijfveer om me kandidaat te stellen als vakbondsafgevaardigde. Zo maak ik duidelijk dat ik echt iets wil betekenen voor mijn medemens/collega.    Ook privé heb ik graag mensen om me heen, al is het een simpele goeiedag als je op straat iemand tegenkomt, of een korte babbel. Samen met een collega ga ik geregeld fietsen. Vorig jaar hebben we samen de elfstedentocht gefietst en een tijdje geleden reden we de driedaagse van West-Vlaanderen. Via ‘vrienden op de fiets’ vinden we plaatsen om te overnachten. Mensen bieden er een slaapplek en ontbijt aan. Zo hebben we al veel leuke mensen ontmoet. De gastvrijheid is enorm groot. In Beveren aan de IJzer ontmoetten we een vrouw die normaal vakantiehuizen verhuurt, maar door corona lag dat al een hele tijd stil. Je voelde dat ze eenzaam was, en dat ze zich erop verheugde dat er nog eens mensen over de vloer kwamen. Toen we terug thuis waren heb ik haar enkele foto’s opgestuurd en een kaartje om haar te bedanken. Ze was daar zo blij mee! Als ik anderen blij kan maken, kan ik daar zo van genieten, dat maakt me echt gelukkig.   

We zijn Ubuntu - Mieke

  Mieke Vanhoutte, coach Passerelle   ‘Ubuntu betekent voor mij dat we vanuit de nodige expertise op een respectvolle manier zoeken naar antwoorden op ondersteuningsvragen en -noden. We moeten hierbij vertrouwen durven geven, en oog hebben voor de dromen en wensen van de persoon in kwestie.  Wanneer iemand ervan droomt om zelfstandig te wonen, brengen we in kaart welke vaardigheden wel of niet aanwezig zijn en stellen we in samenspraak met de cliënt een traject voor. Hierbij stellen we de levenskwaliteit en de wensen van de persoon voorop.   Dat doet mij denken aan het verhaal van een cliënt met diabetes. Hij wou per se zelfstandig gaan wonen, maar omwille van de onvoorspelbaarheid van zijn bloedsuikerspiegel was dit helemaal niet evident. We gaven hem meer vrijheid in de woning maar dat was niet voldoende voor hem. Uiteindelijk doorliepen we met hem een traject waarbij we in de woning een studio gemaakt hebben. Hij deed zelf zijn boodschappen en kreeg veel vrijheid, zodat we hem stap voor stap die zelfstandigheid konden geven. Met intensieve hulp van familiezorg en thuisverpleegkundigen slaagde hij erin de overstap te maken naar een aanleunstudio. Het is een proces geweest van zo’n tien jaar, maar nu woont hij sinds een half jaar zelfstandig in zijn eigen studio, en hebben we samen met hem zijn droom kunnen realiseren.  We hebben heel sterk ingezet op het aanleren van vaardigheden. Onlangs stond hij buiten, en is de deur van zijn studio dichtgewaaid. Daar stond hij dan zonder sleutel. Dankzij de probleemoplossende vaardigheden die we hem hadden aangeleerd,  die we hem aanleerden, nam hij initiatief om zijn probleem op te lossen. Hij wist hij dat het geen zin had om te panikeren, en ging hulp zoeken bij de buren. Iets waar hij ontzettend fier op was, dat hij dat probleem zelf op een goede manier heeft aangepakt. We hebben hem niet zomaar losgelaten, maar dankzij die begeleiding staat hij nu zoveel verder dan tien jaar geleden, toen we die stap nooit hadden durven zetten.  Het is het bewijs dat je als mens groeit en ontwikkelt in verbinding met andere mensen. Mensen zijn soms tot veel meer in staat dan je aanvankelijk zou denken, als ze de juiste ondersteuning krijgen én als je er vertrouwen in hebt. Een bepaald pad is niet noodzakelijk het definitieve pad. In dit geval was dat een stap vooruit, maar we hebben ook cliënten die een stap terug willen zetten. Dit kan verschillende redenen hebben: ouder worden, verminderde draagkracht, andere wensen, … en ook dat moet kunnen.  Om tot die juiste ondersteuning te komen, vind ik het belangrijk dat je kan overleggen met collega’s en met het netwerk van de cliënt. Die verbinding moet er altijd zijn. Je moet als begeleider weten dat je niet alle antwoorden hebt. De ene persoon heeft meer expertise op vlak van autisme, iemand anders weet alles over draagkracht, … Bij elkaar te rade gaan, samen bekijken wat het beste antwoord zou zijn en je gedragen voelen door je collega’s, dat is zo belangrijk.    Samen met de cliënt is ook de ondersteuning die hij of zij nodig heeft in voortdurende ontwikkeling, en dat is voor mij de grootste drijfveer in mijn job, om altijd te blijven streven naar het best mogelijke antwoord. In verbondenheid moet elke cliënt de weg kunnen gaan die hij zelf voor ogen heeft.’  

We zijn Ubuntu - Patricia

  Patricia Tytgat, management assistant en verantwoordelijke relatiegeschenken   'Je gaat toch niet leren voor opvoedster hé, dit was het antwoord van mijn ouders na mijn secundair. Ik kan het mijn ouders niet verwijten want er was niemand in de familie of vriendenkring met een beperking en de enkeling die ze kenden bleef binnen bij de ouders. Na 1 jaar een andere richting te volgen heb ik toch beslist om ervoor te gaan en mijn in te zetten voor die 'sukkelaars'. Stilletjes aan kregen mijn ouders een totaal ander beeld van ‘gehandicapten’ door hen verhalen te vertellen en door hen voor te stellen aan de cliënten. Ze stonden ervan versteld dat ze toch wel zelfstandig zijn en vrij veel kunnen. Toen beseften ze de meerwaarde van een voorziening waar zij zich thuis voelen maar ook een warm nest hebben. Ooit ging ik samen met mijn moeder boodschappen doen en kwamen we een cliënt tegen die goeiedag zei. De reactie van mijn moeder: toch goed hé dat zij ook alleen boodschappen kunnen doen.   Mensen met een beperking zijn sukkelaars. Dat was de visie toen ik 30 jaar geleden startte in onze organisatie. Ik heb toen enkele jaren als begeleidster gewerkt en heb dankzij de komst van een agogisch directeur beseft dat zij tot veel meer in staat waren dan wij dachten. Als je iemand ’s morgens helpt om zich aan te kleden gaat dat snel, ja, maar geef die persoon zelf de mogelijkheid om zich aan te kleden en hij zal verdorie fier en trots zijn dat hij dat kan. Doorheen de jaren werd er heel wat gerealiseerd en werden grenzen verlegd: nu komen de mensen buiten, ze nemen deel aan de maatschappij, ze voelen zich mens. Door een onvoorwaardelijk geloof in hun mogelijkheden en door hen op een positieve manier te stimuleren, zijn deze mensen tot heel wat in staat. We bieden hen de mogelijkheden om zich te ontplooien. We doen het niet in hun plek, ze doen het zelf.  Ik herinner me iemand met een niet-aangeboren hersenletsel die van haar moeder geen appel mocht schillen. Ze was bezorgd dat ze een epilepsieaanval kon krijgen en zichzelf zou verwonden. Bij ons is die persoon helemaal opengebloeid. Ondertussen werkt ze al enkele jaren als vrijwilliger in de stadsboerderij en is ze er een vaste waarde.   Er zijn veel verhalen van cliënten die me zullen bijblijven. Iemand waar niets in zat, zo werd gezegd, maar door haar te blijven uitdagen, vroeg ze na een tijdje zelf of ze aardappelen mocht schillen. Positieve stimulans en iemand die in je gelooft, kan zoveel betekenen. Mensen doen dat nog veel te weinig, terwijl iedereen wel eens een schouderklopje nodig heeft. Voor de buitenwereld is het nog altijd niet evident om dat te begrijpen. Veel bedrijven vragen relatiegeschenken, en willen grote hoeveelheden verse producten morgen geleverd krijgen. Maar wij zijn geen fabriek, he. Als je het hen uitlegt hebben ze er wel begrip voor. Enkele maanden geleden was een bedrijf te laat om een bestelling door te geven voor sinterklaaschocolade. Wij konden er jammer genoeg niets meer bij nemen, en hebben een ander soort pakket voorgesteld. Zij hebben zich aangepast en waren heel blij met het nieuwe voorstel. Ze zagen het ook als meerwaarde om bij ons te kunnen bestellen. Dat is iets wat ik vaak hoor van bedrijven, en dat we in coronatijden nog meer voelen, dat bedrijven niet zomaar willen bestellen maar dat die sociale meerwaarde ook van belang is.    Op privévlak heb ik een omgekeerd verhaal meegemaakt. Mijn vader heeft jaren dementie gehad, en is stilaan verder en verder van ons afgegleden. Ik zag dat hij achteruitging, en probeerde dat te aanvaarden. Mijn moeder heeft het daar heel moeilijk mee gehad, ze wou niet zien dat het niet meer ging.  Dankzij mijn kinderen heb ik geleerd om geduld te hebben om iets aan te leren. Mijn ene zoon had wat meer hulp nodig voor zijn schoolwerk dan mijn andere zoon. Dat heeft me geleerd dat ieder zijn eigen tempo heeft, en zijn eigen capaciteiten. De aanpak is bij elk persoon anders, en zo is dat ook met onze cliënten.'   

We zijn ubuntu - Caroline

  Caroline Coulon, ateliercoach Regenboog   'Jaren geleden had ik nog nooit van ubuntu gehoord. Maar met de fusie van Feniks en Regenboog kwam dat sterk in beeld. Het is een heel mooi gegeven. Het belangrijkste vind ik de verbondenheid en het versterken van elkaar. Met de fusie heb ik dat voor een groot stuk ervaren in onze werking, zowel naar cliënten als naar medewerkers toe, hoe we elkaar helpen bij de ondersteuning en samen zoeken naar de juiste plaats voor die cliënt.  Een goed voorbeeld hiervan is voor mij Filip, die in Ter Vrije Aard woont. Met de dood van zijn mama is hij in een diep rouwproces geraakt. Voor hem leidde dat tot vele bezoekjes aan de psychiater, meer ondersteuning en meer medicatie, iets waar we ons niet goed bij voelden. We stonden meer dan ooit stil bij zijn 'zijn' en wat we voor hem konden betekenen zodat hij zich beter zou voelen. Filip is een echte natuurmens en een extraverte man, terwijl hij door de dood van zijn mama net heel in zichzelf is gekeerd. Het zou makkelijk zijn om hem in die periode te zien als een 'moeilijke', lastige cliënt, maar de collega's wisten beter. De echte Filip was geen hoopje ellende, maar een mens met mogelijkheden. Ze boden hem kansen, waren open en bereidwillig. Door samen te werken en op zoek te gaan vonden we zijn nieuwe wereld op de bioboerderij in Avelgem, waar hij al snel een graag gezien persoon werd.  Een gelijkaardig verhaal herinner ik me van Stefaan. Vanuit de bioboerderij kwam hij op enkele andere plaatsen terecht, maar uiteindelijk vond hij zijn plekje in Regenboog waar hij zich goed voelt. In alle situaties proberen we de cliënt zoveel mogelijk centraal te stellen, zodat hij kan zijn wie hij wil zijn! Ik zeg daarbij niet dat elke cliënt altijd 100 % gelukkig is, natuurlijk niet. Maar we bieden hem wel de mogelijkheden om te 'zijn'. Zo ook met Stefaan, we zien hem graag zoals hij is. Hij heeft soms moeilijke en minder moeilijke momenten, maar Stefaan is Stefaan. Bij conflicten kunnen we het ook niet altijd alles oplossen maar nemen we hem gewoon bij ons. Als je ziet wat het resultaat is van die gelijkheid en verbondenheid dan kan je dat alleen maar toejuichen. Het is verbinding met en erkenning van elkaar.  Ubuntu betekent voor de cliënten ook dat we nauw samenwerken met de netwerken. Het is niet omdat we professioneel zijn dat we pretenderen alle antwoorden en alle waarheden in pacht te hebben. We gaan samen op zoek naar wat het beste is voor die welbepaalde cliënt, en daar zijn de cliënt en het netwerk onmisbare schakels in. We laten hen niet in de steek, maar gaan net heel ver voor hen. In coronatijden werkten we met andere teams samen. Daar voelde je terug die verbondenheid en de appreciatie voor elkaars werk. We zijn er voor elkaar en hebben hetzelfde doel voor ogen, en dat is zo ontzettend belangrijk. Ubuntu betekent voor mij als medewerker ook dat je eens wat doet buiten de werkuren, en dan heb ik het niet enkel over vrijwilligerswerk. Eens stoppen als je in de buurt bent bijvoorbeeld, tijdens een wandeling met de hond of zo, of aanwezig zijn op een activiteit omdat je weet dat dat hen plezier doet. De mensen die me kennen weten dat ik er ben.'  

Kernbestuurders

VACATURE KERNBESTUURDER Ben jij onze expert in algemeen maatschappelijke tendensen? Als kernbestuurder ben je lid van het bestuur van de verschillende vzw’s van Groep Ubuntu: vzw Ubuntu Achtkanter, vzw Comforte, vzw tAlternatief, vzw De Stroom/De Stroom plus, vzw De Speelvogel, vzw Hise, vzw Oxfam Wereldwinkel Kuurne (De Drie Wijzen). Je waakt erover dat de inhoudelijke meerwaarde van onze netwerkonderneming wordt gerealiseerd. Je borgt dat de strategische doelen van de groep en die van de verschillende vzw’s volbracht worden. Je zorgt mee voor de coherentie en samenhang van het beleid. Samen met de andere bestuurders en het management bouw je de identiteit van de verschillende vzw’s verder strategisch uit. Je doet dit vanuit een versterkende rol en met respect voor de eigenheid van de vzw’s. Daarnaast waak je mee over de financiële gezondheid van de netwerkonderneming. Het rapporteringssysteem van het management is het middel om jullie opdracht als kernbestuur transparant te kunnen opnemen. Je bent een echte hybride ondernemer en wil mee de sociale inclusieve meerwaarde realiseren. Je volgt de evoluties in de samenleving en maatschappij met veel interesse op (ruimer dan die van de sectoren waar Groep Ubuntu werkzaam in is). Je capteert maatschappelijke tendensen en evoluties en bent alert voor opportuniteiten. Vanuit je ruime blik op macroniveau zie je opportuniteiten en valkuilen van elk van de vzw’s, alsook de meerwaarde van potentiële verbindingen binnen Groep Ubuntu of met andere actoren.     VACATURE KERNBESTUURDER Ben jij onze expert op financieel en juridisch vlak? Als kernbestuurder ben je lid van het bestuur van de verschillende vzw’s van Groep Ubuntu: vzw Ubuntu Achtkanter, vzw Comforte, vzw tAlternatief, vzw De Stroom/De Stroom plus, vzw De Speelvogel, vzw Hise, vzw Oxfam Wereldwinkel Kuurne (De Drie Wijzen). Je waakt erover dat de inhoudelijke meerwaarde van onze netwerkonderneming wordt gerealiseerd. Je borgt dat de strategische doelen van de groep en die van de verschillende vzw’s volbracht worden. Je zorgt mee voor de coherentie en samenhang van het beleid. Samen met de andere bestuurders en het management bouw je de identiteit van de verschillende vzw’s verder strategisch uit. Je doet dit vanuit een versterkende rol en met respect voor de eigenheid van de vzw’s. Daarnaast waak je mee over de financiële gezondheid van de netwerkonderneming. Het rapporteringssysteem van het management is het middel om jullie opdracht als kernbestuur transparant te kunnen opnemen. Als hybride ondernemer wil je mee de sociale inclusieve meerwaarde van onze organisatie realiseren. Je doet dit vanuit jouw expertise op financieel en juridisch vlak. Je kan jouw kennis vertalen naar de eigenheid van onze vzw’s (in het bijzonder participatief werken en intrapreneurship) en volgt ook evoluties en veranderingen op vlak van deze domeinen op.     INTERESSE? Stuur jouw CV en motivatiebrief met vermelding van de vacature voor 30 oktober 2021 via e-mail naar els.raepsaet@groepubuntu.be. We verzekeren een vlotte en vertrouwelijke aanpak van je kandidatuur. #wezijnubuntu #menszijndoejesamen     Als mens zijn we vaak op zoek naar een houvast, dat ons helpt in ons dagelijks handelen. We zoeken antwoorden op vragen als: hoe gaan we met elkaar om, hoe zorgen we voor elkaar en wat verbindt er ons. Als sociale inclusieve netwerkonderneming vinden we de drijfveer voor ons handelen in ubuntu. Ubuntu of het diepgewortelde mensbesef dat we allen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, geeft vorm aan ons mens- en maatschappijbeeld. Het is het fundament voor de relaties die we als mens willen aangaan en de voedingsbodem voor ons ondernemen. Ubuntu start met de onvoorwaardelijke acceptatie van iedere burger. Iedereen is gelijkwaardig en maakt deel uit van een groter geheel. Iemand met ubuntu staat open voor anderen en gelooft dat elke mens potentieel en talenten heeft maar ook dat elke mens kwetsbaar is. De talenten en mogelijkheden van anderen vormen geen bedreiging maar net een meerwaarde waardoor je als mens kan groeien en ontwikkelen. Iemand met ubuntu gaat in verbinding met andere mensen en gaat actief op zoek naar unieke en creatieve antwoorden om elkaar te dragen in die kwetsbaarheid. Ubuntu is dynamisch, warm, uitdagend en heeft als doel mensen sterker te maken. Ubuntu vormt de kern van onze onderneming. Het is onze drijfveer en staat daarom centraal in onze ondernemingsnaam.    

Ierlandlaan

Wonen in de Ierlandlaan   Twee nieuwe woningen in Zwevegem In de Ierlandlaan in Zwevegem worden op dit moment twee woningen gebouwd voor mensen met een beperking. Deze bouw wordt verwezenlijkt dankzij een samenwerking tussen vier partners: Eigen Haard, Gemeente Zwevegem, vzw Co-Living en Groep Ubuntu. Begin oktober 2021 zijn de woningen afgewerkt en kunnen de nieuwe bewoners er in trekken. Het gebouw bevindt zich in een woonwijk, het is de bedoeling om via een buurtwerking iets moois uit te bouwen waarbij er een wisselwerking ontstaat met de buurt.  In één van de woningen zijn er nog open plaatsen, de woning biedt plaats aan 7 personen. Je kiest er dus voor om in een kleine groep samen te wonen. Zelfstandig wonen met ondersteuning In de woning deel je de gemeenschappelijke ruimtes zoals de keuken, de leefruimte en de tuin met je medebewoners. Er is ruimte voorzien voor het plaatsen van een gemeenschappelijke wasmachine/droogkast. Je geniet van het gezelschap en vindt het leuk om samen te wonen met je huisgenoten, samen te koken, eten, tv te kijken, ...   Anderzijds deins je er niet voor terug om eens alleen te zijn en kan je je tijd zelfstandig invullen. Je hebt je eigen kamer met veel lichtinval zodat je op elk moment tijd en ruimte voor jezelf kan hebben. Elke kamer heeft een eigen aparte badkamer met douche, lavabo en toilet. Je kan gebruikmaken van een modern domoticasysteem. In onderling overleg en op afgesproken momenten komt er iemand langs om jou en je medebewoners enkele uren per dag te ondersteunen. Via een oproepsysteem is er, ook 's nachts, een begeleider bereikbaar.  In het gebouw is geen lift aanwezig. Eén kamer (28,5 m²) ligt op het gelijkvloers. Op de eerste verdieping zijn er vier kamers: twee van 24 m² en twee van 29,6 m². Op de tweede verdieping is er nog een kamer (28,7 m²) en een studio. De studio is 39,9 m² groot en heeft een aparte slaapkamer (die geschikt is voor 1 of 2 personen), er is een keukenblok met gootsteen en mogelijkheid tot het plaatsen van enkele keukentoestellen.     Dimitri kijkt ernaar uit om samen te leven met anderen Dimitri is 39 en heeft een verstandelijke beperking. Hij woont al 16 jaar alleen. Zijn pleegouders bouwden achteraan in hun tuin een chalet speciaal voor hem, een ruime woning waar hij alles voorhanden heeft. Hij heeft er zich al die jaren thuis gevoeld, maar jammer genoeg kan hij het niet langer aan om alleen te wonen. Daarom neemt hij dit najaar zijn intrek in de Ierlandlaan. Linda, pleegmoeder van Dimitri: ‘De eenzaamheid speelt hem parten. Hoewel onze deur altijd voor hem openstaat, merken we dat het dat niet is waar hij naar op zoek is. Wat hij nodig heeft, zijn leeftijdsgenoten om zich heen. Op zijn werk in het maatwerkbedrijf loopt alles heel vlot, maar daar heeft hij de omkadering die hij nodig heeft. Er is een vaste structuur en zijn werkbegeleider organiseert alles. Binnenkort wil hij graag naar Buikrock. Mochten we Dimitri dat zelf laten organiseren, dan lukt hem dit niet. Nu regelt zijn mobiel begeleider dit zodat hij via De Stroom kan gaan. We weten nu al dat hij zich er super zal amuseren, zeker als hij omringd is door andere mensen.’ Dimitri: ‘Ik kijk er enorm naar uit om samen te wonen met andere mensen. Als ik alleen wil zijn, dan kan ik altijd naar mijn kamer gaan, maar ik hou er ook van mensen om me heen te hebben. Eén keer per week komt mijn vriendin op bezoek. Het is niet zo dat we dan vanalles doen, gewoon naast elkaar in de zetel zitten is vaak al genoeg, ik hou van dat gevoel dat er iemand in de buurt is.’  Linda: ‘Dimitri heeft iemand nodig die hem helpt zijn dag te organiseren, iemand die - soms letterlijk - naast hem staat. Daarom is het goed dat er elke dag iemand langsgaat die hoort wat er die dag goed of minder goed is gegaan, zodat hij niet de kans krijgt om zijn problemen op te kroppen. Hij zal zich ook veiliger voelen doordat hij altijd een begeleider kan oproepen mocht het nodig zijn.’ Dimitri: ‘Sowieso zal ik mijn eigen huis missen. Ik ben mijn pleegouders ontzettend dankbaar voor wat ze allemaal voor mij hebben gedaan. Maar ik kijk er ook enorm naar uit om met anderen in groep samen te wonen!’    Maak kennis met je nieuwe buren   Hannes, Laurence, Lien, Stijn en Tony verhuizen dit najaar naar de Ierlandlaan. Hun ouders sloegen de handen in elkaar om dit woonproject via vzw Co-Living in eigen regie op maat te realiseren. Ze willen een gegarandeerde thuis en gegarandeerde ondersteuning voor hun kind, zeker als er ooit een dag komt dat ze er zelf niet meer zijn.  In één van de twee woningen zullen deze vijf jongvolwassenen samenwonen, zij worden dus jouw nieuwe buur.    Hannes zoekt nog een nieuwe buur       Een samenwerking tussen vier partners   Eigen Haard cvba uit Zwevegem bouwt en verhuurt sociale woningen. In de Ierlandlaan bouwt en financiert Eigen Haard het project en treden zij op als verhuurder. Huren kan dus aan een sociaal tarief, waarbij de huurprijs berekend wordt op basis van je inkomen.   Vzw Co-Living is een oudergroep van 5 jongvolwassenen die het heft in eigen handen namen en een woonst wilden creëren voor hun kind waarbij ze zelf alles kunnen bepalen. Gemeente Zwevegem stelde een buurtwerker aan. De woningen beschikken over een ontmoetingsruimte die door de buurt gebruikt kan worden. De bedoeling is om een wisselwerking teweeg te brengen tussen de bewoners en de buurt.   Groep Ubuntu is zorgpartner. Wij staan in voor de ondersteuning van de bewoners in de woningen.   Wordt de Ierlandlaan jouw nieuwe thuis? Contacteer Elien De Winter van Het Loket. Elien De Winter:          elien.dewinter@groepubuntu.be          of 0497/58 92 40  

VTO - Niet Aangeboren Hersenletsel

  Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH)   Inhoud vorming Deze vorming bestaat uit drie belangrijke delen: 1. De basiscursus (2 dagdelen) Wat zijn de oorzaken en gevolgen van NAH, meer specifiek de minder zichtbare problematiek, kenmerken en zorgvragen van de doelgroep, focus op plasticiteit van de hersenen en het belang van voortgezette revalidatie. 2. Het Cognitive Disabilities Model (CDM) Het CDM reikt een kader aan om de cognitieve mogelijkheden van een persoon met NAH in te schatten, het gedrag beter te begrijpen en gepaste zorg- en therapieprogramma's aan te bieden. Het accent wordt hierbij niet zozeer op de stoornissen gelegd, maar wel op de manier waarop die zich uiten in het dagelijks leven. In dit model worden 6 niveau's onderscheiden waarbij handvaten aangereikt worden voor het aanbieden van activiteiten, de intensiteit van de ondersteuning, de manier waarop iemand best kan aanleren... Deze cursus wordt door een externe lesgever verzorgd en 'in house' georganiseerd. De cursus vindt plaats in de maand november maar voorlopig is er nog geen datum gekend. Wie inschrijft wordt zeker tijdig op de hoogte gebracht. 3. Breinbreker als sluitstuk van deze vormingsreeks.                                                                     Caroline Kopàcsi           Data, tijdstip en locatie Dinsdag 19 oktober 2021 - basiscursus 1     9 tot 12 uur     Locatie: Coördinatiecentrum - Ghandizaal Zwevegem  Maandag 22 november 2021 - basiscursus 2     9 tot 12 uur      Locatie: Coördinatiecentrum - Ghandizaal Zwevegem  Dinsdag 9 november 2021 - CDM     13 tot 16 uur     Locatie: Polyvalente zaal, Boerhof Kortrijk Dinsdag 25 januari 2022 - Breinbreker     9 tot 12 uur     Locatie: Coördinatiecentrum - Ghandizaal Zwevegem 

VTO - vormingsaanbod

Beste collega's, Na een lange periode waarin niet veel mogelijk was en waarin we vooral hebben ingezet op digitaal leren zijn we blij om weer live trainingen en opleidingen te mogen aanbieden. Het grote voordeel van dat online leren is dat je geen grote afstanden hoeft af te leggen. Als mens hebben we echter nood aan fysieke ontmoeting. We zijn dan ook blij dat we jullie weer écht kunnen zien.  Voor het najaar van 2021 staat een mooi aanbod vormingen op jullie te wachten. Zo goed als alle vormingen en workshops gaan fysiek door. Hieronder kan je het volledig overzicht terugvinden. Je kan inschrijven via je VTO verantwoordelijke. Heb je nog vragen of bedenkingen? Aarzel dan zeker niet om me te contacteren! Warme groeten,                                                                                                                         VORMINGSAANBOD 2021-2022   Quality of Life (QOL) Waarvoor staat Quality of Life en hoe gaan we hiermee aan de slag binnen onze organisatie?     Autisme Spectrum Stoornis (A.S.S.) Wat is autisme? Hoe ga je om met iemand met Autisme Spectrum Stoornis?   Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) Wat zijn de oorzaken en gevolgen van NAH en wat is het belang van voortgezette revalidatie?                              Geestelijke Gezondheidszorg (G.G.Z.) We zoomen in op de geestelijke gezondheid van mensen met een kwetsbaarheid en/of verstandelijke beperking. 

Sint-Amandslaan

Nagelnieuw NAH-centrum met woningen in St.Amandslaan (Kortrijk)   In de Sint-Amandslaan in het centrum van Kortrijk verrijst het nieuwe dagcentrum Wissel met bijhorende woningen voor volwassenen met een NAH, uniek in de regio. De volledige werking voor personen met een NAH wordt er gecentraliseerd: atelierruimtes, therapielokalen (zowel voor individuele therapie als groepstherapie, of voor overleg met familieleden), mobiele woonondersteuning, een vrijetijdsaanbod en woonmogelijkheden. Zo bieden we op één plaats een complete dienstverlening aan. Door dit samen te brengen, willen we nog meer inzetten op ondersteuning op maat. Als we een persoon goed willen ondersteunen, moeten we dit bekijken vanuit ons volledige ondersteuningspakket. Zo kunnen we elkaar nog beter informeren en op de hoogte houden en is er een vlotte communicatie vanuit wonen naar therapie, ateliers en omgekeerd.  In dit nieuwe project kunnen wij onze jarenlang opgebouwde expertise op vlak van voortgezette cognitieve revalidatie dan ook ten volle inzetten. We focussen hierbij op cognitieve training, psycho-educatie, emotionele zelfregulering en sociale vaardigheidstraining. Die expertise delen we ook in onze samenwerkingsverbanden. Zo hebben we regelmatig overleg met az groeninge en CAR Overleie, dat op een boogscheut van onze nieuwe locatie ligt, zowel op cliëntniveau als voor het invullen van de noden op vlak van NAH in de regio. Daarnaast zitten we ook de West-Vlaamse afdeling van de Hersenletsel Liga voor, waarbij we meewerken aan sensibilisering, vorming en intersectorale afstemming. Verder werken we nauw samen met gezinszorg, thuiszorg, psychiatrische centra en tal van andere diensten. Uiteraard maak je enkel gebruik van die dienstverlening die jou vooruithelpt. Dat kan enkel therapie zijn, enkel wonen of enkel atelierwerking, maar is in veel gevallen een combinatie. Deze dienstverlening wordt continu afgestemd op jouw noden. Wanneer zo'n dagprogramma te hoog gegrepen is, kan je een laagdrempelig programma volgen met voldoende veiligheid en geborgenheid dat tegelijk uitnodigend is. We geloven immers rotsvast in het groeiperspectief van elke persoon met NAH, dat kunnen grote stappen vooruit zijn, maar kan ook heel miniem zijn, waarbij ons NAH-centrum een springplank kan zijn, maar ook een terugvalbasis.   Wonen en werken op één locatie Wonen en werken op dezelfde plaats is voor mensen met een NAH een pluspunt. Dit zorgt ervoor dat we een gevarieerd dagprogramma kunnen samenstellen, met een evenwicht tussen stimulerende en routinematige activiteiten. Vrijwilligerswerk, atelierwerk, therapeutische ondersteuning, samenwerking met reguliere diensten en het onderhoud van de woning kunnen mooi op elkaar afgestemd worden zonder extra verplaatsingen. Bovendien biedt de eigen woning rust tijdens de middagpauze of wanneer je daar nood aan hebt. De ligging in het stadscentrum biedt heel wat (inclusieve) mogelijkheden op vlak van vrijetijd, vrijwilligerswerk, medische diensten, … Doordat dit aanbod binnen handbereik ligt, moet voor verplaatsingen minder vaak een beroep worden gedaan op andere diensten of het netwerk, wat sommige mensen een extra gevoel van vrijheid zal bezorgen.   Woonmogelijkheden In de woningen is er permanent een begeleider aanwezig. We bekijken samen jouw wensen en mogelijkheden om te zien welke woonvorm het best bij jou aansluit. Samenhuizen: acht personen hebben elk hun eigen kamer en sanitair, maar delen keuken en leefruimte.  Woningdelen: we hebben drie woningen waar telkens vier personen samenwonen. Zij hebben hun eigen kamer met sanitair, maar delen de keuken en leefruimtes.  Individueel wonen in een studio: er zijn vier studio’s waar iemand individueel kan wonen, met eigen sanitair, keuken en leefruimte.     'Deze bouw is net wat we nodig hadden!'   Grégory raakte op zijn 14de betrokken bij een verkeersongeval, dat zijn vader niet heeft overleefd. Na vier weken coma moest Grégory alles opnieuw leren: praten, stappen, lezen, … Het was een heel moeilijke periode voor hem, maar Grégory is een echte doorzetter. Grégory: ‘Ik woon nog thuis bij mijn ouders, maar zou graag net als mijn broers en stiefzus op eigen benen staan. Ik droom van een eigen appartement, maar weet dat dat nu niet mogelijk is. Binnenkort heb ik wel mijn eigen stek in de Sint-Amandslaan.’  Zelfstandigheid is heel belangrijk voor Grégory, maar ook voor zijn ouders. Dominique, mama van Grégory: ‘Wij zijn al wat ouder, en weten niet hoelang wij nog voor hem kunnen zorgen. De bouw van Overlys, dat is prachtig he! Het komt als een geschenk uit de hemel.’  Twee dagen per week gaat Grégory als vrijwilliger werken op een boerderij, en met collega’s van Wissel gaat hij ook in groep werken bij het Washcot en Groenten en Fruit Isabelle. Aan motivatie ontbreekt het hem niet, maar doordat zijn kortetermijngeheugen is aangetast moeten dingen bij hem echt geautomatiseerd zijn om ze niet te verliezen. Ook de connectie tussen zijn hersenen, handen en benen verloopt soms moeizaam. Dominique: ‘Hij heeft al veel geoefend in Wissel en moet steeds meer geprikkeld worden. We zouden graag hebben dat hij over enkele jaren nog eens kan proberen om in het reguliere arbeidscircuit aan de slag te gaan, maar weten niet of we daarin zullen slagen. Doordat hij een groot deel van zijn puberteit heeft gemist, is hij mentaal jonger. We geven hem de tijd die hij nodig heeft, maar zijn ervan overtuigd dat er nog verbetering zal komen, zeker nu hij zelfstandig kan gaan wonen met de nodige ondersteuning!’   'Het is belangrijk te weten dat er altijd goed gezorgd zal worden voor Christine'   Het is ondertussen 13 jaar geleden dat Christine getroffen werd door een hersenbloeding. Voor haar hersenletsel was ze een gelukkig getrouwde jongedame, nu is ze een iets rijpere vrouw die perfect beseft wat voor impact het hersenletsel op haar leven heeft.  Christine: ‘Het hersenletsel betekende dat ik niet meer voor mezelf kon zorgen, iets wat moeilijk te aanvaarden is. Gelukkig heb ik een heel warme familie die er altijd voor me is.’  Annie, mama van Christine: ‘Haar rechterhand en -been zijn deels verlamd. In het begin kon ze geen zinnen vormen. Christine is enorm geëvolueerd, nu kan je normale conversaties met haar voeren en kan ze goed stappen met haar brace.’ Vandaag krijgt Christine ondersteuning in een woning waar er permanent een begeleider aanwezig is, maar ze is klaar voor de volgende stap.  Christine: ‘Ik vind het belangrijk dat de mensen waarmee ik samenwoon weten wat het is om te leven met een hersenletsel. We maken hetzelfde mee, al is de impact ervan bij iedereen verschillend. In Wissel begrijpen de mensen mij. Ik voel me goed bij hen.’ Verhuizen naar de nieuwbouw zal een goede stap zijn volgens haar moeder, ze weet nu dat er altijd goed voor Christine gezorgd zal worden, al was Christine zelf niet meteen overtuigd.   Christine: ‘Nu ben ik er nog niet klaar voor, ik heb nog wat tijd nodig om te wennen aan het idee. Maar eens het zover is zal ik er wel klaar voor zijn, hoor!’       Wordt de Sint-Amandslaan jouw nieuwe thuis of werkplek?  Contacteer Luc Colman (Het Loket) voor meer info: luc.colman@groepubuntu.be of 0486/02 09 83  

HR Getuigenis Krokonijn Sophie

  Sophie - Begeleider in kinderdagverblijf Krokonijn   Sophie Khader heeft enkele moeilijke jaren achter de rug. Via GTB kwam ze terecht bij de klusjesdienst van tAlternatief. ‘Ik ben ondertussen 44 jaar oud. Fysiek was het toch wel een zware opdracht. Uiteindelijk kon ik na enkele maanden doorschuiven naar kinderdagverblijf Krokonijn, waar ze nu een jaar aan de slag is. Ik zie wel graag kindjes maar had niet gedacht dat ik ooit hele dagen tussen de kinderen zou werken. Het is soms wel uitputtend, ja, maar het geeft je vooral veel voldoening. Dat zorgt ervoor dat ik ook privé meer obstakels kan trotseren. De lach van een kind … ik krijg er tonnen energie van!     Dat heeft niet enkel met de job te maken, maar ook met het team van collega’s. Ik kan hier heel open praten en voel me goed. De sfeer is helemaal anders dan in een commerciële omgeving. Ik kan het openlijk zeggen als er iets niet goed loopt en krijg hier ook steun van de collega’s. Dat is iets helemaal anders dan een werksfeer waarin er voortdurend achter de rug van anderen geroddeld wordt. De job is alles behalve eentonig. Doordat ik handig ben, kan ik al eens een defect herstellen. Ik kan niet naar huis gaan als ik weet dat hier niet alles in orde is. Dan blijf ik tot de rust is teruggekeerd.     Ik vind het fantastisch om te zien hoe die kleine karaktertjes zich ontwikkelen, die lach, die eerste woordjes, de oprechte blijheid als ze jou zien, hen kunnen troosten als er iets scheelt, … Je beleeft zoveel leuke momenten op een dag. ’t Is plezant om te praten over je werk. Ik geniet elke dag. Onlangs zijn er weer enkele vertrokken. Je voelt dat ze klaar zijn om naar school te gaan en dat ze zich beginnen te vervelen. We bereiden hen goed voor op die stap. Hiernaast is een school en tijdens de speeltijd zwaaien we vaak naar de kindjes die hier nog geweest zijn. Die band blijft bijzonder. Ik leer elke dag bij op de werkvloer maar besef dat de gediplomeerde kinderverzorgers hier een pak meer kennis hebben. Ik wil de uitdaging aangaan en deze kennis bijschaven, mezelf verdiepen en blijven groeien. Daarom ben ik in september gestart met een opleiding kinderverzorging in het volwassenenonderwijs. Ik ben ontzettend blij met de kansen die ik krijg. Ik wil ze dan ook met beide handen grijpen.

HR getuigenis Lieve administratie

  Lieve Kint - medewerker facturatie en boekhouding   ‘In 2009 kon ik starten als medewerker van Groep Ubuntu bij de administratie in Avelgem. Toen de vacature verscheen, twijfelde ik geen moment om te solliciteren. Voor mij was het een luxe dat ik op 500 m van mijn deur aan de slag kon. Ondertussen zijn we met de administratie al een paar jaar te vinden in Zwevegem. Ik heb jaren op de personeelsdienst gewerkt. Vorig jaar kreeg ik de kans om over te stappen naar de dienst boekhouding en facturatie, een uitdaging die ik graag wou aangaan.  Ik volg de boekhouding van Oxfam Wereldwinkel in Kuurne op, waar ook De Drie Wijzen is gevestigd. Daarnaast maak ik de facturen op van cliënten, vooral van de cliënten die in de regio Kortrijk wonen of naar de dagbesteding gaan.  Ik weet graag voor wie ik aan het werk ben, en hou van het contact met het personeel, de vrijwilligers van Oxfam, de cliënten, … Ik weet graag wie de persoon achter de naam is als ik een factuur opmaak. Voor de cliënten van de woningen heb ik daar iets op gevonden. Ik heb een overzicht van de cliënten gemaakt met foto’s en opgehangen in mijn bureau. Zo ken ik toch al een beetje de gezichten, want overstappen van dienst in coronatijden, geeft je niet de mogelijkheid om mensen te leren kennen. Samen met de collega’s van de administratie gaan we ervoor, om de gegevens die van de verschillende vzw’s binnenkomen goed en correct te verwerken. De fusies en de opstart van de woon- en leefkosten zorgden ervoor dat we met het team al op heel wat veranderingen moesten inspelen. De toekomst zal ons waarschijnlijk nog wel uitdagingen bezorgen op administratief vlak, maar dat maakt het juist boeiend.’                          

HR Getuigenis Jan tAlternatief

  Jan Van De Moortel - Begeleider Propere Patrouille tAlternatief   Wie in Zwevegem woont, kent Jan ongetwijfeld. Zijn foto en die van zijn collega’s prijken namelijk in het straatbeeld als mooimakers van Zwevegem, iets wat Jan en zijn team al 15 jaar elke dag doen, door weer en wind.     ‘Als ze een steen verlegd hebben, ik heb het gezien.’ Zo begint Jan zijn verhaal met de nodige trots. ‘Samen met mijn team leeg ik de vuilnisbakken en ruim ik zwerfvuil en dode dieren op. Ondertussen zijn er ook veel burgers die ons helpen om hun buurt proper te houden, ze zijn dan altijd preus om dat te komen vertellen. Ze hebben mijn nummer en mogen me altijd bellen. Die interactie met anderen, met de mensen die het resultaat voelen van wat je doet, dat vind ik een echte meerwaarde.’ Wat vind je leuk aan je job? ‘De vrijheid! Ik kan zelf bepalen wat ik op welk moment doe, als mijn werk maar in orde is. Ik mag ondertussen ook zelf beslissen waar er vuilnisbakken komen of weggenomen worden. Als mijn klant niet tevreden is, dan ben ik dat ook niet. De wegen in Zwevegem hebben geen geheimen meer voor mij, ik ken ondertussen elke wegel.’                      Je begeleidt een team van mensen met afstand tot de arbeidsmarkt, hoe verloopt dat? ‘In het begin wou ik te snel gaan. Dat heb ik moeten afleren. Het team verandert geregeld doordat mensen doorstromen, maar ze leren me al snel kennen. Ik ben streng maar rechtvaardig. Je moet er niet te veel over leuteren, gewoon doen. Die klik moet je ook wel kunnen maken als je dode dieren of hondenpoep opruimt. Als iets me niet bevalt, verhef ik nooit mijn stem, maar ik maak het wel duidelijk. Ik hou die persoon dan ook wel extra in de gaten. Ik geniet ervan als mensen uit mijn team vast werk vinden, want als ze bij mij hebben gewerkt, zijn ze echt klaargestoomd!’ Wil je deze job nog lang wil blijven doen? ‘Mijn werk is nooit gedaan, he. Aan mijn pensioen denk ik nog niet, en ik kan nog altijd vlot over dijken springen. Zolang dat lukt blijf ik ervoor gaan!’  

HR Getuigenis Gudrun kok Regenboog

  Gudrun Spillebeen - chef-kok in Regenboog     ‘Ik werk nu 11 jaar in Regenboog. Ervoor was ik aan de slag in de cafetaria van een ziekenhuis. De voldoening die ik uit mijn job haal, is hier vele malen groter. Toen kreeg ik nooit feedback, hier voel ik de dankbaarheid van de cliënten. Ik ben chef-kok van opleiding en kan die job hier ook uitoefenen. Ik maak elke dag verse soep, een maaltijd en soms een dessertje voor zo’n 80 personen. Ik schep het eten ook op voor de collega’s en cliënten die hier eten. Die verandering is één van de beste keuzes van mijn leven geweest. In het begin miste ik het menselijk contact, een babbelingske. Groep Ubuntu heeft daar gehoor aan gegeven en ik kreeg een vaste medewerker in de keuken. Chantal is een vrouw met een verstandelijke beperking, een fantastische madame. Ik ben blij dat ik haar bij mij heb. Ze woont nu alleen en ik heb afgesproken dat ik haar eens ga ophalen zodat ze bij mij thuis een koffietje kan komen drinken.   Sinds ik hier werk, ben ik opengebloeid. Ik ben meer op mijn gemak en kan meer relativeren. Toch blijft mijn lat hoog liggen. De adrenaline om het eten perfect op tijd af te hebben, blijf ik elke dag voelen en daar geniet ik ook van. Het is trouwens ook nog nooit fout gelopen. Ik maak graag mijn eigen ding van een gerecht en dat wordt geapprecieerd. Ze kennen hier allemaal de spaghettisaus en het stoofvlees van Gudrun! Waar het kan werk ik graag met verse producten, bv. voor courgettegratin of gerechten met prei. Dan vraag ik enkele cliënten om te helpen bij het wassen en snijden van de groenten, iets wat ze met veel plezier doen. Of ik zorg eens voor een extraatje, zo maakte ik vanmiddag pudding met een koekje. Niet alleen met de cliënten kan ik het goed vinden, ook de collega’s zijn fantastisch. Ze zijn oprecht blij als ik na een verlof terug ben en betrekken mij bij alles. Als er iets te doen is, word ik telkens mee uitgenodigd. Dat doet zoveel deugd. Hier werken veel ubuntu-mensen samen en ik ben blij dat ik daar deel van mag uitmaken.’      

Cederlaan

Ontdek onze nieuwe woningen in de Cederlaan (Kortrijk)   Nog eind 2021 zullen we een nieuwe woning in gebruik nemen in de Cederlaan in Kortrijk. Sociale huisvestingsmaatschappij Wonen Regio Kortrijk bouwde dit complex met 18 ruime en comfortabele studio's.  Mensen met een beperking of kwetsbaarheid zullen er kunnen wonen met veel nabijheid van een begeleider. Er zal immers 24u per dag iemand aanwezig zijn in de woning. De studio's hebben een eigen slaapgedeelte, badkamer, keuken en leefruimte. Op elke verdieping is er een gemeenschappelijke ruimte met extra bergruimte en toiletten, en er is een aparte badkamer met ligbad en een ruime tuin. Enkele studio’s zijn aangepast voor rolstoelgebruikers. Er zijn ook studio's waar twee personen kunnen wonen. Dit nieuwbouwproject wordt gerealiseerd door sociale huisvestingsmaatschappij Wonen Regio Kortrijk en KRAS Architecten. Samen maakten ze van de wijk Ceder-, Sparren- en Perziklaan een aantrekkelijke en duurzame woonbuurt. Ze creëerden er een divers woonaanbod. Ecologisch verantwoord bouwen stond bij dit project voorop. De opwaardering van de buurt omvatte zowel de bouw van laagenergetische appartementen en assistentiewoningen als de renovatie van de bestaande woningen tot bijna-energieneutrale woningen. Gemeenschappelijke binnentuinen zorgen voor een aangename woonomgeving en contact tussen de bewoners. Bovendien ligt de woning in een rustige woonwijk op een boogscheut van het centrum van Kortrijk en vlakbij de op- en afritten van de autosnelweg.     Wil jij dit project mee opstarten? We zoeken wooncoaches om mee aan de wieg van dit nieuwe project te staan. Wil je er mee voor zorgen dat de bewoners zich meteen thuis voelen? Kan je voor een warme, huiselijke sfeer zorgen en het huishouden op een goede manier runnen? En slaag je erin samen te werken met de buurt en hen maximaal bij het woongebeuren te betrekken? Dan ben jij misschien wel de geknipte persoon voor deze job.  Bekijk de vacature Wooncoach Cederlaan op onze jobsite. Solliciteren kan door je cv en motivatiebrief te bezorgen aan Steffy Tran (steffy.tran@groepubuntu.be) voor 18 oktober.        Wordt de Cederlaan of één van onze andere woningen  jouw nieuwe thuis?  Contacteer Het Loket voor meer info: loket@groepubuntu.be of 056/36 14 73        

HR Getuigenis Comforte Amenda

  Amenda - huishoudhulp bij Comforte   Amenda is een vivante jonge dame die bij Comforte werkt als huishoudhulp. Haar verhaal begint een viertal jaar geleden bij vzw BIK.   ‘Initieel startte ik als begeleider in de naschoolse opvang in de Centrumschool in Kuurne. Omdat er niet direct een mogelijkheid was om in die job extra uren te krijgen, ging ik daarnaast aan de slag als huishoudhulp. Een heel andere job, maar een aangename afwisseling. De combinatie was eigenlijk perfect en het feit dat alles via dezelfde werkgever liep, maakte het ook gemakkelijk om alles te regelen.      Kort na mijn tewerkstelling werd het stukje van dienstencheques overgenomen door vzw Comforte en de kinderdagverblijven met de daaraan gekoppelde buitenschoolse opvang werd ondergebracht bij vzw tAlternatief. Op zich heeft dat niet echt veranderingen teweeggebracht voor mij. Ik heb aangename en lieve klanten met wie ik heel goeie contacten heb, maar de kinderen hebben toch wel mijn hart gestolen. Voor de schooluren en op woensdagnamiddag sta ik in de opvang waar ik me geen minuut verveel. Met kids om je heen heb je nooit een saai moment, er valt altijd wel iets te beleven. Aansluitend ga ik naar mijn klanten om te poetsen wat me dan weer een vorm van rust brengt.  Comforte is een werkgever die ik zeker zou aanbevelen. De communicatie met Madina (Kuurne) verloopt echt perfect. Ik krijg altijd vlot een antwoord als er een vraag of probleem is en zeker niet onbelangrijk: als medewerker word je gehoord. In de toekomst zou ik het leuk vinden om nog meer met kinderen te werken, maar voor nu is het goed zoals het is. De ideale afwisseling en te combineren met mijn eigen 4 kinderen.’        

HR Getuigenis Comforte Asia

  Asia - verantwoordelijke strijkwinkel Kortrijk   ‘In 2005 richtte ik samen met mijn zus een onderneming op waarbij we een aantal huishoudelijke taken van onze klanten overnamen tegen betaling met dienstencheques.  We startten klein maar kregen al snel een groot klantenbestand met daaraan gekoppeld natuurlijk ook een aanzienlijk personeelsbestand van zo’n 50 medewerkers. De snelle groei, maar vooral de heel strikte regelgeving en registraties die gekoppeld zijn aan dienstencheques, zorgden voor wat moeilijkheden. We probeerden alles volgens de opgelegde regels te doen, maar het bleek in praktijk niet altijd evident. De administratieve rompslomp heeft ervoor gezorgd dat we eind 2017 op zoek gingen naar een overnemer.      De keuze voor Comforte werd al snel gemaakt omdat we eerder al informeel had samengezeten en er wel een klik was. Voor mij was het belangrijk dat onze medewerkers ook werden meegenomen in het hele verhaal. Hun werkzekerheid was een must. In het begin was het even aanpassen, maar is het werk niet veranderd, wat een geruststelling was. Alles wordt correct en strikt volgens de regelgeving geregistreerd. Het klantencontact en het respect dat we krijgen is superbelangrijk. We staan er dan ook op dat onze klanten goed en correct bediend worden. Dat is een win voor de beide partijen.      Er is een goeie sfeer in onze strijkwinkel in Kortrijk en heel wat van de strijksters zijn al een tiental jaar in dienst. Het is nog altijd thuiskomen op het werk. Mijn roots liggen in Polen en het mooie aan Comforte is dat er geen onderscheid wordt gemaakt op basis van afkomst of religie. Iedereen is welkom in de familie. De medewerkers voelen zich thuis en dat zorgt ervoor dat er een positieve en goede werksfeer is. Comforte is een ruimdenkende werkgever die ik alleen maar kan aanprijzen.’       

HR Getuigenis De Speelvogel Liesbeth

  Liesbeth - medewerker De Speelvogel/ DeStroom   ‘Een tweetal jaar geleden solliciteerde ik bij De Stroom/ De Speelvogel voor een job waarbij de focus zou liggen op vrije tijd en werken met mensen met een beperking. In mijn vorige job in de theaterwereld kwam ik via een sociaal artistiek project al in aanraking met verschillende soorten mensen: mensen met een psychische kwetsbaarheid, mensen die in armoede leven … Heel veel mensen met heel verschillende achtergronden en mogelijkheden. Die diversiteit en het werken met mensen ligt me wel en het contact is voor mij heel belangrijk in mijn job.  Mijn job is eigenlijk op te delen in drie luiken. Ik begeleid mensen met een beperking in hun zoektocht naar vrije tijdsbesteding. We gaan samen op zoek naar een geschikte hobby, bekijken welke drempels er zijn en hoe we ze kunnen overwinnen. Het doel is dat de persoon in kwestie zijn/haar hobby zelfstandig kan uitoefenen.  Daarnaast sta ik aan de wieg van het project Team A: ik organiseer en begeleid activiteiten specifiek voor mensen met autisme en normale begaafdheid. En als laatste ben ik sinds januari verantwoordelijke voor de spelotheek; een uitleendienst voor spelletjes. Ik doe de werving en coördinatie van vrijwilligers. Via de verschillende projecten bereiken we diverse doelgroepen. Ik begeleid mensen met een beperking in hun zoektocht naar vrije tijdsbesteding. Samen op zoek gaan naar een geschikte hobby, bekijken welke drempels er zijn en hoe we ze kunnen overwinnen. Het uiteindelijke doel is dat ze zelfstandig hun hobby kunnen uitoefenen. Daarnaast sta ik aan de wieg van het project Team A waar ik activiteiten organiseer en begeleid voor mensen met autisme en een normale begaafdheid.      De groep mensen waarmee ik in aanraking kom is heel divers: klanten, vrijwilligers, collega’s, mensen met autisme … Het is leuk om die verschillen te ontdekken en me te verdiepen in nieuwe materie. Je krijgt veel kansen aangereikt, maar je moet ze natuurlijk ook wel grijpen. Zo heb ik al veel opgestoken van de focusgroep rond autisme. Ik neem de sterrol autisme voor mijn rekening en de collega’s kijken dan ook in mijn richting voor meer informatie. Dat kan evengoed gaan over vormingen, maar ook in mijn vrije tijd wil ik bijleren. Mezelf ontplooien en groeien in nieuwe dingen. Ik moet in mijn job leren om te delegeren en verantwoordelijkheid door te geven aan de vrijwilligers en stagiairs. Dat is in ieder geval iets waar ik nog verder aan wil werken en in wil groeien.  De start in tijden van corona was niet evident. Het is zoeken hoe je telkens weer jezelf kan uitvinden, zoeken naar de mogelijkheden om cliënten die het nodig hebben te bereiken en ‘uit hun kot’ te krijgen door te gaan wandelen, een telefoontje... Ik heb nog niet het gevoel dat ik mijn job al door en door ken en er is absoluut nog geen sprake van routine.   Er zijn zoveel groeimogelijkheden in mijn job, waardoor ik nog lang niet klaar ben. Meer naar buiten komen met de spelotheek, onze klanten pamperen maar ook nieuwe klanten werven maar zeker ook het zo cruciale vrijwilligersteam uitbreiden. Kijken wat de talenten zijn van de mensen en waar deze kunnen ingezet worden.  De voeling met de overkoepelende organisatie en groep is niet altijd evident. Het is groot en veel en we willen met ons team graag eens een toer doen van de verschillende ateliers om er ergens een overzicht van te krijgen. Corona heeft dat alles wat vertraagd en het vraagt gewoon nog wat tijd. De organisatie is groot is, maar er is toch een groepsgevoel door de initiatieven zoals de wandelingen. Het voordeel is ook dat er nog mogelijkheden zijn om je grenzen te verleggen en een andere wending te geven aan je carrière binnen de groep.’   

Triade

    Triade 2.0 In 2015 coördineerde de toenmalige vzw den achtkanter – nu deel uitmakend van Groep Ubuntu – het TRIADE-project waarbij good practices werden gedeeld rond ondersteuning van ouderen met een beperking. Het TRIADE 2.0 project bouwt verder op de aanbevelingen die toen werden gemaakt. Vorming van professionals en een vorming voor mensen met een beperking rond de uitdagingen die bij het ouder worden horen en de impact ervan op Quality of Life werden gezien als prioritaire acties. Groep Ubuntu nam deze uitdaging op samen met Vlaamse partners actief in de ouderen- en de thuiszorg. We werden hierbij ondersteund door HOGENT en het expertisecentrum. De resultaten worden ingezet in het aanbod dat Groep Ubuntu heeft uitgewerkt voor ouder wordende mensen met een beperking.                     Partners     Nieuwsbrieven Nieuwsbrief 1 Nieuwsbrief 2 Nieuwsbrief 3 All documents are also available in English and some other languages. For more information, please contact Joke Vandaele.   Het resultaat Het opleidingsmateriaal bestaat uit verschillende elementen.  1. “My New Inclusive Job"   Werkboek en pedagogische handleiding voor trainers van professionals die werken met ouder wordende volwassenen met een verstandelijke beperking.  Cursus voor professionals  Massive Online Open Course (MOOC)  2. Interactief trainingsprogramma “My New Ageing Me" 64 inspirerende oefeningen om te werken rond thema’s zoals ‘ouder worden’, ‘met pensioen gaan’, ‘verhuizen’, ‘relaties’, ‘sociale inclusie’, ‘activiteiten in de samenleving’, ‘gezondheid’, ‘levenseinde’, … Trainers MNAM platform gids om zo het meeste uit de 64 oefeningen te halen en zelf nieuwe oefeningen te produceren en te valideren.  3. Het TRIADE 2.0 masterplan waarin het "wat, waar, wanneer en hoe" van de training en leeractiviteiten van het project worden uitgelegd.  Al het materiaal is vrij beschikbaar en kan je hier downloaden.   Vragen? Heb je vragen over dit project? Contacteer dan Joke Vandaele, agogische coach: joke.vandaele@groepubuntu.be. 

HR Getuigenis D&A Tom

  Tom Delagrense - medewerker atelier D&A   Ik ben atelierbegeleider in OP STAP 2, een atelier met voornamelijk cliënten met autismespectrum stoornissen en licht tot matig verstandelijke beperking.  Daarbij probeer ik zinvolle dagbesteding te geven en er vooral op een gestructureerde manier voor te zorgen dat de cliënten zich veilig voelen in onze werking. ‘De gasten verstaan, terwijl ze vaak niet begrepen worden’ is een mooie uitdaging.  We zoeken bij elke cliënt naar de manier waarop hij zich uit om te ontdekken hoe hij zich voelt. De dag nadien nemen we die gevoelens en uitingen mee als leerproces en gaan we daar verder mee aan de slag. Ik ben nog niet zo lang aan het werk binnen Groep Ubuntu. Er is een goede samenwerking met de collega’s, waarbij elk individu zijn kwaliteiten heeft. De meeste collega’s hebben al heel wat ervaring en daar probeer ik wat extra vernieuwingen en inzichten aan toe te voegen. Zo kan iedereen zijn steentje bij dragen aan een aangename werking.  Ons team bestaat uit warme mensen en dat is één van de voornaamste eigenschappen die je moet hebben om hier te werken. Waarom deze organisatie? In vergelijking met mijn vorige werkgevers vind ik dat je in een organisatie als Groep Ubuntu de vrijheid hebt om je atelier uit te bouwen. Je kan zelf als begeleider mee bepalen hoe je dag er ziet. Je kan hierdoor meer zelf dingen gaan aanpakken. Ik kende de organisatie eigenlijk van toen ik nog een kind was. Ik stond altijd vroeg aan de schoolpoort te wachten. Daardoor zag ik elke dag het busje van Groep Ubuntu (toen nog ‘de feniks’) passeren. En elke dag zaten zij te zwaaien. En ik zwaaide dan altijd terug. Dat beeld van de cliënten is me altijd bijgebleven. Groep Ubuntu als naam is in de in de buurt erg gekend. Ook in het zwembad kwam ik vaak cliënten tegen met hun begeleider. Toen dacht ik, als ik ooit begeleider word, dan wil ik misschien ook graag bij GU werken.                     De cliënten staan hier centraal en worden als volwaardige mensen ondersteund. De begeleiders gaan uit van mogelijkheden en niet zozeer van hun beperking. De meeste energie krijg ik van de kleine succesjes die je bereikt, zo merk je dat je hen echt verder kan helpen. Als ze nog eens in een gelijkaardige situatie terechtkomen, voel je meteen dat ze daaraan herinnerd worden en moeite doen om rond die blokkade te stappen. Als begeleider wil je ook ergens een vriend, soms een vader, soms een broer voor de cliënten zijn. Het is maar op een menswaardige, liefdevolle manier dat je echt dingen kan bereiken met cliënten. Als het oprecht is, voelen en beseffen ze dat ook.   

HR Getuigenis Vormingscoach Heleen

  Heleen - Vormingscoach Boerhof     Ik ben aan de slag als vormingscoach in het Boerhof in Kortrijk. We geven er een vormingsaanbod dat afgestemd is op de noden en wensen van cliënten, ateliers, netwerken, woningen, … Basis hebben we een vast aanbod met onder andere muziek en bewegingsactiviteiten. Ik hou van de variatie in mijn werk. Elke dag werk ik met een andere groep die bestaat uit verschillende niveaus en karakters van cliënten en dat zorgt elke dag voor een nieuwe uitdaging. Je bereidt je vormingen telkens goed voor met het nodige opzoekingswerk erbij en geeft de vormingen, dit zorgt ervoor dat je nooit blijft stilstaan en telkens vernieuwt. Voor mij is op dit moment alles aan de job tof. Ik heb het geluk dat ik een superleuk team heb waarbij we samen streven naar het zelfde doel. Bij discussies kan ieder zijn mening zeggen en in dialoog gaan zonder de zaken persoonlijk te nemen. We zijn er voor elkaar en bieden spontaan hulp. Onze coördinator is een krak in alle aspecten van haar ‘coördineren’. Ze ondersteunt ons zowel als persoon individueel als op teamniveau.     Het is nu 7 jaar dat ik bij Groep Ubuntu werk. Ik ben hier gestart omdat ik zocht naar een organisatie die geen ‘standaard voorziening’ was. Ik wou me creatief kunnen uitleven en kreeg na enkele tijdelijke jobs de kans om vast aan de slag te gaan in de vorming. Tijdens sollicitatiegesprekken wordt er niet over één dag ijs gegaan en dit zorgt er voor dat je de juiste mensen op de juiste plaats krijgt. Ze houden rekening met wat je kwaliteiten zijn. Daardoor kreeg ik altijd de kans om te doen wat ik graag doe. De meeste voldoening haal ik uit de ‘appreciatie van cliënten’: een groet, een lach, een leuk compliment, een gemis, … Ik vertrek altijd vanuit een gelijkwaardige positie. Ze hoeven niet één voor één je beste vrienden te zijn, maar oprechte interesse voor elkaar en spontaniteit zijn heel belangrijk, dat voel je!  

HR Getuigenis Wooncoach Lander

Lander - wooncoach   'Ik wou altijd al graag werken met volwassenen met een beperking. Via mijn stage ben ik 18 jaar geleden in het wonen terechtgekomen. Ik heb ooit overwogen om meer overdag te werken, maar de uurroosters zijn ondertussen een stuk aantrekkelijker geworden. We hebben ook inspraak in het uurrooster. Ik ben dus niet meer geneigd te veranderen. Integendeel, ik geniet er net van om eens overdag thuis te zijn. Wat de job als wooncoach voor mij het meest aantrekkelijk maakt, is de variatie. Sowieso is die er al omdat ik in drie woningen werk, maar ook inhoudelijk. Vandaag heb ik bijvoorbeeld al samen met een cliënte gepoetst, we hebben het gras afgereden en straks gaan we boodschappen doen. De collega's vullen elkaar ook goed aan. We hebben elk onze cliënten waarmee we individueel aan de slag gaan. Dit zorgt ervoor dat je een nog nauwere band opbouwt met deze mensen. Als een cliënt eens graag wil gaan zwemmen, dan kan het zijn dat ik bijvoorbeeld met die persoon ga zwemmen omdat ik hou van sporten, maar dat een collega dan een andere shift van me overneemt. Dat maakt de job nog leuker. We hebben een goed team! Ook de organisatie spreekt me enorm aan. Je kan en mag veel proberen met de cliënten. We gaan met hen om vanuit een emancipatorisch gedachtengoed. Als je 't niet probeert, kan je het niet weten. We spelen niet altijd die beschermende rol als opvoeder. Als wij denken dat een cliënt zelfstandig naar de bakker kan gaan, dan zullen we dat proberen, verschillende keren, en er moeite voor doen, tot het lukt. We geloven er ook echt in dat dat mogelijk is. Eén van de momenten die ik nooit zal vergeten was toen er werken waren in de Oudenaardsesteenweg. We moesten achteraan parkeren en via de tuin naar de woning gaan. Op zaterdagochtend deden we boodschappen. Voor zo'n groep bewoners zijn dat telkens twee grote karren vol. Bij het uitladen reden we dan af en aan met de kruiwagen, maar op een dag waren we dat moe. We besloten met de auto door het gras te rijden maar - je kan het al raden - we reden ons vast. Dat was hilarisch! Iedereen wou helpen. Ronny kwam zelfs met een plankje af om er uit te geraken. Zo'n momenten vergeet je niet.  Of die keer dat een cliënt die wekelijks zelfstandig ging zwemmen niet zo nuchter thuiskwam. Blijkbaar kwam hij niet van het zwembad maar van op café. Hij was nog zo inventief geweest om zijn zwembroek onderweg even in een plas water te leggen. Sowieso bouw je een band op met je cliënten. Je ziet die mensen graag, ze maken een belangrijk deel uit van je leven. Bij onze doelgroep heb je veel dankbaarheid. Het gaat soms om kleine dingen waarmee ze je telkens laten voelen hoezeer ze appreciëren wat je doet.